calycem magnum alatum æquantibus, achenii faciebus ellipticis gra- 
nulato-striatis, caule scandente ramoso. 
Hab. In Kamaon! (R. Blinkworth) ; v. sp. oo. 
Planta habitu, foliis calyceque fructifero omninó convenit cum 
P. dumetorum Linn., et P. multifloro Thunb., sed ab utraque specie 
satis superque differt: achenio egregiê granulato-striato, nec levi, et 
florum dispositione. 
Gerin. 
Fagopyri sp. Tourn. Mænch. Polygoni sp. L. et auct. plur. Fago- 
pyrum Gærtn. Polygonum, Sectio Fagopyrum Meisn. Mon. Polyg. 
Prodr. p. 61. 
Flores hermaphroditi aut (abortu) diclini. Calyx corollinus pro- 
fundê 5-fidus, laciniis æqualibus post anthesin marcescens nec auc- 
tus, achenio maturo brevior. Glandule hypogynæ 8 hemisphæ- 
rice sessiles cum staminibus alternantes. Stamina 8. Anthere 
versatiles. Styli 3 longi. Stigmata integra, capitata, parva. Ache- 
nium triquetrum magnum. Semen liberum. Albumen farinosum 
bipartitum. Embryo centralis: Cotyledones contortuplicatæ, albu- 
men partim involventes, late, palmatinerviæ.—Herbæ foliis cordato- 
hastatis. 
1. F. esculentum Mænch (Meth. p. 290) : racemis paniculatis ab- 
breviatis subconfluentibus, achenii faciebus ovato-triangularibus læ- 
vibus calyce duplô longioribus, angulis acutis integris, foliis cordatis 
lobis obtusis v. rotundatis. Annuum. 
Hab. In Asia media, ubi, ut apud nos, ut frumentum colitur. V. 
sp. e Goalpara (Hamilt.—an spontan. ?) et culta e Napalia! et Horto 
Bot. Calcutt.! ' 
Polygonum Fagopyrum L., Meisn.! 1. e. p. 61 (excl. synon. P. di- 
botrys Don). Wallich! Cat. n. 1687, A! et B!.. P. dioicum Herb. 
Hamilt.! e Goalpara (Wall. Cat. f. 214. n. 1687, B!) fide speciminis 
unici quod vix differt, nisi foliis superioribus subsessilibus v. sessi- 
libus amplexicaulibus hastatis, floribus sueto minoribus, et, quantüm 
videre potui, nonnisi staminiferis ;—sed etiam in P. Fagopyro nostro 
sativo flores sepê inveniuntur germine (abortu) destituti. 
2. F. cymosum nob.: paniculis longé pedunculatis subaphyllis 
dichotomis trifidisvé, racemis conjugatis subconfluentibus divaricatis, 
subrecurvis, achenio maturo calyce plús dimidiò longiore, angulis 
acutis integris, faciebus ovato-rhombeis apicem versus attenuatis, 
foliis inferioribus cordato-triangularibus hastatisvé lobis obtusius- 
culis, supremis oblongo- v. lanceolato-sagittatis, caule orgyali annuo 
radicibus perennibus stoloniferis. 
Hab. In Neetee Himalayæ Tartaricæ, unde in Hort. Bot. Calcutt. 
introduxit Dom. W. S. Webb (Wall.), Goalpara (Hamilt.), in Napalia 
ex Trevir. 
Polygonum cymosum, Trevir. Delect. Sem. H. Vratisl. 1824, cum 
diagn. Act. Ac. C. L. Nat. Cur. xur. pars i. p. 177, cum descr. 
Meisn.l. c. p. 94. Reichenb. Ic. Exot. cent. 11. p. 29. t. 176 (op- 
tima!). P. acutatum, Lehm. Cat. Sem. H. Hamburg. 1820 et an. seq. 
(cfr. Cham. et Schlecht. in Linnæa 111. p. 39). 
P. emarginatum, Wallich Cat. n. 1688! (non Roth). P. rugosum, 
Herb. Hamilt.! e Goalpara, fide specim. unici (Wall. Cat. fol. 214. 
n. 1688, B!) 
Adnot. 1. P.emarginatum, Roth. differt achenii faciebus latioribus 
quàm longis, angulis alæformibus. Eodem modo a nostra planta 
differre videtur P. emarginatum Don, 1. c. p. 73 quod non vidimus. 
Possideo Polygoni cymosi specimina authentica (e seminibus ab auc- 
* tore missis culta et a cl. Reichenbach communicata) que præcipuð 
cum specimine Hamiltoniano optimé conveniunt; W elliphians alie 
quantulum recedunt paniculà sepiüs magis contractâ, floribus paullo 
minoribus et foliis plerumque etiam ad pedunculorum bifnreatidyd8 
occurrentibus, guod verd et in P. cymoso hortorum nostrorum sæpius 
observavimus. 
Adnot. 9. Num P. dibotrys, Don. (Prodr. Fl. Nep. p. 73) quod ex 
diagnosi et descriptione proxime affine, huic aut sequenti speciei sit 
conjungendum, disceptari nequit donec achenii nota sit forma, que 
sola certum præbet criterium. mod ; 
3. F. triangulare nob.: paniculis longè pedunculatis dichotomis 
FAGOPYRUM. 
subaphyllis racemis conjugatis discretis divaricatis recurvis, achenii 
maturi calyce plús dupló majoris angulis integris incrassatis obtusissi- 
mis, faciebus ovatis, foliis cordato-triangularibus hastatisvê obtusan- 
gulis. 
