Synopsis POLYGONEARUM, 
QUARUM SPECIMINA EXSTANT IN HERBARIO AMPLISSIMÆ PROCURATIONIS BRITANNICÆ ÏNDLE ORIENTALIS, NUNC SOCIE- 
TATIS LINNEANÆ Lonpinensis.—Auctore CAROLO FRIDERICO Meisner, Med. et Chir. D., Medicine in Univ. 
Basileensi Prof. Publ. Ord., Societatum litt. plur. sodali. 
Præmittenda. 
Quum, duobus annis præterlapsis, ex immenso thesauro plantarum 
in variis Indiæ Orientalis partibus lectarum, liberalitate virorum 
honoratissimorum amplissimæ Procurationis Britannicæ Indiæ Orien- 
talis, spectatissimam acciperem plantarum exsiccatarum seriem, inter 
multas alias stirpes omnes feré Polygoneas Herbarii Madraspatani, 
Heyneani, Wightiani, Hamiltoniani, et Wallichiani, amplectentem, 
cure mihi cordique quam maximé erat, quomodo tanto honore tan- 
tåque benevolentiå dignum me præstarem. Quid igitur exoptatius 
contingere mihi potuit, quàm ipsius Wallichii petitum, paucos ante 
menses mihi propositum, ut Polygonearum Indicarum synopsin ela- 
borarem, operi suo inserendam. Leto igitur animo suscepi laborem 
cujus qualemcunque fructum hisce paginis lectori trado, sperans fore, 
ut, dum gratitudinis erga amicum carissimum fautoresque genero- 
sissimos publicum testimonium dare studui, simul ad scientie incre- 
mentum pro viribus conferre haud frustra in votis habuerim. 
Synopsis nostra eas tantüm species enumerat, quarum specimina 
in herbariis suprà citatis servantur, exclusis igitur iis quæ nonnisi 
ex auctorum diagnosibus nobis innotuerunt. Ne nimis augeatur opus- 
culi nostri volumen synonymiam auctorumgue citationes valde re- 
strinximus et vix alias adhibuimus nisi: Wallichii Catalogum (i. e. 
« A numerical List of Dried Specimens of Plants in the East India 
Company's Museum, &c.” by Dr. N. Wallich, 1828—1832), Rou- 
burghii Hortum Bengalensem, Serampore 1814, Rothii Nov. Pl. Sp., 
Donii Prodr. Flore Nepalensis, et B/umei Bijdragen tot de Flora van 
Nederlandsch Indië, Batavia 1825. 
PoLYGONUM. 
Polygoni sp. Linn. exclusâ sectione Fagopyri. Cfr. Meisner 
Monogr. Gen. Polygoni Prodr. Genevæ 1826, 4to. 
Flores hermaphroditi. Calyx 5-fidus, rariüs 3—4-fidus, laciniis in- 
terdòm inæqualibus, seepè coloratus, post anthesin plerümque auctus, 
fructum recondens, raro etiam formam mutans, in fundo sæpé glan- 
dulas fovens staminibus interpositas perigynas, rariüs hypogynas. 
Stamina 5—8, rarissime 4 aut 9. Anthere versatiles. Styli 2—3- 
fidi. Stigmata integra capitata, nonnunquam sessilia. Achenium 
2—3-gonum. Semen liberum. Albumen farinosum vel corneum. 
Embryo lateralis, albuminis angulum ambiens ipsique incumbens aut 
cotyledones albuminis rime immittens. 
Sectio I. BISTORTA. 
Cotyledones accumbentes (=o). Achenium manga, Styli 3 
longi, stigmatibus exiguis. Stamina 8 (rarissime 9). Calyx corol- 
linus profunde 5-fidus. Racemi spiciformes (vulgo spice) nunquam 
ramosi. Bracteæ paleaceæ ochrezeque tenere obliqué truncatæ nun- 
quam ciliate. Caules annotini herbacei e caudice é trunco rhizo- 
morpho (rhizomate) perenni, lignoso, radicante, sæpius subterraneo, 
orti, subsimplicissimi. Folia nunquam pellucido-punctata. 
$ 1. Rhizoma (radix auct.) simpler, crassum, tortuosum, abbre- 
viatum. Caules annotini simplicissimi. Spica unica termi- 
nalis.—(Obs. Typum hujus subdivisionis ferunt P. Bis- 
torta et P. viviparum.) 
