elatioresque fasciculi sunt habendi, ulterius non divisi ideoque ra- 
mulum seu pedunculum glomerulo umbellulari claudentes. 
Inflorescentia paniculata axillaris nascitur vel e squamæ gemmæ 
axisque angulo, squamáque delapsá, nude ad innovationum basin 
tum consociantur paniculæ, vel simul e foliorum superiorum persis- 
tentiumque axillis, vel solis ex istis prodit. Dividitur autem talis 
panicula in ramos, per paria approximatos oppositosve, qui singuli 
semel bisve furcatim finduntur, interjecto in singula divisione flore 
intermedio. Deficiente in plerisque flore prime aut secunda divi- 
sionis medio, ramuli ultimi paniculæ 4 floribus gaudent, addito autem 
illo sex vel septem. Ubi rami paniculæ magis evolvuntur, ad com- 
munis pedunculi typum ipsi accedentes parvæ sunt panicule. In 
debiliori inflorescentia triflori sunt ramuli, solo medio utriusque di- 
visionis flore adhuc superstite. Magisque autem in compendium 
redacta omnis inflorescentia ramulum ejusmodi exhibet apice cymu- 
loso-bifidum, 14- 12- 8- 7—8-florum. In Cassyta inflorescentiz axis 
integer, abjectis ramis, flores fert in spicas redactos.—Bracteolæ parve, 
squamiformes, ad basin ramificationum omnium existunt, sub expli- 
catione inflorescentize aufugientes, 
14. Pedicelli proprii post anthesin magis minusve apicem versus 
increscunt, tument rigentque, perianthii cum tubo confluentes. Sunt, 
quorum pedicelli, cum fructus incremento quam maxime incrassati 
succulenti, colorati, recti vel incurvi, fructus specie aliena fallant. 
Cassyte flores sessiles sunt. 
15. Périanthium e duplici verticillo sepalorum, basi majori mino- 
rive spatio in tubum connatorum, constat; tubus perstat in omnibus, 
ubi vero brevissimus est, sub fructu fere evanescit; in aliis autem 
natura brevior, nec minimus, in discum orbicularem explanatur; in 
aliis cyathi indurati et incrassati forma cum pedicello incrassato con- 
fluit; in aliis, ubi longior, fructum omnino investit clauditque, et 
tune quidem succulentus carnosusve sub maturitatis tempus inspis- 
satur. Pars libera sepalorum, limbum efficiens, patens aut erecta, 
sepe pubescens et intus precipue sericea, ternis quinisve nervis 
divisa, glandulis subcutaneis pellucidis punctata, membranacea, char- 
tacea, coriacea, in aliis persistit, non multum quoad consistentiam et 
magnitudinem immutata; in aliis basi, in aliis medio, vel prope a 
basi, in aliis infra apicem secundum suturam transversalem post per- 
actam anthesin vel primum natam vel tunc demum apparentem, sol- 
vitur caditque : ubi pars aliqua limbi residua cum tubo remanet, haec 
mox rigescit et indurata in cupulam a tubo formatam abit, marginem 
ejus truncatum incisumque efficiens: nonnullis limbus integer dures- 
censque cum tubo suo cupulam regularem lobatam conficit. Paucis 
limbus ab initio deest, staminibusque tot, quot laciniæ deficiunt, vices 
earum supplentur. Verticilli sepalorum vel binis, vel ternis partibus 
constant, et divergentia 1 vel ¿* ita se excipiunt, ut secundus verti- 
Ubi verticilli disepali se exci- 
cillus interstitiis primi respondeat. 
piunt, quadrifidum habes perianthium ; ubi trisepali, sexfidum. Non 
desunt autem perianthia 8-fida et 9-fida, sed insolito hæc incremento 
exoriuntur, neque persistunt. 
16. Stamina e filamento glabro sæpiusve hirto, apicem versus dila- 
tato constant, antheram fabricæ singularis valvis sursum adscenden- 
tibus dehiscentem, glanduloso-punctatam ferente, de cujus structura 
conferas excursum nostrum 1, hisce adjectum. Anthera est bilocel- 
lata vel quadrilocellata. Antheræ ejusdem floris vel omnes introrsum, 
seu centrum versus, dehiscunt, vel exteriores tantum, interioribus 
tribus tum extrorsum, peripheriam versus, spectantibus (quod primus 
observavit cl. R. Brownius). 
Ordo staminum idem est, ac si verticilli binati vel ternati sepalorum 
verticillos eadem divergentiæ lege excipiant. Respondet exterior 
staminum verticillus sepalis exterioribus, interior, exteriori interpo- 
situs, sepalorum interiorum opponitur verticillo. Stamina hee, vel 
quatuor, vel sex, que primi et secundi ordinis a me appellantur, 
primam staminum sectionem exhibent. Sequitur in plerisque altera 
sectio, simili modo disposita, sepalis staminibusque primæ sectionis 
vergentiæ congruens, sed cujus secundus verticillus 
immotá lege di - a 
fectis (staminodiis) brevioribus, loco 
vel'e staminibus constat imper 
* Alex. Braun, l. €. p. + + + 
anthere capitulo solito sagittato, conico, cordatove rariusye clavato 
præditis, vel ex toto deest. Ubi deest, antheræ primi verticilli hujus 
sectionis, qui tertius omnium, introrsum spectant, ubi adest, extrorsum 
dehiscunt. 
