42. P.eviguum Meisn. ! (l. c. p. 90): floribus exiguis subsessilibus 
solitariis geminisve, 5-andris, calycis laciniis subobtusis, achenii mi- 
nutissimi acutanguli faciebus lævibus nitidis, ochreis bifidis rariús 
laceris flores superantibus, foliis flaccidis linearibus subacutis penni- 
nerviis planis internodia longé superantibus, caule humili herbaceo 
filiformi subadscendente seepê dichotomo-ramoso. 
Hab. In Kamaon (Blinkworth !); v. sp. oo. 
P. Dryandri (Spr.) Wallich Cat. n. 1691, D! specimina plurima. 
Adnot. Cum speciminibus a Perrottetio ad flum. Senegal lectis 
Wallichiana optimê conveniunt. Accedunt guodammodô ad P. her- 
niarioidis formam a, foliis scil. linearibus flaccidisque, sed differunt 
caule breviore, floribus minoribus rarioribus subsessilibus, foliis 
ratione internodiorum longioribus.—Flores omnium generis specierum 
facilé minimi, forte 6—8-andri. 
43. P. cliffortioides nob.: fasciculis axillaribus 2—4-floris, pedi- 
cellis calyce ochreisque brevioribus, floribus 8-andris, calycis majus- 
culi laciniis subacutis convergentibus, exterioribus subcarinatis, 
achenii acutanguli faciebus levibus nitidis, ochreis fuscescentibus, 
foliis linearibus acutis rigidis margine revolutis suprà canaliculatis, 
utrinque punctato-asperulis nervo medio subtüs prominulo, caulibus 
patulo-adscendentibus v. erectis strictiusculis ramosis. 
Hab. ln Napalia (Wall), Sillet (DeSilva), et Kamaon (Blink- 
worth); v. s. sp. oo. 
P. Dryandri (Spr.) Wallich Cat. n. 1691, B! (partim) D ! (partim) 
et præcipué specimina napalensia in catalogo non citata. 
Caules e basi communi plures 3— 14 pedales, in vegetioribus spe- 
ciminibus inferné lignosi; internodia lineata, ad summum semi- 
pollicaria, plerumque multó breviora, in ramorum extremitate bre- 
vissima et ochreis, tunc imbricatis, tota abscondita. Folia 3 lin. ad 
poll. 1 longa acutissima internodiis dimidio duplové longiora, recen- 
tiora I—1 lin. lata, margine egregié revoluto, seniora usque ad li 
lin. lata, nonnunquam plana, nervo tamen subtüs semper prominente. 
Flores rubelli subsessiles, quàm in P. aviculari 4 minores, nunquam 
patuli, in apice ramorum, ob internodiorum brevitatem, aded ap- 
proximati, ut spicam foliosam seepê subcontinuam imitare videantur; 
stamina interdum 6, rariús 5; achenium magnitudine et formá cum 
illo P. herniarioidis var. a convenit, apice tantüm, et nonnisi in statu 
immaturo, obsoletissimé punctato-striatum. 
Adnot. Species nullo dubio propria, jam habitu ab affinibus rece- 
dens, proxima P. exiguo nostro et P. linifolio Roth., sed floribus 
dupló majoribus, foliis rigidis, etc. bené distincta. 
44. P. herniarioides Delile (Egypt. p. 13): floribus ternis parvis 
8-andris, pedicellis calycis longitudine, calycis patuli laciniis planis 
obtusis, achenii acutanguli faciebus nitidis apice obsoleté punctato- 
striatis, ochreis brevissimis, foliis sessilibus linearibus obtusis l-ner- 
viis, caulibus harbaceis procumbentibus basi ramosis. 
Hab. Per totam, ut videtur, Indiam Or.; v. sp. multa, lecta in 
Bengalia inferiore (1816) et Oude (1825 Wallich); Sillet (DeSilva) ; 
Sadullapur, Monggir et Dhomdoha (Hamilt.). 
& genuinum nob.: caulibus debilibus subsimplicibus ubiquå fo- 
liosis, internodiis elongatis folia plerumque superantibus, ochreis 
albis sæpius subintegris folio dimidio brevioribus. 
P. herniarioides (Delil.) Sieber Herb. Ægypt.! Meisn.! 1.c. p. 89. 
P. Dryandri (Spr.) Wallich Cat. n. 1691, A! (partim) B! (partim) 
C! (haud D, E, F, H, et K). 
Adnot. 1. Caules stirpis Indicæ e radice satis crassa et ferð lignosa 
plures flagelliformes, bipedales et ultra; internodia plerumque semi- 
pollicaria, sæpils breviora, rariüs 10 lin. longa; folia patula sub- 
acutata (in specimine Sieberiano /Egyptiaco apice rotundata) flores 
pallidé rubelli (in sp. Sieb. albi) sepala externa medio striå viridi 
notata. Herba glauci aliquid habere terræque laxé, nec adpressé, 
incumbere videtur. 
B prostratum nob.: caulibus duris crassiusculis divaricato-ramo- 
sissimis adpressé procumbentibus, internodiis contractis, foliis ovali- 
linearibus acutiusculis, margine revoluto nervoque subtüs promi- 
nente, rameis internodia superantibus, ochreis flavicantibus densé 
lacero-ciliatis. 
