139  STEGOCARPI. ACROCARPI. TAYLORIA. 
viore obovata vel ovali- globosa; peristomii dentes bre- 
viores angustiores. 
Splachnum wurceolatum Brid. Bryol. univ. I. p. 242, ex parte. 
Patric. Yn fimo bovino summarum alpium Helve- 
tiae, Carinthiae et Salisburgiae, locis perpaucis. In alpe 
Salmshóhe ad pedem montis Grossglockner Carinthiae: 
Hornschuch, Hoppe, Fr. Müller; in monte Albula 
Rhaetiae: Mühlenbeck, Mougeot; in summo Faul- 
horn Helvetiae: W. P. Schimper; in summa alpe 
Speiereck Lungaviae: Sauter, W. P. Schimper; in 
monte Radhausberg Salisburgiae: Noë. Loca cetera ab 
auctoribus designata dubia. — Julio. 
Inflorescentia praecedentis. — Dentes peristomil se- 
cundum originem atque directionem omnino ut in T. mni- 
oide sed angustiores et breviores aurantiaci. Ab omnibus 
plantis compacte pulvinatis, ramis densissime  foliosis, 
pedunculo brevi flavescente atque thecae forma primo in- 
tuitu distinguitur. 
Gen. VIII. 'Taylória Hook. emend. 
in Journ. of Science and the Arts, No. 3. p. 144. T, splachnoidi im- 
posita. — Bryol. Europ. l.c. Tayloria, — Hookeria Schwügr. Schleich. 
— Raineria De Notaris. 
Nomen ab Hookero in honorem botanici et bryo- 
logi Taylor meriti impositum. 
Calyptra inflato - conica erecta uno latere fissa 
basi constricta, margine toto ambitu lacera vel erosa. 
Peristomium infra thecae orificium ortum, 16- et 
32-dentatum, dentes singuli per paria approximati 
vel coadunati, saepe longissimi, humiditate incurvi 
et involuti, siccitate (in theca supra matura) reflexi 
thecae adpressi vel tortuoso-defluentes summopere 
hygroscopici. Inflorescentia monoica. Flores masculi 
nunc ad basin innovationum, nunc in ramulis propriis 
capituliformes. Flores feminei paraphysibus brevibus 
