Variat: bracteis obtusiusculis et longê acuminatis, in setam ferê 
productis; foliis subcoriaceis utrinque glabris, aut, maximé radica- 
libus, tenerioribus et tum plerúmgue pube rarå brevissimå, in nervis 
præcipué, puberulis, margineque ciliolatis, basi interdum subtruncatis 
aut ex incisura in petiolum productis. 
P. speciosum Meisn. Wallich Cat. n. 1716, A! 
Adnot. 1. Species nostra a P. petiolato Don, (Prodr. FI. Nepal. 
p. 70) vix differre videtur, cui tamen subjungere eam non audemus, 
quamdiü planta Doniana e diagnosi tantüm nobis innotuerit. 
Adnot. 2. In Monographie nostre Prodromo (1826) P. speciosum 
sectioni Persicariarum (p. 66) falsd adscripsimus;—rectiüs hodié Bis- 
tortis adsociatum prodit, cum quibus habitu, et praecipuè vegetationis 
modo (rhizomate perenni) plané convenit, dum a Persicariis ochre- 
arum maximé bractearumque indole recedit. A P. ovato Roth cui 
olim affine credidimus (l. c. p. 67) abhorret inflorescentiâ, staminum 
numero, etc. 
5. P. ambiguum nob.: spicis terminalibus geminis, longissimis, 
strictis, linearibus densifloris, bracteis longé acuminatis basi dilatatis 
imbricatis, floribus mediocribus inapertis, foliis ovatis vel ovato- 
oblongis, cordatis sensim longé acuminatis, suprà læviusculis, subtüs 
nervosis puberulis, margine obsoletè revoluto minutim crenulato- 
undulato, supremis subsessilibus oblongo-lanceolatis subamplexicau- 
libus. 
In Kamaon legit Blinkworth ; v. sp. oo. ‘ 
P. speciosum Meisn., var. nervosum Wallich! Cat. n. 1716, B. 
A P. specioso, cui foliis, ochreis, habitu simillimum, satis superque 
distinctum: spicis semper geminatis, longé pedunculatis angustis 
longissimisque (sine pedunculo 4—5-pollicaribus), bracteis longé 
acuminatis, floribus dimidid feré quam prioris minoribus, etc. 
A P. amplevicauli Don, (l. c. p. 70, Meisn. l. c. p. 51) recedit: 
spicis geminis, caule ubique glaberrimo. 
6. P. oxyphyllum Wallich! (Cat. n. 1715.): spicis terminalibus 
geminis, rariìs solitariis axillaribusque, linearibus gracilibus longis, 
bracteis inconspicuis subremotis, floribus patulis parvis, foliis caulinis 
sessilibus ovato-oblongis sensim longé acuminatis, basi cordatå am- 
plexicaulibus, læviusculis, margine subplano ciliolatis integerrimis 
vel obscurissimé crenulatis. 
In Kamaon legit Blinkworth ; v. s. sp. plurima. 
A P. specioso differt: spicis linearibus, longioribus, seepissimê 
geminis, floribus ferê duplô minoribus, sepalis angustioribus, bracteis 
minoribus, foliis tenerioribus sessilibus, apicem versus sensim atte- 
nuatis, acumine lineari-oblongo sæpé pollicari. Propiüs accedit ad 
P. ambiguum, recedit autem: spicis debilibus laxioribus breviori- 
busgue, floribus bracteisgue minoribus tenerioribus, foliis sessilibus 
levioribus. A P. amplericauli Don, differt: spicis geminis, caule 
ubique glabro, florum colore (pallidé incarnato). An cum P. ambiguo 
nostro mera forté varietas P. amplevicaulis? Quod nonnisi ex au- 
topsia plantæ Donianæ dijudicandum. 
$ 3. Fruticuli trunco. lignoso ramoso hypogeo vel epigeo radicante, 
internodiis contractis, ramis adscendentibus foliosis, annotinis 
spicigeris erectis, internodiis elongatis. Foliis coriaceis gla- 
berrimis. 
7. P. vaccinifolium Wallich! (Cat. n. 1695): spicis subeylindricis 
laxifloris, floribus patulis, foliis brevi-petiolatis ovatis vel ellipticis 
utrinque attenuatis lævigatis, trunco epigeo ramosis. 
In Bhuddrinath legit Blinkworth ; v. s. sp. oo. 
a obtusifolium nob.: spicis solitariis ramisgue abbreviatis con- 
tractis, foliis parvulis obtusis confertissimis. 
B medium nob.: spicis solitariis, foliis acutiusculis aut breviter 
acuminatis, ramis suberectis. 
y Jlagelliforme nob.: spicis in apicibus ramorum seepé subpanicu- 
latis, caulibus ramisque longissimis debilibus prostratis. 
Fruticulus humilis, vix semipedalis, habitu foliisque similis Vac- 
cinio Myrtillo. Folia 5—8 lin. longa, 3—4 lin. lata, margine sub- 
revoluto sæpiùs obsoleté undulata, rete venoso exiguo utrinque vix 
prominulo. Spica absque pedunculo 1—2-pollicaris. Flores magni- 
tudine P. Bistortæ, leté roseo-carnei. Achenium acutangulum (im- 
Or 
~ 
maturum) obsolete granulato-punctatum. Caules in var. y sæpe 
2-pedales et ultra, subsimplices, vix apice adscendentes. 
