Ho. x4 E 
GENERA FUMARIA AND RUPICAPNOS. 211 
Fumaria annua, habitu gracili, diffusa vel petiolis cirrhosis scandens. 
Folia glaucescentia aut viridia, foliolis in lobos lanceolatos acutos vel 
oblongos mucronatos fissis irregulariter 2-3-pinnatisecta. Racemi pauciflori 
(8-12-flori), pedunculis tenuibus spe incurvatis breviores. Bractew oblonge, 
cuspidate, pedicellis fructiferis gracilibus flexuosis interdum suberectis interdum 
patentibus triplo quadruplove breviores. Sepala minima, 2-2:25 mm. longa, 
circa 1 mm. lata, ovalia, vix peltata, breviter acuminata, plus minusve dentata, 
nervo dorsali rubro rosea, coroll tubo multo angustiora. Corolla 10-13 mm. 
longa, fere recta, albida vel roseo-albida, tandem preter petalorum interiorum 
apicem omnino rosea, ut in racemo singulo flores juniores albidi maturiores 
rosei videantur; petalo superiore subacuto alis roseis reflexis apicem vix 
attingentibus carinam eequantibus vel paulo excedentibus calcar breviuseulum 
versus longe productis ut in F. Bastardii ; petalo inferiore marginibus angustis 
patentibus roseis apicem haud attingentibus acuto; petalis interioribus apice 
atropurpureis. Fructús parvi, 2-2:25 mm. longi et DL:5-1:75 mm. lati, 
subrotundo-ovati, subacuti sed inferne parum angustati, obscure carinati et 
paululum compressi, siccitate dense sed haud grosse rugos apice foreolis 
angustis sepius nigris et nonnunquam maeulá laterali nigra notati. 
Hee species, a cl. Sommier in *Florula del Giglio’ eta cl. Burnat in ‘Flore 
des Alpes Maritimes’ bene descripta, in subsectione Agrariarum, ad quam per 
corolla formam accedit, a cl. Nicotra locata est. In aliis characteribus, sicut 
in habitu gracili et in fructüs formá, subsectionem Muralium plane refert, et, 
me judice, F. Bastardii, Bor. (et preecipue varietati vaganti) proxima est. 
F. bicolor racemis paucifloris, pedunculis tenuibus longioribus, bracteis 
sepalisque minimis, corollá angustiore fere rectá, petali superioris calcare 
breviore, petali inferioris marginibus paulo latioribus, fructibus minoribus et 
densius rugosis a F. Bastardii distinguitur. 
F. rupestris, Boiss. habitu robustiore, bracteis longis setaceo-acuminatis, 
sepalis majoribus lanceolatis, fructibus rugosioribus multo majoribus plane 
differt. 
F. amarysia, Boiss. bracteis multo longioribus, petalis interioribus apice 
brevius atropurpureis, fructibus multo majoribus obovatis subtruncatis longe 
recedit. 
F. bicolor in insulis italicis Giglio, Elbá, Montecristo, Capraià et Giannutri, 
atque in insulà Sta. Margarita prope Cannes Galloprovincie dumeta nec 
culta habitat; in insulà Melité etiam in loeis saxosis umbrosis atque in 
scopulis maritimis Algeriz invenitur. In herbario Kewensi exemplar 
imperfectum “F. Petteri Rchb. Sicilia, Parlatore, No. 137” forsitan ad 
hane speciem relatum sit. 
This rare fumitory, one of the few species not affecting disturbed ground, 
is especially interesting to British botanists in that it was discovered in 1872 
almost simultaneously at Cannes by the late Mr. F. Townsend, who pointed 
