(212 ). 
vinifera) die in verscheidene deelen van Java, en 
bijzonder in de oostelijke residentien, zoo goed 
gedijt, dat het van het grootste belang zoude zijn, 
deszelfs aanbouw en veredeling uit te breiden, ten ein- 
de er wijn van te trekken. Ook mijne Ampelopsis 
Indica (Gungur Utu.), wier druiven die van den 
wijnstok zelven in grootte overtreffen, terwijl zij ook 
in menigte en zoetheid van sap er niet voor wijken, ver- 
dient in dit opzigt onze aandacht. De inlanders zijn op 
deze vruchten verlekkerd; ook worden dezelve ge- 
bruikt, om eenden te voederen, en dit gevogelte 
meer eijeren te doen leggen. 
Voor het overige is mij verder niets van belang 
bekend aangaande de hoedanigheden der hiertoe 
behoorende gewassen; alleen raad ik een’ ieder, het 
dikwijls aanlokkend voorkomen der druiven van vele 
soorten van Cissus niet te veel te vertrouwen, daar 
vele derzelve blijkbaar nadeelig zjn;—2zoo brengt 
b. v. de Kzbarera lalakkie (Cissus nodosa) bezien 
voort, ruim zoo groot als eene kars, groenachtig van 
kleur met eene zachte roodachtige mengeling, en eenen 
zuurachtig wrangen smaak ; doch weldra gevoelt men , 
na het nuttigen dezer anders schoone druiven, eene 
onverdragelijke jeukte en onsteking in de mondholte, 
welke door het drinken van water nog erger wordt, en 
slechts door slijmige, inwikkelende dranken wordt ver- 
zacht. Ook heeft dit sap eene soortgelijke uitwerking 
op de huid, vooral op gevoelige deelen, zoodat ik door 
deszelfs onvoorzigtig gebruik eene hevige oogontste- 
king heb zien ontstaan, 