P. prostratum Roxb.! (fide specim. autographi in Herb. DeC. !— 
Cfr. etiam Cham. et Schlecht. in Linnæa III. p. 51). P. Dryandri 
(Spr), Meisn.! l. c. p. 88.—Wallich Cat. n. 1691, A! (partim); 
P. aviculare Hb. Hamilt.! (sp. e Sadullapur, Wall. Cat. fol. 214, 
n. 1691, K!) P. aviculare indicum, Herb. Willdenow. ex Cham. et 
Schlecht. l. c.— P. elegans, Soland. MSS.! fide specim. in Herb. DeC. 
Adnot. 2. Incertum relinquimus num forté inter specimina Rox- 
burghiana (Wall. Cat. n. 1691, I, quz nondum vidimus) quzdam ad 
P. indicum sint referenda? 
y illecebroides nob. : caulibus duriusculis tenuibus, laxé prostratis 
apice ramisque secundis adscendentibus internodiis contractis, foliis 
linearibus acutiusculis, internodia immô brevissima vix unquam su- 
perantibus, patulis, facilé deciduis, margine revoluto nervoque subtüs 
prominulo, ochreis brevissimis albis, rariüs flavicantibus, floribus in- 
ferné subnullis, in ramorum extremitatibus confertis approximatis 
spicas cylindricas quasi, v. capitula terminalia mentientibus. 
P. aviculare & et B, Herb. Hamilt.! et ejusdem Herb. specim. e 
Dhomdoha! (Wall. Cat. n. 1691, K!) 
Adnot. 3. Specimina e Dhomdoha foliis internodiisque sæpiùs lon- 
gioribus, ochreisque albis transitum in var. a indicant. Flores pulchrè 
carnei. Varietas y inflorescentiæ indole accedens ad P. Paronychia, 
Cham. et Schlechtend. l.c. p. 51, minimé tamen cum hac specie 
confundenda. 
Andot. 4. Verum -P. aviculare Linn. (planta Europæa) quamvis 
in infinitum diversissimis formis ludens, a P. herniarioide nostro facile 
tamen distinguendum preecipuê achenii faciebus (que in hoc medio 
leves nitidæque, apice tantàm obsoletissimè punctato-striatæ) opacis 
totis egregié granulato-striatis. 
45. P. indicum Roth: fasciculis axillaribus 3—6-floris pedicellis 
longiusculis exsertis, floribus 8- rariìs 6-andris, calyce majusculo 
pedicello sublongiore; laciniis acutiusculis divergentibus, tribus 
exterioribus demüm acuté carinatis, achenii angulis subincrassatis 
faciebus ovatis nitidis apice obsoleté punctato-striatis, ochreis bre- 
vissimis laceris subenerviis, caulinis evanescentibus, foliis lanceo- 
latis linearibusve internodio longioribus patentibus acutis caulibus 
radiatim adpresse prostratis duriusculis ramosis. 
Hab. Cum precedente in tota India vulgaris species; v. sp. multa 
lecta in Bengalia inferiore (Wall.!), Monkirej (Herb. Madrasp. !), 
Madras (Herb. Wight.!), alibique in Peninsula (Herb. Wight.! et 
Heyne !). 
P. indicum Roth? Nov. Pl. Sp. p. 208. n. 6. P. Dryandri (Spr.) 
Wallich Cat. n. 1691, A! (partim) F! (Herb. Heyn.) P. aviculare 
Herb. Wight. propr. n. 12! et Herb. Madrasp.! (Wall. Cat. fol. 214. 
n. 1691, AN 
Adnot. P. indicum ab auctore dicitur 6-andrum, quod in unico e 
magna serie specimine confirmatum vidimus ; ceeterìm a nostra planta 
vix differt. Foliorum margo ad lentem minutim scarioso-crenulatus, 
nec veré serrulatus, ut cl. Roth vult, cernitur.— Nostra stirps variat: 
caulibus contractis abbreviatis, et elongatis pedalibus apice sub- 
adscendentibus, foliis 3—10 lin. longis, 1— 11 lin. latis, lineari- 
lanceolatis utrinque attenuatis, vel spathulato-linearibus vel oblongis, 
apice rotundato obsoletê mucronato-acuminatis, rariüs obtusis et mar- 
gine subrevolutis.—A precedente, cujus varietati 8 proximum, essen- 
tialiter differre nobis videtur, calycis presertim structurâ et magni- 
tudine dimidid majore (feré P. aviculari æquali). 
Sectio VIII. Tinrarra. 
Cotyledones accumbentes. Achenium triquetrum, calyce aucto 
totum reconditum. Stigmata 3 sessilia incrassata medio confluentia. 
Stamina 8. Calycis 5-partiti sepala inæqualia, 3 exteriora dorso 
carinata, sepé in alam membranaceam demüm auctam producta. 
Flores pedicellati nunc axillares fasciculati, nune racemosi vel pani- 
culati. Bracteæ ochreæque conformes pellucido-membranaceæ, ob- 
liquè truncate inconspicuæ. Folia cordato-sagittata petiolata. Caules 
teretes, inermes, volubiles. Radices fibrosæ. 
(Sectio Tiniaria, Meisn. Mon. Polyg. Prodr. p. 62. excl. $ 2.) 
46. P. pterocarpum Wallich ! (Cat. n. 1690): floribus 3—5- fasci- 
culato-axillaribus, nonnunquam in racemos axillares subsimplices 
breves paucifloros congestis, pedicellis filiformibus fructiferis deflexis 
