MUSEUM BOTANICUM LUGD.-BAT. 201 
vq OPolüs oppositis (*). 
479. Bühmeria Nelferii DL.: suffruticosa; ramulis petiolis 
foliisque supra pilis teneris albidis appressis conspersis ; foliis 
trinerviis magnitudine et longitudine petiolorüm nonnihil dispa- 
ribus cordato-ovatis (22—3 poll., 11—2 poll. lat., pet. 2—12 poll.) 
acuminatis argute dentato-serratis membranaceis subius praeser- 
lim in nervis pilosiusculis; glomerulis axillaribus confluentibus; 
perigonio femineo glabriusculo laganiformi- compresso apice at- 
tenuato obsolete bidentato. — Atiinis Z. sidaefoliae W EDD. , sed foliis 
basi cordatis haud rugosis distincta. Glomeruli in Specimine indagato cuncti 
feminei, Stigma longitudine perigonii v. paulo longius , unilateraliter villosu- 
lum, persistens. — Vidi specimen ex Herb. Caes. Vindob. a Cl. HzLrER in 
Jndià orientali collectum. 
450. Bühmeria pauciflora Dr.: fruticulosa; ramis asperis, 
junioribus petiolisque pubescentibus; foliis trinerviis ovato-oblon- 
gis (2—27 poll., 1—1 poll.lat., pet. 3—7 lin.) obtuse acuminatis 
basi rotundatis v. subcuneatis supra basin obtuse crenato-dentatis 
supra asperis et utrinque praesertim in nervis subtus pubescenti- 
bus; floribus axillaribus paucis dioicis; perigonio fructifero ovoideo 
lenticulari-compresso subquadridentato. — Urtica pauciflora» 
Mocnsr. Herb. Un. itin, N^. 682. STEUD. in ZTor. Hegensb. (1850) 
298. 5. — Pouzolsia pauciflora A. R1cn. Tent. Flor. Abyss. M. 
259. — Didymogyne abyssinica W EDD. in drin. Sc. nat. 4* Sér. 
(1854) 207. 26, I. — Stirpem hanc typum novi Generis censet. V. Cl. 
EDDELL, quod Didymogynen appellavit , ob bina nonnunquam cuivis peri- 
gonio inclusa pistilla , quem equidem nimis vagum existimo characterem, 
quam quo Genus peculiare nitatur, siquidem plerique flores a me explorati 
unum tantummodo fovent ovarium, In aliis quibusdam Speciebus etiam flores . 
vidi femineos bina pistilla in eodem perigonio includentes, veluti in B. am- 
| plissimá et B. bifidá, quae tàmen rara est anomalia. Eodem auctore, habitu 
quoque per stipulas liberas persistentes insigniretur; hae autem 1n genuinis 
etiam BóLneriis , veluti in 2. Drumondianá WEDD. , observantur. — Ut veri- 
simile, ab U»£icá inerte Fonsk. , quae etiam huic Generi videtur annumeran- 
da, foliis brevius petiolatis floribusque in axillis paucis et dioicis diversa. 
Stirps suffruticosa , ramosa; ramis oppositis, rarissime ternis y. quaternis , 
gracilibus » tetragonis, sulcatis, inferne asperis , ad apices sensim magis pilis 
albidis partim appressis, partim patentibus pubescentibus; inferioribus elon- 
gatis, divaricatis v. reclinatis, vulgo ramulosis ; superioribus sensim brevio- 
ribus , erecto-patentibus, vulgo simplicibus. Petioli graciles, singuli binis 
Süpulis lateralibus subulatis membranaceis nervo extus pubescente carinatis 
Primo appressis deinde patentibus v. reflexis. Folia meibranacea, nervoso- 
VénOSa, supra punctato-aspera et interdum nonnihil rugosa. Flores feminei 
3? axillis foliorum superiorum sessiles, laxe aggregati, bracteolis scariosis 
Ilermixti. Perigonium tabulosum, ovarium solitarium rarius duo libera 
amete vaginans, membranaceum, extus pubescens, superne circum basin 
 ———— , 
(*) Praeter relatas, hae quoque hic locum 
UD. ]. c, 43, . p foli l 
: E parvifolia WEpp. E OS 
B. sidaefolia Wzpb, l. c. 48, 
obtinere videntur, nempe: B. hirta 
40. — B. mollis Wxpp. l. c. 47. — 
