148 X STEGOCARPI. ACROCARPI. sPLACHNUM. 
Rossici lectum cl. Weinmann designavit. — Anno 1740. 
a P. ab Adlerheim in Westrobothnia, a Montin se- 
rius in monte Snirak detectum. War. f. in Kamtschatka 
a cl. Tillesio lecta. — Julio. Augusto. 
Inflorescentia, folia perigonialia, antheridia et para- 
physes antecedentis. — De affinitate observ. in Spl. ru- 
brum conf. 
Splachnaceae suspectae. 
1. Eremodon Magellanicus Brid. (I. p.236.); caulis 
erectus subdivisus folia oblongo -lanceolata acuminata ser- 
rata evanidinervia pedunculis aggregatis, thecae oblongae 
ovatae apophysis obconica, operculum convexum, peristo- 
mii dentes octo. i. 
Splachnum Magellanicum Schwügr. Suppl, I. P. I. p. A7. tab. 14. 
Patria. Yn freto Magellanico: Commerson. 
Peristomii dentes solitarii aequidistantes e basi latis- 
sima lanceolati subtriquetri, apice acuto incurvi, madore 
conniventes, minime reflexiles, linea media longitudinali 
apicem non pertingente exarati trabeculati, pallide e lu- 
teolo rubelli. — Calyptra deest. — Forsan Dissodon? 
2. Splachnum longicollum Schwügr. (Suppl. I. P.2. 
p.87. tab. 178. excl. syn. Dicks.); caulis simplex; folia 
spathulato -oblonga acuta ruptinervia denticulata; theca 
subglobosa apophysi attenuata. T. 
Patria. Yn Africae promont. bon. spei: A. Menzies. 
Peristomii dentes 16 aequidistantes erecti. Forsan 
Entosthodon? 
3. Splachnum Juressi Schwügr. (Suppl. I. P. f. 
p. 55.); „elegans species, ut videtur Lusitanica, cujus 
peristomium vero mihi deest." +. Caetera desiderantur *). ` 
*) Praecedentesspeciestres ex autopsia cognoscere, ad hb. Schwäg- 
richenianum iter fecimus. Possessor autem Schwügrichen, 
professor scientiarum naturae atque bryologus dictus, hb. Hed- 
wigii, sed minime animi patris bryologorum, heres, inspectionem 
quam maxime inhumanus nos recusavit. i 
