9t ) 
« Nergens wordt eene grootere hoeveelheid Opi- 
«um ingezameld, dan in de provincie Bahaar, als 
«hebbende eenen met zand vermengden kleigrond; 
«de vetste plaatsen hebben natuurlijk de voorkeur. 
_« Men ploegt den grond zestienmalen om en mest 
« denzelven met den drek van kocien, die er des 
« nachts op gelaten worden, of anders met verrotten 
«en tot aarde geworden’ koemist. 
« Na voor de laatste maal geploegd te zijn, wordt 
_« het veld geégd, en vervolgens in kleine afdeelin- 
«gen van 4 à 5 voet afgebakend, waarbij men de 
«aarde ter hoogte van 4 à 5 duim opwerpt.— 
« Deze opgeworpene hoogten worden daarna als go- 
« ten uitgehold, welke dienen, om het water uit een 
« nabijgelegen réservoir naar elke afdeeling of bed 
« te leiden. Men poot de planten(*) op 5 of 6 
« duim 
iibi, dis er adh 
(*) Hieruit blijkt dus, dat men in Bengale even als in Perzie 
en Turkye de papaver vcr;lant. Bij de stad Afiom Kara Mlisfar 
gaait men, volgens Olivier, in den herfsttijd, en verplant men in de 
volgende lente, de jonge spruitjes. Volgens mijne waarnemingen zou» - 
de men dit alhier kort voor het invallen der drooge Mousfon dienen 
te bewerkstelligen ; want aanhoudende regenvlagen zijn voor de jonge plan 
ten zeer nadeclig, en een eenige hevige stortregen is vaak genoege 
gaam om het geheele plantsoen te vernielen, Zoo als. dit meermalen 
Op Buitenzorg heeft plaats gevonden, Daar onze lage streken min- 
r dan de bergachtige aan onweders zijn blootgesteld, wenschte 
Jk wel, dat er im de eerstgemelde proeven deswege wierden genoe 
men. Daar hier de wijze van zaaijen niet is aangegeven, moge het 
volgende tot aanleiding daartoe dienen. Men zaait het zaad der groo 
tere papaversooft op eenen mullen goed omgeploegden en met ouden 
koedrek ter dege gewesten grond, en bedekt hetzelve zeer dun 
A E met 
