tim cum Didymodonte rigidulo commutatus; pluries etenim hoc spurio non: 
50 Vaginulati Peristomi  Acrocarypi. 
so Grimmia aciphylla caule simplici, foliis oblongo -longius acuminatis strictis 
integerrimis margine superne involutis, sporangio subovati subaequali. /7'eb. et Mohr. 
Tasch. p. 159. 457. 
Encalypta lanceolata p rigidior. Schwáügr. Suppl. I. P.I, p. 61. 
Trichostomum piliferum. Smith, Fróhl. per litt. ? 
Germ. Spitzblüttriger Siebzahn. Gall. Percillette pointue. 
In Insulà Gothlandia 7Z'klenberg legit, Hedwig filius circa Lipsiam, Schulz 
in Megapolitano Ducatu, Schleicher in Wallesia, Thomas in Alpibus Sanensibus, 
Fröklich prope Halam Suevorum etc. 
: Obs. Schwáügrichenius cum praecedente conjungit vix ei varietatis digni- 
tatem concedens; at habitus diversus, caulis brevior simplex, folia latius ovata lon- 
prere acuminata , strictiora, et peristomii membrana basilaris evidentior quam in 
. lanceolato sepárare videntur. Caeterum peristomii dentes nunc rufescunt, nunc 
albescunt. In planta Fróhlichianà caulem ramosiusculum video; hinc dubius inter 
synonyma retuli. 
T . C. connatus (Kaulfufs) dense caespitosus caule erecto dichotomo, foliis imbri- 
catis appressis late ovato-lanceolatis acuminatis siccitate strictis, supremus apice 
canis, thetà ovatà. —— TAE 
Grimmia connata. Kaulfufs. 
Germ. Zusammengewachsener Siebzahn, Gall. Percillette connee, 
. _ In Comitatu Glaziensi prope Landeck in muro invenit Breutel et communt- 
«avit. 7. * $ 
Praecedentibus adeo affinis ut quamvis çalyptram non viderim ad idem genus 
PAS 
referre non dubitem. | Caracterem specificum praebent folia densius imbricata, cauli. 
arctius appressa, latiora brevioraque, saepius saltem suprema apice cana, nec sicci- 
tate torquescentia ut in prioribus, sed erecta strictaque manentia. Operculum non 
vidi. Theca et perstomium C, lanceolati. 
€. verticillatus. (Dill. Turn.) Sp. Musc. I. p. 121 sub 77eissiá. ud : 
.Feissia verticillata caule subramoso fastigiato , foliis lanceolato -subulatis 
erectis crassinervibus, thecà oblongo-ovatà, operculo cuspidato. Schwägr. Suppl. I. 
168. 
P.I. p.71. t.20. Röhl. Ann. Wett. Gesells. III. p. 110. JF. gypsacea. Schleich. 
Cat. Pl, Helv. 1807. p. 51. x 
Grimmia fragilis foliis. verticillatis subulato-setaceis ductulosis, capsulà ob- 
longà, operculo oblique rostrato. Peber et Mor: Arch. p.129. t. 4. f. 4. Schkuhr, 
Deut. Moos. p. 55. t. 94. Funck Fasc. Crypt. XI. n. 931. 
drymatium tophaceum. | Fróhl. mst. 
In totà Europà vulgaris, sed, ut videtur, cum muscis aliis affinibus, part. 
ine de- 
signatam accepi. Ad rupes tophaceas circe Santhofen Algowiae Fröhlich, 
phinatu prope Pont - Beauvoisin Dejean, in Helvetiae su alpinis Schleicher, nos 
in saxis stillantibus prope Bernam ad Arulam, alii alibi; quin et inter muscos quos 
JD. Seetzen in monte Olympo Mysiae legit, invenio. 
» LE E . " D y L4 s 1 
" Peristomii dentes thecà octuplo breviores, lineari. submlati, qnasi articulati, 
„e rufo.lutescentes." Schwägr. Peristomiumt simplex. Dentes obliqui, bası su? 
cohae-- 
in Del- . 