1. P. sphærostachyum (Meisn. l. c. p. 53): spicå compactå brevi, 
cylindric vel ovato-conicå, basi truncatå, bracteis ovatis pedicellos 
brevissimos superantibus, foliis inferioribus petiolatis lanceolatis ob- 
Vor. III. 
tusis, supremis linearibus sessilibus, omnibus in margine revoluto 
costato-crenulatis. Crescit in Gossain-Than; Kamaon (R. Blink- 
worth); et Sirmore (Dom. Gerard.); v. sp. oo. 
a globuliferum nob. : spicå brevissimá subgloboså, bracteis omni- 
bus æqualibus obtusiusculis, staminibus calycem subæquantibus.— 
P. tenue, Don? (Prodr. Fl. Nepal. p. 70) quod tantüm differre vi- 
detur “foliis radicalibus basi rotundatis;" nostra specimina, foliis 
radicalibus destituta, caulina tantüm exhibent folia eaque utrinque 
attenuata.— P. affine, Don, var. angustifolium, Wallich! Cat. 
n. 1683, D (partim). 
B. elatius nob.: spicis cylindricis oblongis, bracteis infimis quàm 
superiores longioribus acuté acuminatis, staminibus sæpð exsertis, 
caule elatiore.— P. affine, Don. Wallich! Cat. n. 1683, A, B, C, et 
(partim) D. 
Adnot. Planta nostra a P. affini Don (nobis ex diagnosi tantüm 
noto), essentialiter discrepat : foliis obtusis, margine revoluto costato- 
crenulatis, subtüs puberulis, ochreis apice rotundatis, spicis nunquam 
geminis, floribus iis P. vivipari æqualibus, nec tripló majoribus, stylis 
profundé tripartitis. Propiüs accedit ad P. stenophyllum (Meisn. 1. c. 
p. 52, P. angustifolium Don), quod verd differt: *foliis subtüs 
niveo-tomentosis," spicå longiore, etc. Å P. viviparo L., cui tam 
habitu quàm singularum partium indole simillimum, distinguitur: 
spicis semper compactis, basi non interruptis laxisve, nec demüm 
elongatis laxifloris, nunquam bulbilliferis, floribus pallidé carneis vel 
saturatiìs purpureis, in P. viviparo, quotquot hujus e diversissimis 
totius orbis plagis specimina vidimus, semper puré albis. 
2. P. viviparum L. (Sp. Pl. I. p. 516. Meisn. l. c. p. 52.) 
Adnot. Inter plantas a Wallichio sub n. 1683, communicatas uni- 
cum invenimus specimen quod ad hanc speciem referendum nobis 
videtur. A planta Europza enim nullo modo differt, nisi staminibus 
calyce subpatulo stylisque brevioribus. Caulis 14—15 pollices altus. 
Folia ochreæque plané P. vivipari. Spica ferð 3 poll. longa, gra- 
cilis, angusta, laxiuscula, basi interrupta; bracteæ infimae inanes; 
pedicelli bracteis floreque breviores. Calyx subpatulus, sepalis ova- 
libus obtusiusculis. Bulbilli veri nulli, sed ovarium tumidum glo- 
bosum, seminis loco pulvere fusco repletum, stylorum basi communi 
acuminatum, bulbillos primo adspectu simulans. 
$2. Rhizoma simplex. Caulis annotinus simplicitêr ramosus, ramus 
quilibet spicá terminatus. 
3. P. confusum nob.: glabrum, spicis cylindricis brevibus com- 
pactis, bracteis ovatis brevissimé acuminatis, foliis oblongo-lanceolatis 
obtusis, infimis in petiolum brevem subdecurrentibus, superioribus 
sessilibus, basi cordatå semiamplexicaulibus, omnibus margine cris- 
pato-undulatis vix revolutis, utrinque læviusculis. 
Crescit cum P. sphærostachyo, iisdem locis; v. sp. 4. 
Adnot. Hujus plantæ specimina quatuor, æqué inter se congrua ac 
ab omnibus affinibus diversa, inter plantas a Wallichio sub n. 1683 
communicatas invenimus. Å P. affini Don, differunt: spicis non 
geminis, floribus illis P. vivipari haud majoribus, foliisque. 
4. P. speciosum (Meisn. l. c. p. 66.) spicis cylindricis brevibus 
solitariis, bracteis angusté lanceolatis, floribus magnis semipatulis, 
foliis omnibus ovatis acuminatis cordatis, utrinque nervis venisque 
prominentibus reticulato-asperis, margine crispato-undulatis, supremis 
sessilibus, internodiis longissimis, rhizomate horizontali crasso tor- 
tuoso ochreato. 
Crescit in Napalia! v. sp. 00. 
P 
