5 
14. 
42 Vaginulati Peristomi Acrocarpi. 
Ex auctoris descriptione cum nostràá, quam jam 1802 confecimus,- omni nu- 
mero congruente, vix alia erit. At cum non viderim dubius adduco. 
W. crispula. (Ludw. Hedw.) Sp. Musc. I. p. 310... Schwàgr. Suppl, 1. P.I. 
p- 75. Röhl, Ann. Fett. Gesell. TII. p. 103 Freissia cirrhata B crispula capsula 
subovali subcernuà, foliis subsecundis. J7ZaAlenb. fl. Lapp. p. 323. 77. petraea 
Green mst. ut videtur. 
-Grimmia crispula, ^ Schkuhr. Deut. Moos, p. 55. t. 23. ZT'eb. et Mohr. Tasch. 
p.154. PFoit. Musc. Herbip. p.30. Funk. Fasc. Crypt. XVIII n. 569. 
e 
In lapidibus rivulorum Alpinorum Lapplandiae 7Z'aAlenberg: in argillà basal- 
ticà auf der hohen Rhön Franconiae 7'oit; in lapidibus prope J7'eissenstadt 
Funk etc. à 
Foliorum margo involutus nervulos duos laterales simulans. — _Stirps dioica. . 
Flos masculus capituliformis, brunneo-ruber, antheris numerosissimis, paraphysi- 
bus pluribus filiformibus clavatisque. Stirps foeminea masculà gracilior, genitali- 
bus paucis. = 
Obs. Planta dubiis ambagibusque valde vexata, capsulae formà ad 77. vigdu- 
lam „foliis vero ethabitu ad cirrkatam accedens. Caeterum nec icones nec descriptio- 
nes auctorum inter se conveniunt. Hi folia subsecunda, illi undique patula dicunt. 
Quin et diversissimas plantas hoc nomine instructas accepi. Equidem formå capsu- 
' lae paulo crassioris erecte-cernuà, foliis magis secundis, pedunculis longioribus, 
- praesertim autem sede non alià quam in petraeis et saxosis a ZY. círrhatá separari 
videtur; at varietates intermediae adsunt in quibus caracteres illi vacillant, unde 
colligere fas est certos limites inter hanc et illam naturà positos non esse. 
W. inclinans- (Brown. Smith. ) Sp. Musc. v. I. p.111. Bryum inclinans. 
Sehwügr. Suppl. T.-P. II. p.120. -` : 
W. curvirostra. ( Hedw.) Sp. Muse. T. poris: Schultz. Fl. Starg. p. 284 
Röhl. Ann. Pett. Gesels. IIT. p. 04. © AT'ahlenb. fl. Lapp. p. 521. Ejusd. fl. 
Carp. p. 340. La Mark. et Cand: fl. Franc. 4. p. 498. .Eoruud, Syn. Fi. Gall. 
Dp. 1207. 
17. 
Grimmia curvirostra, Schkuhr. Deut. Moos. p. 55. t. 94. — ZV'eb. et Mohr. 
Tasch. p. 155. Voit. Musc. Herbip. p. 29. Funk. Fasc. Crypt. XIII n. 268. Herb. 
Seez. : A ; 
Vulgatissima stirps, etiam Hierosolymis Februario 1807 a beato Seezenio lecta. 
Dentes imperforati generis caracterem habent. D EE 
* JTeissia revoluta. Schleich. Pl. Crypt. Helv. differt solo operculo breviore 
„Obtuso et videtur varietas curvirostris; nam hujus folia et ipsa simili modo revo- 
,1luta sunt. Schwägr. loc, cit." : 
.* Melius rubella vel rubiginosa, ut Voitius, audiret, cum operculum rarius cur- 
virostrum deprehendatur. 
x W, uncinata. (Hedw.) Sp. Mus. I. p. 113. 
Tx 
ra 
37. 
.e9 Fo- . 
