MUSEUM BOTANICUM LUGD.-BAT. | 197 
Splitgerbera, nullius esse momenti, quum haud minus in compluribus 
genuinis Bolmeriis reperiantur. Tametsi vero 4. c. Genus suum Splitger- 
&eram a reliquis Urticaceis diversum esse affirmaverat, in Plantis Junghuh- 
iami$, quae anno 1851 in lucem sunt'editae, p. 32, cum Jühmeriá 
illud conjunxit, his quidem characteribus tamquam Sectionem distinctum : 
7 Folia plurimis opposita; thyrsi cymosi v. capituliferi monoici axillares; 
"»perigonium feminei floris ovario subadhaerens. — Splitgerbera Mia. ," 
quibus in notá haec addit: » examinatis numerosis Boehmeriae speciebus, 
"tum inflorescentiae, tum florum praesertim femineorum differentiis , saepe 
"haud minoris momenti, quoad species asiaticas, perpensis, valor iis ad 
zgenera condenda sufficiens tribuendus equidem videtur; pro tempore 
7autem Novi Orbis speciebus prototypicis hujus generis mihi fere plane 
» incognitis , Boelmeriae genus intactum servare malui." — Itaque solum 
diserimen, quo a genuinis Bó/eriis Novi Orbis illa Sectio differret , in 
perigonio feminei floris ovario subadhaerente foret positum , eodem antea in 
Comnent. phytogr. Fasc. III. 134 auctore , cum ovario cohaerente nec libero. 
6. Commentatio V. Cl. WEDDELL , quam saepius laudavimus , quamquam 
singulare ejus acumen et egregiam scientiam, e magná materiei copià hau- 
stam , testatur, hunc tamen cum detrimento Bó/zeriae nimis inulta Genera 
constituisse puto, sine ulla disciplinae botanicae utilitate. Eo autem nimis 
facile adducimur, si tamquam Generum characteribus vel colore, vel 
pubescentià, vel texturà plus minusve crassá, vel aliis ejusmodi levioris 
momenti utimur. Eam ob rem Genera ejus AMargaroctrpum et Didymo- 
jynen, ut jam dixi, servari non posse censeo. Vix autem Pouzolzia 
GaupicH. proprium Genus esse existimes, cujus non aliud a genuinis 
Bóhmeriüs est discrimen, quam perigonium florum femineorum nervis 
copiosioribus post fecundationem vulgo fortius prominentibus parüm quo- 
que in alas expansis pereursum. In compluribus etiam ZóLmerus alata 
cernitur perigonii fructiferi expansio, illo tamen discrimine, ut in et 
merií hoc statu ericarpium ipsum plus minusve, quin plerumque valde 
afficiatur, id e in Pouzolziá nunquam accidit, in quà costae sive alae 
solo perigonio efformantur. Itaque in Bo/meriá post fecundationem con- 
formatione vix mutatur, quae pendet a formá pericarpii, quo eim anem 
ureeolo superne plus minusve constriceto vestitur; texturà nba - 
lenerrimá membranaceá siccá, neque ullà parte cum pericarpio vu ; 
in aliis autem est magis vegcto-herbaceum et, quamquam primo liberum , 
tum interdum cum pericarpio maturescente cohaesione plus qurghi aim 
jungitur, in aliis vero Speciebus in simili statu perigonil vel in fructu 
liberum est. "Texturam magis crassam carnosam perigonii feminei mu 
nisi in B. formicariá PóPP. observavi, quam ab hoc Genere separandam 
esse probabile est, nisi Neraudiam GAUDICH., cul accedit, denuo cum. 
Bóhneriá conjungere velis. : 
]. Quandoquidem characteribus, quales sunt stigmatum neci a 
crassities , vel etiam directio, vel utrum uno latere an undique sint Sem s 
nOn satis est pretii, ut Genera iis nitantur, equidem Gegend vibe 
Cypholophum Wzpp. haudquaquam ob stigmata magis A ^ie et 
mia incurva a ZóZmeriá separanda esse puto. In B. CJ y Mieibaus 
stigmata aeque brevia et curvata, sed minus crassa sunt, veis 1n itis eh iis 
tamen ovarium universe magis obliquum atque ovulum ICees in 2 37 
sublateraliter affixum esse reperisse mihi videor, quum 1n nir id Hs 
vulgo magis aequilaterale sit et ovulum e fundo recte ascendens con : 
