( 282 ) 
mium met het Ovarium toont ons ten duidelijkste, 
dat een teeder kanaal uit het Stigma naar beneden ia 
het Ovarium afstjgt, hetgeen wij dus met regt als cen 
zaadgang (ductus spermaticus) kunnen aanzien. 
Nadat dit fijne kanaal de basis van het Gynoste- 
mium heeft bereikt, verdeelt het zich in drie takken, 
welke in de drie zijdelingsche zaadstrengen ( Recep- 
tacula parietalia) van Het Ovarium afloopen. Deze 
zaadstrengen, bezet met ontelbare kleine eitjes, 
Vertoonen zich als langwerpige, naar beide zijden 
dikwijls omgekrulde striemen (Receptacula semibitidal. 
ntrinque inflexa), diein de lengte aan den inwendi- 
gen rand van het Ovarium vastgegroeid ziju, zoodat 
zij juist tussehen de van buiten aan de vrucht meer 
of min vooruitstekende streepen komen te staan. 
De vrucht is dien ten gevolge éénhuizig; meest- 
al eenigzins hoekig, gewoonlijk droog, zeldzamer 
vleeschachtig, “en opent zich, in het algemeen, in de 
lengte, dikwijls in kleppen, zoodat de drie buiten- 
ste verhevene streepen, als het ware gelijk het geraam- 
te der vrucht, onveranderd blijven staan; overigens 
heb ik het onnoodig geacht, mij den omtrek van het 
Stigma , zoomin als de gedaante van het Ovarium, tot 
de generische bepaling ten nutte te maken, daar mij 
de overige deelen tot de aangifte van gewigtige ken- 
teekenen genoegzame middelen aan de hand gaven. 
- Bij het rangschikken onzer Javaansche Orchideën heb 
ik vooral gelet op de vorming der Pollenmassa's, 
daar dezelve, gelijk reeds Robert Brown, M. Ri- 
chard 
ded he RS RA 
