q2 ^ STEGOCARPI ACROCARPI. FISSIDENS. 
tuli ^), quae vidi, Hypnorum, brevissimae fuscae egre- 
diuntur, in quibus capsulae exiguae subrotundae fuscae, 
urnae per mieroscopium urceolatae, ora laevi, exiguo 
annulo cincta, ciliis inconspicuis, forte quoniam intro- 
versae sunt. Ob exiguitatem perichaetium non comparet. 
Opercula abierant et calyptrae. 
Inter Muscos e Patagonia delatos inveni, Videbatur 
arboribus adnasci, eum quibusdam exemplaribus ad basin 
subduri quid, velut e cortice avulsum, adhaereret." Dill. 
p. 265 et 266. tab. 34. fig. 4. 
„E sola analogia et caulis frondiformis indole hucce 
retulimus, cum genus non satis luculentum sit; nam, 
utrum folia fissura feminea genitalia fovente gaudeant 
dentesque peristomii bifidi sint, jure ambigitur. 
In Herbario Dilleniano muscus iste nunc desideratur, 
in cujus locum, testa occulatissimo T'urnero autopta, Fis- 
sid. osmundioides, nescio quo casu, subiit, a quo toto 
coelo diversum esse monuimus, idem sentiente Pylaesio 
nostro." Brid, I. p. 796. 
Omnes auctores speciem hucusque Fissidentem ha- 
buere. Dillenianis autem iconibus accuratissime examina- 
lis et ejus descriptione comparatis nobis persuasum est, 
muscum dubium non ad Fissidentes referri posse. Folia 
a Dillenio (in figura citata a. et b.) enervia delineata in- 
veniuntur, dum folia Fissidentium verorum constanter ner- 
vosa depinxit. Hanc notam, monemus, contra affinitatem 
Fissidentis generis testimonium nobis perhibere. Ad quod 
genus autem muscus iste adducendus sit, nobis incertum 
est. Drepanophyllo maxime similis appellandus est. Spe- 
ramus fore, ut in Patagonia ex novo mox reperiatur. 
Species delenda. 
F. Thunbergii Brid. (II. p. 699.); caule subramoso 
ereto lineari, apice pedunculifero, thecis incurvis. 
*) Auctor. e. gr. Cryphaeam nervosam, Lasiam Trichomitriam etc. 
delineàvit. € 
" * 
