104 Vaginulati Peristomi Ácrocarpi. > 
Peristomii simplicis dentes triginta et duo e thecae margine intériore oriundi, 
. per paria laxe approximati filiformes , longissimi; tenuissime striati , humiditate con- 
torti et im thecà sese recondentes, siccitate contra thecae parieti externo ap ressi, 
minimo habitu sese summà velocitate expandentes et motu tremulo irregular hinc 
inde divergentes, contorquescentes. ut, vitam inesse dicas. Hunc motum seminibus 
dispergendis, ut videtur, utilem, cum florum equiscti germen cingentium motu 
optime comparat Schwágrichenius. ‘ 
é Flos hermaphroditus vel monoicus terminalis. Genitalia copiosa, prépa 
pluribus filiformibus articulatis in flore hermaphrodiso stipata, in sterili iis destituta. 
os Obs. Genus mirabile, perbellum, splachno equidem habitu, foliorum contex- 
£urà, thecae structurà, apophysi, columellae disco etc, adeo conforme ut conjunge- 
remnus ni peristomium diversissimum "obstaret, Dentes nullatenus geuminati vix se: 
rabilis, ut in splachno, sed tantum laxe per paria approximati, valde divergentes 
Cum habitu motus in iis cietur. Hoc genere mediante natura Splachnum, genus huc- 
usque instar Oasis in Muscorum regno solitarium, soli Orthotricho paulo propius 
- accedens, cum Barbulà et Didymodonte arctius connectit magnà lacuná expletà. 
^ 
— —ÓÓ RÀ 
| 6o. Dentibus geminatis subcoalitis. 
2f. SPLACH NU M. Linn. 
Sp. Muse. 4. p. 142. 
Schwügr. Suppl. 1. P. I. p.46. Web. et Mohr, Tasch. p. 97. t.7. f. 8. Preh 
Tab.sSynu. Musc. . ee tf j 
Peristomii dentes sedecim per paria coadunati, vix separabiles, reflexi, thecae 
dorso tandem appressi. Theca apophysata. Calyptra campanulata, basi sublacera. 
ie S. mnioides. (Dill. Hedw.) Sp. Muse. I. p. X42... Schwügr. Suppl. I. P. I. & 48. 
Schkuhr. Deut. Moos: p.42. t-18. Peb. et Mohr. Tasch. p.105. La Mark et Cand. 
Syn. fl. Gall. n. 1197. S. urceolatum v. miuus. Foliis angustioribus. JFaklenb. 
JU Lápp. p. 309. Swarz Nov. Act. Ups. 4. p. 24- : 
In Lapponià in stercore bovino, truncis emortuis etc. frequentissimum. Altius 
versus Alpes Nordlandiae ascendit quam caetera congenera, et in latere Norwegico 
solum ex familià occurrit; Alpes autem altiores fugit. 
<- Obs. Clar. Wahlenbergius cum S. urceolato conjungit, et revera, ut Mohrus 
|. bene observat, hoc nempe urceolatum unice foliis supra medium parum dilatatis ab 
ilo differre videtur. Potius ergo varietas constans erit quam species ropria. Hinc 
parim interest utrum Spl. piliferum Rothii ad surceolatum ut in supplemento nostro 
aut ad mnioides cum Mohro referatur. ` 
S. urceolatum. (Hedw, Sp. Musc. I. p. 146. Schwägr. Suppl. 4. P. 1. p.49. 
IVeb. et Mohr. Tasch. p. ks ades xiii ES EAT 
Splach- 
19. 4pophysi conoided ovoideáve. 
