"19. Flos itaque Laurinarum e maxime regularibus est, eademque 
symmetricà lege constructus, disepali sint verticilli vel trisepali. 
Tertius semper primo respondet verticillus, quartus autem secundo. 
Abortus peripheriam versus ingruit. 
20. Vel hermaphroditi sunt flores laurini, vel polygami, vel diclini, 
et istorum quidem aliis feminei sexus rudimenta in masculo flore con- 
cessa sunt, aliis omnino ademta. Femineo flore staminum vestigia 
nunquam ex integro desunt, restant semper aliqua filamentorum in- 
dicia et staminodia geminata. Pistillum, quantum observando assequi 
potui, simplex, seu ex uno carpello constructum, in omnibus stylo 
distincto et stigmate latiusculo lobulato instructum. Regulare æ- 
quumque videtur carpellum, sed stylus in unum latus semper flexus 
et stigma obliquum et rhaphe interna defectum præfinitum alterius 
pluriumve ovariorum ejusdem verticilli produnt*. Uaum in per- 
multis, quz dissecui, inveni ovulum, nec plura; idque a vertice 
ovarii et parum ad latus conversum pendet, sed trophospermio a basi 
adscendente alterique parieti pericerpii applicato in hunc locum at- 
tollitur, minimeque autem rectå descendit caditve. Anatropicum est 
ovulum, at vero inæquali magis extensione partium, quam verá cha- 
laze ad alteram extremitatem migratione istorum evolutionem non 
nisi imitari censeo. De his conferas excursum secundum. 
21. Fructus Laurinarum monospermus est, vel Caryopsis, vel 
Bacca, vel Drupat dicendus. Ubi siccioris est nature, tubo pe- 
rianthii includitur vel sicco vel carnosulo. Fructus baccatus aut 
tubo perianthii totove perianthio in cupulam mutato cingitur, aut 
eidem in discum, integrum laciniisve appendiculatum converso, in- * 
sidet, aut perianthio patulo persistente, nec vero increscente, circa 
basin residuo fulcitur, aut denique nudo omnique fere perianthii ves- 
tigio exuto pedunculo, magis minusve incrasstito inhæret. Color 
carnis ruber, violaceus, niger, fuscus. 
22. Seminis testa membranacea, chartacea, coriacea, cartilaginea, 
ossea, intus rhaphe ramosà notata, extus carne fructus inducta; mem- 
brana interna tenuis est. Hilum transversale, marginatum, superum 
(quoad fructum) in parte angustiori seminis, cui exostomii vestigia, 
forme papillæ, contigua. Perispermium nullum. Cotyledones vel 
formæ seminis, semiovatæ, vel bis reflexæ, cavum seminis replentes, 
peltatæ, i. e. collo embryonis non basi suá sed supra basin adnate, 
parte petiolari brevissimå, lineam transversalem referente. Embryo 
basi cotyledonum obtectus ; radicula supera, in plerisque plumulam 
bifidam, collo calloso ceu valle ab ipsa discretam, æquans, acuta; 
rarius plumula multo major et obtusa. Hypogæas esse cotyledones 
e structura earum conjicio. 
Corollaria. 
23. Characterem maxime universalem LAURINA RUM, omnibusque 
conformem et immotum exhibent: Distributio verticillorum Joris bis 
alternans, anthere valvate, glandule geminate, carpelli et seminis 
structura. Hee sola spectanti unum declarandum est et individuum 
semper genus: Laurus. 
24. Florem si accuratius penetras, anthere in oculos cadunt aliis 
omnes introrsum dehiscentes, aliis non ita, sed tertii ordinis extrorsum. 
Habes sane discrimen attentione dignum. Quod si primum eas Lau- 
rinas, quarum omnes antheræ introrsum spectant, inter sese compara- 
veris, haec invenies: Deesse his omnibus staminodia illa quarti ordinis, 
rariusve eorum loco vera stamina perfici; inflorescentiam esse vel 
umbellulam involucratam, vel gemmam squamatam ; sexum apud ple- 
rasque inter distinctas plantas vel flores distribui. 
Tum vero, ad alterum latus conversus, videbis ubicunque tertius 
staminum ordo retro spectat, staminodia quarti ordinis vel distincta 
vel etiam stamina prime et secunde seriei una cum his deficientia, 
inflorescentiam paniculatam vel e dissoluta panicula cymulosam (spi- 
catam in Cassyta), nec involucratam, sed minutis caducisque brac- 
teolis inspersam, floresque communiter hermaphroditos. Notantur 
igitur aut determinantur antherarum directione conformi vel oppositå 
* Hec cum jam scripta essent, cel. Martius per litteras nunciavit, se in Lau- 
rinis Brasilianis plura carpella observasse, saltem videri se talia vidisse. 
