Lo s 
FUNARIOIDEAE. AwBLYODON. ; Hx 
rufi; internum: dentes totidem lanceolati subulati 
medio longitudinaliter fissiles laeves externos lon- 
gitudine multo superantes flavescentes in membrana 
brevi sulcata positi. — Operculum regulariter areola- 
tum. — Inflorescentia monoica polygama. Flos mascu- 
lus discoideus, femineus et hermaphroditus gemmacecei. 
Antheridia, archegonia et paraphyses ut in caeteris. 
E structura foliorum Funariaceis simillimus, e forma 
thecae Meeseis proximus, e peristomio Bryaceis (Pohliis) 
affinis. Genus memorabile certe huc, minime ad Mee- 
Seaceas pertinens hucusque vi tantum peristomii ad eas 
relatum. Ab iis foliorum structura toto coelo differt et 
nunquam cum iis conjungi potest. 
1. A. dealbatus P. B. (Prodr. p. 41.) ; humilis dense 
cespitosus simpliciusculus; folia oblongo -ovata subangu- 
sta acuminata obsolete denticulata evanidinervia, e basi 
et ultra medium e cellulis longis parellogrammis laxis 
valde viridibus, apice polygonis composita; theca e collo 
erecto pyriformis subobliqua vel curvata, pedunculo longo 
€t operculo conico obtuso praedita rufa. 
Bryolog. Europ. l. c. p. 5. tab. 1. — Meesia dealbata Hedw. 
Sp. Musc. p. 174. tab. 41. — Brid. 1L. p. 63. — Bryum dealbatum 
Dicks. Fasc. I1. Pl. Crypt. p. 8. tab. 5. fig. 3. 
Patria. E planitiebus ad alpes adscendens; in pa- 
ludosis et turfosis per alpes Europae fere totius, omnis 
Seandinaviae atque Daniae, Scotiae et lriae, Hispaniae, 
Helvetiae et Germaniae. In Germaniae planitie septen- 
trionali prope Neodamum legit Itzigsohn. — Julio. 2|. 
Subtrib. Il. SPLACHNACEAE. 
Late - dense- cespitosae , stercus animale plerum- 
que habitantes; caulis laxifolius valde ramosus. In- 
llorescentia hermaphrodita, dioica, rarius monoica. 
Flos masculus gemmaceo - capituliformis terminalis. 
Antheridia magna clavaeformia curviuscula. Ar- 
chegonia angusta longiusculo-apiculata. — Paraphyses 
