FUNARIOIDEAE. sPLACHNUM. 143 
2. Spl. plagiopus Mont. (in Ann. d. sc. nat. 1845. 
4. p. 121.); caulis cespitosus erectus apice innovationibus 
fasciculato-ramosus; folia lanceolata vel obovata acuminata 
nervo conspicuo longe cuspidata integerrima; pedunculus 
brevissimus basi geniculatus; theca oblongo-cylindracea una 
eum apophysi obconica clavata, operculo convexo-conico. +. 
Patria. Insula Aucklandi: Hombron. 
D. cuspidato et Spl. purpurascenti certe proximum. 
A primo auctor columella immersa distinguit. An a se- 
cundo distet, ut cl. Hooker fil. putat, dubium est. 
Praecedentes species duas huc retulimus, quum D. 
cuspidati proximae nominentur. 
Gen. X. &pláchnum Linn. emend. 
Hedw. Fund. Musc. II. p. 88. tab. VIL. fig. 33. — Schwügr. Suppl. 
L P. 1. p. 46. —  Bryol. Europ. Splachnaceae. Splachnum. — Spla- 
chnwun et Eremodon Brid. — — Splachnum et Aplodon Rob. Brown. 
Nomen graecum (Z€azÀéygvov) Dioscorideum lichenes 
pulmonarias nunc. Stictas designans, a Linnaeo Splachna- 
ceis omnibus impositum et ab Zedwigio sancitum. 
Calyptra conica parvula integra vel basi hic illic 
lacera. — Peristomii dentes 16 e duplici cellularum 
serie. compositi lanceolati majusculi lutescentes per 
paria approximati et partim conglutinati, siccitate re- 
flexi thecae adpressi, humiditate erecti apice incurvi, 
Inflorescentia dioica rarius monoica. Flores masculi 
capituliformes, Flores feminei plerumque eparaphy- 
sati, Columella pro more emergens capitata. 
Habitus pedunculis longissimis, apophysi magna saepe 
pulcherrime umbraculiformi et theca parva cylindracea pro- 
Prius speciosus, Tetraplodontibus proximus. Ab his genus 
Splachnum calyptra conica valde recedit. 
Sect. I. Ampullarin. Apophysis ampullacea. 
1. S. Wormskioldii Hornem. (Fl. Danic. tab. 1659.); 
monoicum ; cespitosum elatum gracillimum valde ramosum 
inferne tomentosum; folia remota ovalia obtuse acuminata 