+ Excursus II. 
simul inflorescentize diverse, sexus diversa distributio; que si non 
spernenda videbuntur, cum floris (partium fructificationis) discrimini 
alterum vegetationis superioris (inflorescentiæ) discrimen respondeat, 
cui omnium reliquarum partium concentus quidam facile discernen- 
dus adsociatur, duo jam, genera dicas an sectiones, commendabis : 
TETRANTHERAM et LAURUM (si velis servare nomen); illam ex an- 
theris omnibus centro adversis, hanc ex antheris interioribus reversis 
dignoscendam. 
25. Porro autem antheras invenies utriusque harum sectionum 
aliis esse bilocellatas, aliis quadrilocellatas. Et ea res quidem, cum 
pridem a peritis historiæ plantarum viris sit ponderata, neque indigna 
visa, cujus causá genera distinguantur, non vili pendenda erit, sed 
examinanda, maximeque in animum revocandum; quanti sit anthe- 
rarum hanc in familiam exstruendam vis et quam singulari viå pro- 
creari ipse inter Laurinas videantur. Queeras fortasse, numne ma- 
joris etiam æstimanda sit hac locellorum, quam illa, de qua sermo 
fuit, directionis dehiscentiæ diversitas? Quod si ita esset, Laurinæ 
omnes, quæ antheris bilocellatis gaudent, pluribus aliis partium tam 
vegetantium quam procreantium proprietatibus secum magis, quam 
cum reliquis, conjungi necesse esset. Verumtamen Cassyta illa, 
Cuscutam aliquam referens et Cryptocarya, cujus fructus tubo pe- 
rianthii obtegitur, et Laurus nobilis Lin., flore quaternario gaudens 
pluribusque staminibus, et extra has aliæ quoque diversissimæ in- 
dolis omniumque inflorescentiæ graduum species, gemmifloræ, um- 
bellifloræ, spicifloræ, paniculatæ cet., ejusdem generis forent habendæ, 
quibus evidentissime sequitur, maximi inter characteres generum 
locellorum numerum non esse momenti sed inferioris. In utraque 
autem, quas jam statuimus, sectione primaria antheras invenimus esse 
aliis bilocellatas, aliis quadrilocellatas. Ex his quinque pridem jam 
exposita referuntur genera maxime naturalia, videlicet Laurus R. Br., 
quee primæ nostræ sectionis, et ENDIANDRA, GYROCARPUS, CASSYTA, 
CRYPTOCARYA secunde. Que quidem genera non modo ab aliis 
sui ordinis, sed etiam inter sese differunt maxime: tubi calycis post 
anthesin evolutione diverså, cui soli fructus quaedam ab universali 
charactere declinatio consociatur, tum vero laciniarum vel persisten- 
tium vel vario modo post anthesin discedentium indole, partium 
floris numero tam absoluto quam relativo, staminodiorum figurá, inflo- 
rescentiá, in diversissimis quibusdam generibus diversissimá, foliorum 
aut defectu, aut, ubi adsunt, nervatione et consistentiå, gemmis deni- 
que aut valvatim aut imbricatim squamulatis. 
Indicia itaque prebere antherarum locellos (binos quaternosve) 
generum nature convenientium patet, sed ad alia simul esse adver- 
tendum que si suffragentur, probanda fore genera, si contradicant, 
relinquenda. 
26. His igitur regulis et veluti ducibus in LAURINARUM terra 
peregrina usus sum omnibusque sedulo ab omni parte iterumque in- 
vestigatis, plantas hujus ordinis omnes, characterum, quos supra 
citavi, per gradus invalescentium aut declinantium diverso concentu 
discedere in plura genera persuasum est tam vegetatione quam fruc- 
tificatione congrua et ex earundem partium, levi ea quidem primo 
adspectu, diversitate mox dignoscenda, tametsi habitus universalis 
et partium foliacearum per omnem ordinem simplicitatem et simili- 
tudinem minus atque in aliis plantarum familiis sub oculos cadat. 
27. In hac autem sententia maxime confirmatus sum, cum viderem, 
eosdem. characteres, quos principali illi, ex antherarum conversione 
hausto, accedentes, Laurinas omnes in duas partes apprime naturales 
dirimere supra demonstravimus, in his etiam, quæ utrisque subjecta 
sunt, generibus dijudicandis primum locum tenere, et inter suos quo- 
que limites variatos przecipuam illis notam, tanquam sigillum impri- 
mere, quo relique omnes note, in unum collectæ, continentur. 
Qui characteres, suo ordine, a superioribus ad inferiora progre- 
diendo, hi sunt : 
1. Antheræ bilocellatæ vel quadrilocellatæ. 
2. Tubus perianthii fructum investiens aut revelans. 
3. Tubi perianthii diversæ peracta anthesi mutationes, et formæ, 
quibus sub fruétu persistens observatur. Fructus maturi substantia 
ab hisce dependens. 
4. Limbi, seu liberæ partis sepalorum, aut integri aut certæ ejusdem 
