188 Vaginulati Peristomi Entophyllocarpi. 
Stirps, fructu nondum viso, non facile determinanda. F. tamarindifolio val- 
de affinis; at folia numerosiora, apice acutiuscula nec mucronata nec lateribus inae- 
qualibus erosa ut in praecedente, quod Schwágrichenii icon optime sistit, humidi- 
tate incurva remanentia, siccitate vero crispa separare videntur, . Certe. spectabilis 
varietas, si varietas nec species propria sit. 
F. palmatus: (Swarz. Hedw.) Sp. Musc. II. p. 165 excluso synonymo Starkii. 
à Scehiwügr. Suppl. I. P.II. p. 6. 
Dicranum palmatum surculis brevissimis simplicibus decumbentibus planis, fo- 
liis pinnato-subpalmatis, 8età terminali, capsulà cernuà. Swarz, fl. Ind. Oce. 141. p. 1774. 
In argillaceis ad radices palmarum et in caudicibus terrà obrutis arecarum in 
jJamaicà' habitat. Europaeus autem nullatenus est, ut credebamus. 
Muscus e minimis, praecedenti affinis, ab eo autem foliis rectis non apice in- 
curvis, caule longioribus, et operculo thecam superante, cum, in illo fere duplo 
. brevius sit, facile dignoscendus. “A F. bryoide situ foliorum et capsulà differt," 
Swarz. 
F. longifolius, (Brid.) Sp. Muse. TI. p. 166. Schwägr. Suppl. F. P. II. p. 6. 
In Insulà Borbonià etiani habitat ubi Richard legit: 
. “Caulis semuncialis basi interdum ramósus. Folia. disticha, appróximata, 
$10 — 13 juga, linearia brevi acümine, integerrima, subopaca, obscure viridia 
„margine pellucido, nervo continue pellucido." ScAiágr. 
**Palniato similis; sed triplo major, tenax." ScAwágr. 
F. bryoides, (Linn, Hedw.) Sp. Musc. I. p. 164. Schultz. fl. Starg. p. 297. 
Schwügr. Suppl. J. P.41. p.77. Funk: fase. Crypt, H, n: 44 F. viridulus. ` Fi ah- 
lenb. fi. Lapp: p. 334s Ejusd: fl. Carp. p. 542. - 
; Dicranum viridulum. Jeb. et Mohr. Tasche p. 161. Voit Musc. Herbip. p. 57. 
Schkuhr. Deut. Moos. p. 81. t. 36. La Mark et Cand. fl. Franc. I. p.479. Eo- 
rümid. Gyn. fl. Gall. p. 100. = Dill: t. 54. f. x. €. 
Omnium térrarum hospes à Nordlandià inferalpinà ad regiones calidissimas us-. 
ue, imo in insulis Borbonià et Franciae ubi Áubertus legit, occurrens, ut muscus 
ere nullus sit frequentior. |. 
Obs. Dillenius certe, nt ex ejus icone a nobis adductà, Synonymià (perexiguus 
omnium minimus Fourn.), et descriptione (sex ad novem foliorum paria etc. Dil. 
loc. cit.) liquet, plantam nostram prae oculis habuit. Át ille a proximo osmundioi- 
de, quim pro illius varietate habebat ét qui longe rarior occurrit, mon distinxit 
Linnaáeusque illum secutus ütfdnique specimen nomine Hypni bryoidis insignivit. 
Hinc omnino errant qtii Linnaei syrionymon hic exclusum volunt; nec suntlaud 
qui nomen triviale viridulum: valde improprium, cum ob colorem qui sic falso de: 
signatur, tum quia Bryum viridulum , ut alibi fusius argnimus, omnmo IF eissis 
` viridula est, pro bryoide infeliciter excogitaverunt. Qui scientiam perturbatam no- 
888- 
689. 
890. ~ 
lunt certe Linndei Hedwigiique nomina utpote antiqua et aptissima aut retinebunt - 
aut restituant. 
— F. osmundioides. (Hedw.) Sp. Muse. II. p. 166. Schwagr. Suppl. I. P. H. p. 7. 
F. bryoides, 7F'aklenberg Jl. Lapp: p. 335 Dicranum bryoides, 7T'eb. et e: 
asch. 
891. 
ve L UU 
nu—————— — A E M T 
A 