8. P. Brunonis Wallich ! (Cat. n. 1692.) : spicis cylindricis com- 
pactis solitariis, floribus magnis subpatulis, achenii acutanguli facie- 
bus tenerrimé punctato-granulatis, foliis lanceolatis acutiusculis, basi 
attenuatis, utrinque tenuiter reticulato-nervosis, margine revoluto un- 
dulato-crispato, trunco ramisgue hypogeis apice tantüm epigeo fo- 
liosis. 
In Kamaon legit Blinkworth ; v. s. sp. oo. 
Fruticulus prostratus, eodem plané modo vegetans ac v. g. Salix 
herbacea (de qua cfr. DeCand. Organogr. Vég. I. p. 145.) Folia 
radicalia cum petiolo pollicari 3—43 pollices longa, ultra medium 
latissima, 4—6 lin. lata, suprema subsessilia. Caules annotini erecti 
vix semipedales, simplicissimi, spicá terminati unicá 14—2 poll. 
longå obtusà 4—6 lin. latå. Flores densissimi, bracteas abscon- 
dentes, iis P. Bistortæ majores, nunc pulchrê purpurei, nunc rariüs 
(exsiccatione tantúm °?) pallidé lividêgue carnei. 
Adnot. A proximo et fortê nimis affini P. macrophyllo, Don, 
præcipué differre videtur foliis margine crispatis, stylis stamina su- 
perantibus, etc. 
9. P. Emodi nob. (vide suprà, p. 51.) 
10.7 P. paleaceum Wallich (Cat. n. 1684). Species in Pundua 
lecta a F. De Silva, nobis penitüs ignota. An hujus sectionis? 
Sectio II. 
Cotyledones incumbentes, ( || o) lineares. Achenium semper len- 
ticulare compressum (nunquam triquetrum) obtusangulum, acumi- 
natum, calyce reconditum. Stamina 7, rariüs 5 aut 6. Stylus e 
medio divaricato-bifidus staminibus brevior, stigmatibus capitatis. 
Spice lineari-eylindricæ confertifloræ. Bracteæ turbinatæ ochreæque 
foliaceæ, cylindrice. Folia integerrima. Radices fibrosæ herbæque 
annuæ. Habitus Persicariarum. 
11. P. orientale L.: spicis paniculatis demúm nutantibus, brac- 
teis acutis 3—5-floris, floribus patentibus 7-andris, glandulis 7 squa- 
meeformibus perigynis inter staminum insertiones, achenii basi 
obtusi angulis rotundatis lined notatis, faciebus suborbicularibus 
depressis levibus, ochreis recentioribus hypocrateriformibus, foliis 
ovatis acuminatis in petiolum subdecurrentibus utrinque ochreisque 
et caule ramoso alto molliter pilosis. 
« grandiflorum nob.: spicis semper nutantibus, floribus magnis, 
lineå in achenii angulo distinctissimá, pube omnium partium bre- 
viore, rariore. 
Hab. in India Orient, Prom. Bone Spei (fide specim. in Herb. 
DeCand. !), in Japonia (Thunb.), Nova Hollandia (R. Brown.),—in 
hortis nostris ornamenti causå frequentissime cultum.—(Inter plantas 
Wallichianas non occurrit.) 
P. orientale L. Meisn,, l. e. p. 53 tab. III. K. Iteròm variat flori- 
bus purpureis et albis, rarissimå 8-andris, foliis nonnunquam sub- 
cordatis, supremis ovato-oblongis, imó lanceolatis. 
B pilosum nob.: spicis nonnunquam erectis strictiusculis, floribus 
mediocribus, lineå in achenii angulis subobsoletå, pube ubique co- 
piosiore, longiore, szepiüs ferð aureo-sericeå sublanugineâ. 
Hab. in Ind. Or. (fide sp. in Hb. DeCand. sub nom. P. orien- 
talis!); in Sillet legit DeSilva! et colitur in Hort. Bot. Calcutt. v. s. 
sp. 00. 
P. pilosum, Roxb. Hort. Beng. p. 29 (nomen tantüm). Meisn.! l. c. 
p. 54. Wallich! Cat. n. 1710! (Spec. ex H. B. Calc.) et 1710, B 
(Sp. ex Herb. Roxb.), C (P. tomentosum, Herb. Hamilt. ex H. B. 
Cale), D (Hb. Hamilt. e Dhupari, sub nom. * P. orientale indi- 
cum"), E (Hb. Finlayson.), et 1709, B! (specimina falsò ad 
P. tomentosum Willd. relata).—“ Lagunea Cochinchinensis, Lour. ex 
Roxb." fide Wallich Cat. sub n. 1710. 
Variat floribus rubris (n. 1710) et albis (1709, B). 
Adnot.—P. pilosum Roxb., quod jam anno 1826 in Monographiæ 
nostre, Prodromo (p. 54) Polygono orientali * nimis affine" diximus, 
huic hodié conjungimus, postquam sufficientes characteres diagno- 
sticos frustrà quæsivimus. Congruit enim: staminum numero, glan- 
dulis perigynis, stigmatibus pileiformibus, achenio, bracteis, ochreis 
AMBLYGONON. 
