( 156 ) 
gezwollen beenen te genezen, mits deze kwaal 
nit het ligehaam of uit de beenen zelve, en niet door 
vallen, stoten of wonding, Gntsta; om, eene zalf 
of smeersel van die vrucht te maken, ncemt men 
het volgende im acht: men neemt drie jonge vruch- 
ten , raspt die, doet er de volgende artikelen bij, als- 
een stukje sentokh (ackere bast), een stukje djamor 
mejrah , twintig kruidnagelen en eene muskaat-noot; 
deze artikelen worden eerst ondereen fijn gestampt, 
en dan gemalen of gewreven; vervolgens doet men 
er zoo veel arak of azija bij, tot men cen smeersel 
verkrijgt, dat niet te dun is, waarmede men Let ge- 
zwolleu been van boven naar onder besmeert; dit 
smeersel laat men opdroogen, en herhaalt deze sme- 
ring drie of viermaal daags, waardoor men veelal 
spoedig geneest. - "e 
-DE JONGE BLOESEM: 
Als de bloesem nog gesloten, doch reeds uit het 
bloemhulsel (laloepiens) te voorschijn is gekomen, 
snijdt men denzelven af en laat deszelís stengel (bà- 
gal) zitten; dezen stengel beukt of slaat men met 
een stuk hout, zoo dat er water uitkomt; dat toc- 
wakh manies of in ket zuiver maleisch niera ge- 
gaamd wordt, hebbende cenen aangenamen smack, 
en, als drank gebezigd, eene verfrisschende kracht 
Van dezen toewakh maakt men zeer bitenden azijn y 
die door de gaauwdieven gebezigd wordt om de 
kalk der tnuren door te vreten en op te lossen; 
dé bercidiug van dezen azijn geschiedt aldus : 
epr š Men 
