63 
DILLENIACEAE. 
De Botanische kenteekenen onzer Dilleniaceërz 
zijó weinig onderzocht, en daar ik planten, die in 
den tuin te Buitenzorg reeds lang voor echte Dil- 
leniae doorgingen, bij nader onderzoek onder an- 
dere geslachten heh moeten rangschikken, moet ik 
vermoeden, dat. deze zelfde gewassen vroeger wel 
bekend waren, doch voor andere gehouden werden. 
Reeds beveelt Rheede in zijnen Malabaarschen 
tuin, deel 5, pag. 5, de bladeren van Acarapats Jot- 
ti (Tetracera Rhedii. aan, om met rijstwater afge- 
kookt tot mondspoeling te worden gebruikt tegen aph- 
then, en Rumphius (deel 2, pag. 140) prijst tot 
het zelfde einde aan den met water fijn gewreven bast 
van Sangius (Dillenia? serrata). Deze nuttige 
handeni) bepalen zich echter niet alleen bij 
deze 
m 
€) Deze. hoedanigheid is gegrond op de in deze  ¿ecien 
zamentrekkende stof (Tanin), die bijzonder onvermengd in dit sane 
sche geslacht heerscht, maar zich nog niet als galappelzuur vertoont. 
De oplossing van zwavelzuurijzer geeft de aanwezigheid van die stof in 
haré afkooksels door eene groenachtige kleur te kennen; die der 
gelatina. door een troebel bezinksel. Zoo wel het uit- cls 
É . dezer middelen heeft eene verhoogde werkzaam- 
huid ten doel welker contractibiliteit daar- 
door vermeerderd wordt. In ziekten, verbonden met algemeene of 
plaatselijke verslapping der spieren. en vaten, zijn zulke middelen uit- 
dien hoofde bijzonder aangewezen; slechts vordert de inwendig voort- 
gezette aanwending van zulke middelen de grootste omzigtigheid, 
. wegens de sterke zamentrekkinz van het darm-kanaal, de daarop 
um volgende verminderde werkzaamheid der bloedvaten, en.de ophooping 
van blocd i in het Systema portarum, terwijl hun gebruik ook bij ome 
en aanwezigheid van gastrische stoffen schadelijk is. 
