T1 
56 Vaginulati Peristomi Acrocarpi. 
Specimina nostra Britannica cum Sudeticis omni numero €ongrunnt assentiente 
Mohro. Operculum in utrisque valde polymorphum; vidi enim in eodem caespitulo 
conicum rectum, conicum obliquum, conoideum, convexum umbone brevi recto 
subcylindrico, imo et brevissimum obtusum ut in praecedente vix a nostrà separan- 
dâ. Varietas ista operculo obtuso est Grimmia Bohemica Schkuhr. 
Obs. Surculos steriles, breviores, imberbes quos Wahlenbergius memorat, in 
speciminibus nostris desideramus. 3 
d G. ovata caule ramosissimo fastigiato, foliis lanceolatis erecto- patulis subin- 
tro flexis piliferis, capsulae emersae ovato - oblongae operculo convexo - conico. 
' Grimmia ovata trunco diviso, foliis piliferis, capsulà ovatà pedunculo brevi 
insidenti; /7Zeb. et Mohr. It. Suec. p. 152. t,2. f-4.  G. ovata caule fastigiato ra- 
moso foliis lanceolatis obtusiusculis piliferis, capsulà alte emersà ovato -oblougà, 
operculo convexo -conico. Schwägr. Suppl. I. P.I. p. 85 ubi theca quadruplo bre- 
vius legendum nec longius, ut a mendo typographico oftendimus. 
Dicranum ovatum. Funck Fasc. Crypt. IF. n. 86. 
: Germ. .Eyfórmige Grimmie. Gall. Grimmie ovale. 
In Sueciae, Germaniae, Helvetiae, Galliae granitis aliisque saxis primariis 
habitat in summas Alpes etiam ascendens. Vere floret. zy. . 
"Adeo Dicrano ovato simile ut nullà descriptione indigeat. 'A Grimmià nostrà 
differt illud tantum partibus omnibus majoribus, thecà exacte ovali, ore contracto, 
operculo, e convexo rostrato obliquo,  peristomii tandem dentibus superne fissis im- 
perforaiis, cum in nostrà dentes Monge integerrimi lacunis pluribus linearibus per- 
tusi.deprehendantur.. Equidem 7Zeber. et Mohr Dieranum ovatum etiam dentibus 
integris ludere contendunt stirpem suam succicam ideo ab hocce non separantes. 
Schwigrichenius contra. Grimmiam suam caracteribus specificis constantibus quibus 
a D. ovato separatur, gaudere affirmat. Lis aegre dirimenda. Hed wigius autem 
ipse duas diversas species sub Dicrano suo militare praesentiebat. 
Huc probabiliter ut varietas pertinet. 
> 
F agi G. cazescens ( Schleich.) foliis lanceolatis — apice evidente, sporangio ovali. 
r 
Schkuhr. Deut. Moos. p. 49. togs ZF'eb. et Mohr. Taseh. p. i31. ~ 
Grimmia canescens. Schl; Cat. pl. Helv. 1807. p.29. G. ovata. Schwágr. 
Germ. Zfeifsliche Grimmie. Gall. Grimmie blanchâtre, 
In Helvetiae Alpibus habitat. 7. i pa 
„Species valde suspecta; nam e speciminibus mihi communicatis pro merà varie- 
tate G. ovatae setis paulo brevioribus haberem. | Mohrus autem sceparabat et Schwá- 
. grichenius conjungere dubitat. 
[15«* G. nigricanf (La Mark et Cand.) caule simpliciusculo, foliis lanceolatis sicci- 
tate imbricatis piliferis, pedicello foliis triplo longiore, capsulà oblongà. La Marh 
et Cand. 5yn. fl. Gall. n. 1215. 
—— Germ. Schwürzliehe Grimmie. Gall. Grimmie noirátre. 
- Inmontibus editioribus Averniae, Alpium et Pyrenaeorum habitat. Y. ; 
Planta mihi non visa, obscura, vix aliter a. G. ovatå recedens quam caule mi- 
nus ramoso et setis longioribus.. Caracter specificus potior- desideratur... abs 
