40 MUSEUM BOTANICUM LUGD.-DAT. 
chinchinà et in Persis valde adhuc expetitur, quod co magis mirandum , 
quod pretium ejus illie septuagies vel centies et ultra tantum, quantum 
Camphorae vulgaris esse solet, in Sumatrá vero et Borneo libra vulgaris (s. j t 
Neerl.) 229— 30 florenis constat. Medici enim Sinenses, qui Camphoram suam , 
propter stimulum . vehementem tumultuarium, tamquam ad usus internos 
noxium spernunt, Camphorae-Baros sedandi et systema nervorum corro- 
borandi virtutem tribuunt eamque utiliter maxime adversus febres malignas 
adhibent. Oleo quidem Camphorae ipse saepius optimo successu in fri- 
ctionibus usus sum ad sanandam affectionem catarrhalem maxime impor- 
tunam, cum rigore et torpore membrorum conjunctam et nomine Berri- 
béerri notam, in quà alia nihil aut parum efficiebant stimulantia. — Itaque 
haud mirum, si jam olim hane arborem et mercem tanti pretii, quanti 
Camphoram istam, attentione suá nationes mercaturae studentes sint 
dignatae. Jam antiquissimi peregrinatores illi duo, alter anonymus, alter 
AnoU-Zryp-HassaN Arsinári, qui saeculo nono in mediterraneis Indiae 
ad Sinam usque penetraverunt, Camphoram sumatranam, íamquam plane 
singularem, laudibus extollunt (Cf. RgNAUDOT .4ncienmes Relations des .— 
Indes et de la Chine de deuz voyageurs Mahométans etc. 1118). : Auctoribus 
AvICENNá, lsuak IBN AMRAN et ABOU'L-FÉDA, optima e Sumatrae portu 
Fansur advehitur. In libro geographico QizviNir anni 1275 de eà haec 
leguntur: »Fangur (s. potius Jawésur v. Pansur) regio in Indià, unde 
;Camphora Fancurica exportatur omnium optima. Camphoram dicunt 
vfrequentem esse in annis, in quibus tonitrua, fulgura et terrae motus 
zsunt; quae si rariora sunt, etiam Camphora paucior invenitur." — Cam- 
phorae AspomRÁcnip Baaür Javam, Scherifa Ipn1s1 Sobormam (Borneo) 
insulam patriam esse tradunt. Graecis demum e Persarum Arabumve 
scriptis videtur innotuisse , siquidem in opuseulo a SvMkoNE SeTH saeculo 
undeeimo conseripto, de virtutibus alimentorum (zegl vgogó» Óvrausor) 
legitur , xeqovgd» succum esse concretum arboris magnae in Indià, cujus 
umbrá vel centum homines contegantur, cet. Idem refert scriptor arabs 
QazviNius in libro laudato anni 1275, de magná insulà Zé£ig (v. potius 
Zbedj, quo titulo scriptis Arabum Sumatra et quoque Java intelligitur) in 
confinio Sinarum ad Indiam vergentium agens: ex ejus mirabilibus sunt 
zarbores Camphorae , valde magnae ita ut centum homines vel plus obum- 
»brare possint. Perforatur suprema arbor, inde profluit Camphora liquida, - 
quà plures compleri possunt lagenulae; tum inferior pars in mediá arbore 
»transfigitur, unde particulae Camphorae decurrunt, quae gummi árboris 
vefficiunt, praeter id, quod in ejus interiori est. Quibus inde sumptis 
zarbor exarescit." Neque omittendum silentio, Man 
seis : [ CUM PoLuM quoque, 
celeberrimum peregrinatorem Venetum , qui saeculo decimo tertio exeunte 
in patriam e Sinà rediens Sumatram attigit , arboris Camphorae sumatranae 
mentionem fecisse et inter alia Camphoram Venetias attulisse. Itaque 
SENDER SÜ Mew gentes Europaeae ad Indiam orientalem navi- 
arant, jam arbor haec cu ient, i : 
g í j - m merce per Orientem celeberrimáà nota erat: 
quapropter quae de eà retulerunt Boccowg, Gmiww, W. vEN RHYNE, 
A. SvLvIUS, F. VALENTYN, RUMPHIUS, HovrTvYN, 
ierputto, quorum. scripta, etiamsi argumentum illud satis illustrarunt , 
nihil tamen docent, de organis fructificationis, quae; ut arbori ordinem 
suum tribuat, imprimis novisse botanici interest. Quum enim vulgo notum 
esset, Camphoram venalem e Zauro gigni , porro arboris Cüselliferao 
zeylanicac (1d est, Cinnamomi Zeylanici s. Lauri 
ct folia similiter destillatione 
alii, silentio prae- 
Camphoram praebere , hinc ultro Camphoram- 
Cinnaiomi LiNNW.) radices - 
E 
