88 STEGOCARPL ACROCARPIL  sPHaGNUM. 
narum chlorophyllo carentium perforatarum saepe 
fibris annularibus impletarum composita enervia. 
Inter cellulas ductus intercellulares granulis chloro- 
phyllaceis impleti modo vario compositi. Peduncu- 
lus: ramus elevatus nudus, Hepaticarum peduncu- 
lum referens viridis. Theca globosa in apice pedun- 
culi veri subcupulari vel disciformi sessilis operculo 
hemisphaerico fugacissimo parvo et columella brevis- 
sima instructa. Archegonium unicum eparaphysatum. 
Antheridia globosa longistipitata. 
Habitus quam maxime proprius speciosus distinctis- 
simus. 
Patria. Loci aquosi praecipue turfosi planitierum at- 
que editorum alpinorum orbis totius terrarum. 
Ex hisce notis excellentissimis et calyptra infra de- 
scribenda scrutatores permulti, hanc tribum distinctissi- 
mam e muscorum classi educendam esse, putarunt. Fi- 
brae annulares autem foliorum non essentiales sunt, quum 
in nonnullis speciebus nullae inveniantur. Calyptra basi 
persistens dehinc disrumpens in Archidii genere etiam 
observatur et Archidia ceteris partibus omnibus cum 
Bruchiis atque Astomis adeo conveniunt, ut genera 
haecce tria dividi nequeant, qua nota denique dispositio 
inter muscos frondosos elucet. Pedunculus quidem Sphagni 
ramulus intelligitur, sed haecce nota unica Separatione 
non satis idonea appellanda est. Notae autem sejunctio- 
nis aliae desiderantur. 
Diarrhagomitria Hmp. Linn, 1847, p. 66. 
Gen.L Sphagnumi Dill. 
Musc. p. 240. — Hedw. Fund. M 
p.d. — Brid. Br. univ. L. p. 1. — 
p. d. 
usc. Il. p. 85, — Bryol, Germ. I. 
Fürnrohr in Flora 1833. 1, 
Nomen antiquum, a Plinio lichenibus muscisque 
nonnullis arboreis datum, a Dillenio huiece generi im- 
positum, a Linnaeo et Hedwigio sancitum. Cf. Dill. 
Musc. p. 240. 