Hab. In Napalia (Wallich! 1821), Kamaon (Blinkworth), Sirmore 
(Dom. Gerard). 
Polygonum triangulare, Wallich! Cat. n. 1689, A! B! C! 
Precedenti habitu, inflorescentiâ foliisgue simillimum, sed diver- 
sum: achenio dimidiô ferê minore (magnitudine circiter achenii 
P. tatarici) angulis basi rotundatis, paniculâ magìs regulariter dicho- 
tomâ, rariús trifidâ, plerumgue aphyllâ, foliis omnibus ratione longi- 
tudinis latioribus, ne supremis quidem elongatis angustatisvé,—An 
etiam perenne? 
Nobis. 
Flores diclini, masculi et hermaphroditi ex eadem bractea. Masc. 
Calyx corollinus profundé 5-partitus, sepalis æqualibus, oblongis, 
angustis, obtusis, planis. Stamina 8, antheris versatilibus (structurå 
Polygoni). Hermaphr. Calyx 6-sepalus; sepala 3 exteriora cori- 
acea post anthesin aucta, dorso acuté carinata in tubum connata tri- 
gonum mediô dilatatum apicem et basin versus æqualiter acutêgue 
attenuatum, apice brevissimê 3-dentatum, angulis e medio in spinam 
patentem acutam excrescentibus; sepala 3 interiora petaloidea, ex- 
terioribus alterna inter eorum dentes e tubo exserta, patula, mar- 
cescentia. Stamina 8, perfecta. Styli et stigmata . . . . Ache- 
nium calycis tubo inclusum eique accretum, 1-loculare, l-spermum. 
Semen spermodermide lævi fuscâ tectum, formâ calycis tubo respon- 
dens, angulis mediô in dentem obtusum productis. Albumen fari- 
nosum. Embryo centralis rectus; radicula supera ; cotyledones plane 
sibi invicem adpressæ, latê ovales, obtusæ, 3-nerviæ, inter angulum 
seminis et mediam ejus faciem huic angulo oppositam expansæ, hinc 
albumen in duas.partes secantes.—Herba (verisimiliter annua) caule 
adscendente, tereti, sublineato, pauci-ramoso; ochreis cylindricis, 
ore circumscisso setaceo-ciliatis ; foliis ex ochreæ media v. superiore 
parte petiolatis, limbo ovato-triangulari v. hastato, acuto, abruptê in 
petiolum cuneato-angustato, crassiusculo, plano v. margine sub-un- 
dulato-crispato, utrinque et ochreis cauleque brevissime puberulis v. 
glabriusculis ; spicis solitariis, laxissimis, filiformibus, extra-axillari- 
bus! (scil. infra ochreæ basin ex ipso ramo ortis folio oppositis) ; 
bracteis cylindricis (formå omninó ochrearum) ciliatis, 3-floris, re- 
motis ; pedicellis bracteå subduplô longioribus, sub flore articulatis, 
demüm deflexis. Unica species : i 
C. atriplicifolium nob. (Flores masc. videntur pallidé rosei.) Pa- 
tria ignota. Colitur in Hort. Bot. Calcutt.! undé habemus sp. 3. 
Polygonum atriplicifolium Wallich! Cat. n. 1719! 
Adnot. Genus, ut ex charactere dato patet, distinctissimum. Ha- 
bitu, ochreis præcipué et spicis, accedit ad Polygona qusedam sec- 
tionis Persicaria, calycis structurâ quodammodò ad genus Emex Neck. 
(Rumicem spinosum L.), a quo autem differt: sepalis 3 interioribus 
florum % petaloideis, embryone centrali, inflorescentià, ochreis, etc. 
—Quàm maximè dolemus, tam pauca tantüm exstare hujus stirpis 
specimina, eaque tam pauciflora, ut non omnes florum partes disqui- 
sitioni nostrae subjiciendas habuissemus. Flores % in statu fructi- 
fero solummodó vidimus, stigmatibus jam orbatos, sepalisgue peta- 
loideis jam marcidis; neque penitüs certi sumus, num in flore $ 
semper 8 stamina adsint, numve interdum 6.— Pedunculi reverà ex 
ochreæ tubo nasci sed usque ad nodum proximum superiorem cum 
caule connati esse videntur, unde spice infra ochream nasci ideoque 
infra axillares oppositifoliæ facilé creduntur. Nomine: ex xseac (cor- 
nu) et ywos (augulus) calycis fructiferi formam indicare voluimus. 
CERATOGONON. 
Rumex. Campdera. Rumicis sp. Linn. 
Flores hermaphroditi aut diclines. Calyx 6-partitus ; sepala du- 
plici serie, plerumque inæqualia, interiora demüm aucta erecta mar- 
ginibus sibi invicem adpressa acheniumque inter se recondentia 
(valve. dicta) exteriora reflexa. Stamina 6 simplici serie, sepalis 
externis geminatim opposita. Antherz basi adfixe; filamenta bre- 
vissima. Styli 3 patentes. Stigmata penicillata. Achenium libe- 
