434  STEGOCARPI. ACROCARPI. | ANGSTROEMIA. 
oblonga angusta e cellulis elongatis angustissimis den- 
sissimis in membranam veluti conflatis areolatà falcato- 
setacea, apice. obsolete. denticulata , nervo  latiusculo 
concolore subulam canaliculatam  angustissimam supe- 
ram totam occupante; perichaetialia basi longiuscule va- 
ginantia tenerrime et pellucide reticulata diaphana; theca 
in pedunculo longiusculo substrieto brunneo erecta vel 
parum curvata ovato - oblonga aequalis brunneo - fusca an- 
nulata striata, ore subtruncato, operculo conico -subulato 
obliquo; perist. dentes elongati angustissimi ad medium 
bifidi plus minus aurantiaci planissimi, cruribus tenuissi- 
mis laevibus. 
Dicranum curvatum Hdw. Sp. Musc.. p. 132, tab, 31. — Br. 
Europ. Fasc. 37 — 40. p. 24. tab. 14. — — Brid. L p. 423. 
Patria. Ad rupes et terram denudatam arenaceo- 
argillosam per regionem montanam sylvaticam Germaniae, 
Galliae, Britanniae et Scandinaviae Lapponiae prope Ki- 
pinà ex Angstróm. — Sero auctumno et primo vere. 
Inflorescentia A. subulatae, quacum saepe commutata 
sed notis cursive impressis facile distinguitur. , 
13. A. Perrottetii C. Müll; dioica; laxe cespitosa 
elatiuscula erecta gracilis, inferne gracilior superne den- 
sius foliosa; folia caulina erecto - patentia vel secunda, e 
basi ovata vel lanceolata elongate anguste dense amplius- 
cule et valde flavido-areolatà inferiora sensim superiora 
- fere subito subulata acutiuscula integerrima canaliculata, 
nervo lato deplanato subulam superam totam minute areo- 
latam occupante concolore; perichaetialia interiora e basi 
angustiore medio latiore supra attenuata elongate amplius- 
cule et pellucide reticulata sensim et brevius subulata; 
theca in pedunculo strictiuseulo flavo apice parum. incli- 
nato crassiuscule ovalis parva coriacea annulata, operculo 
longe et oblique rostrato; perist. dentes vix ad medium 
bifidi, cruribus conniventibus tenuibus asperrimis ferru- 
gineis. 
Dicranum Perrottetii Mont, Ann. d. sc. nat. 1843. XIX. p. 241. 
— D. sclerocarpum Hook, et Wils. Lond. Journ. of bot, 1847. p.291. 
t. 11. ex ic. huc pertinet, 