Numerus igitur normalis staminum in flore tetrasepalo est 8, in 
hexasepalo 12; in exemplis tetrasepalis autem, quæ cognita habe- 
mus, ordo staminum quartus, seu intimus, non evolvitur, quo fit, ut non 
nisi hexandras species tetrasepalas invenias. In hexasepalis novem 
perfecta existunt inter duodecim stamina, stamina quarti ordinis im- 
perfecta sunt staminodia. Deficiente omnino secundá illå staminum 
sectione tetrandri flores et hexandri proveniunt. Deficiente exteriori 
sectione floris enneandri, triandrum vides florem. 
Ubi loco limbi stamina nascuntur in flore hexasepalo enneandro, 
numerus staminum ad 15 augetur, et in his denique, staminodiis 
etiam quarti ordinis perfecte explicatis, 18, regulari progressu oriun- 
tur stamina. Qus hunc numerum excedunt, evolutioni vagæ tri- 
buenda. 
17. Adest in omni flore laurino apparatus quidam partium glan- 
dulis similium, que in plerisque geminz staminibus tertii ordinis 
adjectæ, capitulum parvum, compressum, vel angulosum, figure 
varie, reniformis, cordato-orbiculate etc., lutei coloris, superficie 
glabra, exhibent, stipiteque vel magis minusve conspicuo gaudent, 
vel omni stipite carentes sessiles dicuntur. Quando stipite (qui 
semper brevis est) fulciuntur, singulo trium staminum tertii ordinis 
ab utroque latere proxime accedunt, tubi perianthii orificio. ordine 
suo imposite. Rarior autem hee occurrit glandularum (quas stami- 
nodia geminata appellare placuit) sedes; in plerisque par glandu- 
larum filamento staminis hujusce ordinis ad basin, vel supra basin, 
vel magis superiorasversus ultra mediam usque eorum longitudinem 
inhæret, stipite proprio tum sepe minimo vel nullo. Quas quidem 
glandulas cum attentius contempleris, non omnino ejusdem esse ordi- 
nis, ac dicta seriei tertiæ stamina, invenies, sed aliquanto magis a 
centro remoti seu exterioris (quantumvis exiguo spatio) ordinis. Pro- 
bantur hzc eo, quod glandulæ, etiamsi e latere egredi videantur fila- 
menti, tamen tergo ejus, i. e. extrorsum, incumbant. Neque inter se 
quidem singuli paris glandulas ejusdem ordinis esse puto, sed diversi 
et alterni. Vidi etenim, ubi paullo majores sunt hæ glandulæ, unam 
totam fere a tergo incumbentem filamento, alteram magis a latere 
ejus positam, introrsum istud amplectentem. 
Sex igitur adsunt in flore normali glandulæ geminatæ, eaque se- 
cundæ staminum sectioni magis exteriora versus subalternoque situ 
tribuendæ. In paucis accedunt nonnullæ aliæ glandule secundi vel 
primi quoque ordinis staminibus, sed istæ tum neque geminatæ neque 
conjunctze, sed proprii sui ordinis, et intervallis illorum respondentes. 
18. Nec stamina esse, neque nectaria hæc corpuscula persuasum 
est, etsi staminodia improprie dixerim. Stamina non esse probat situs 
et status imperfectus, quem alium perfectiorem (i. e. stamina tertii 
ordinis) sequi non interrupto ordine, evolutionis legibus est contra- 
rium. Nectaria non sunt, quoniam nectar non fundunt; tum locus 
etiam singularis est inter staminum series. Massa e meris cellulis 
texitur irregularibus, granulis refertis et membrana communi obtectis. 
Que mihi circa hec vero propius accedere videantur, exponam. 
Peracto duplice perianthii staminumque prime sectionis cyclo, qua- 
tuor (bis binis) verticillis complexo, nova quasi exoritur cyclorum 
series, a perianthio novo incipiens. Hujus autem verticilli, utpote 
communi ejusdem floris ambitu circumscripti et universali ejus evolu- 
tione quasi absorpti, perfici non possunt, nec nisi primis lineis adum- 
brati cernuntur. Quemadmodum autem in quibusdam, v. c. in 7e- 
tranthera apetala s. Roxburghii, limbi partes in stamina mutata vide- 
mus, sic iste novi limbi laciniæ, staminibus diversarum sectionum 
interjectæ, nec stamina fieri, neque sepala, sed in laminas imperfectas 
seu staminodia inferioris originis abire necesse est. Magis hzc etiam 
arrident, si consideramus, novum inversumque in multis posthec 
intrare staminum ordinem, cujus bini verticilli, ubi perficiuntur cum 
limbo illo incompleto alios quatuor verticillos quasi floris interioris 
exhibent, seu florem imperfecte hexandrum, vel, ubi interior ordo 
deest, triandrum, qualis solus ex omnibus in Endiandræ genere 
Browniano relinquitur. 
