178 MUSEUM BOTANICUM LUGD.-BaAT." 
419. Phajus Blumei LiNDL.: acaulis; foliis lanceolatis acu- 
minalis; scapo caudicali multifloro; perigonii phyllis lanceolatis 
acuminatissimis discoloribus; labello ventricoso intus bicristato, 
limbi semitrilobi lobis rotundatis, intermedio majore ovato un- 
dulato apice mucronato v. breviter cuspidato. LiNDL. Gem. ef 
Spec. Orch. 127. 3. nk Vnresk in Z//. OrcA. cum tab. (excl. 
Synon. plur.). — Zémidormm Fncarvillei (haud Pxns.) Br. Zyjdr. 
Flor. lYed. Ind. 374. — ngrek s. Angrek bener s. "ngrek 
belul Sund. — Animadvertendum in plerisque floribus juxta perfectam 
unam et vel duas antheras minus magisve difformes ct retinaculis destitutas 
reperiri. — In Javà mon solum ob florum speciem et magnitudinem in 
hortis cultus, sed etiam in sylvis montanis provinciarum. occidentalium , 
veluti in Salak, Kendang cet. sponte crescens. 
419. Phajus callosus LINDL.: acaulis; foliis lato-lanceola- 
lis acuminatis ; scapo caudicali laxifloro; perigonii phyllis lineari- 
oblongis obtusiusculis discoloribus; labello ventricoso axe intus 
elevato sub apice bicalloso, limbi wilobi crenato-crispatuli lobis 
lateralibus rotundatis, intermedio majore patente semibilobo cum 
mucrone. LINDL. Gen. et Spec. ÓOrcA. 128. 8. — Limodorum callo- 
sum Bi. Büdr. Flor. Ned. Ind. 374. fig. LXI. — A PA. Jallichü 
ek PA. Blumei LiNDL., quibus vegetatione similis, phyllis perigonii obtu- 
siusculis colore non ut in illis subtus albo sed purpurascente, et, confor- 
matione labelli satis diversus. — 1n sylvis montanis Javae occidentalis. 
420. Phajus bicolor LiNpL.: acaulis; foliis lanceolatis acu 
minatis; scapo caudicali multifloro ; perigonii phyllis lineari- 
lanceolatis acuminatis discoloribus; labello cucullato-ventricoso 
integro in axe ad basin lamellis duabus planis, limbo patente cu* 
spidato undulato. LixDL. Gen, et Spec. Orc. 128. 6. Ejusp. Serl. 
Ürch. lab. 23. — Flores speciosi. Perigonii phylla extus flavovirentia , 
intus coccinea, Labellum inferne luteum, limbo roseo. — In Zeylanià. 
4?1. Phajus grandifolius Lovunm.: caulescens; foliis lato 
lanceolatis; perigonii phyllis lanceolatis discoloribus; labe 
convoluti limbo reflexo undulato. Loun. Z/or. Cochinch. (ed. 
Wir.) 647.1. — ZHác lon Sinice. — Auctore Lovnzimo in hortis 
Cochinchinae et Sinae cultus, floris puleritudine nestimabilis. Haec quam 
vis ab eo non satis accurate descripta sit Species, tamen eam ab illó 
planta, quae nomine Limodorum Tankervilliae jam diu Europae impore 
fuit , differre hinc jamintelligitur, quod haec acaulis , illa vero caulescens sit. 
Quodsi colore florum utraque conveniat , tamen ne sic quidem una eademque 
Species exislimanda est, siquidem et aliae innotuerunt Species, quae 
hac in re saltem cum herba Sinensi satis congruunt , veluti P4. Wallickii , 
PA. Blumei et Ph. callosus LiNDL., Bracteis quoque persistentibus, quas 
in charactere naturali tamquam spathas] unifloras descripsit LOUREIRO; * 
ilà differre videtur. Quae de vegetatione habet, ex LoumErRo desume 
mus: 7 Planta terrestris, caule sesquipedali,, simplicissimo , tereti, crasso: 
» erecto. Folia latolanceolata, magna, plicato-sulcata, glabra, erecía; 
/pauca, amplexieaulia. Scapus nudus, teres, polyflorus, caulem aequaD* 
7 Color floris a íacie subniger, a tergo albissimus. Odor nullüs." 
