tubum quinquenervem connatis. Nervi medii unguium sepalis in- 
terpositi. Limbi divisio plerisque irregularis, magis minusvè bila- 
biata, partibus duabus in labium superius, tribus in inferius coa- 
lescentibus. (De æstivatione v. infrå.) 
Stamina quinque sepalis alterna et projecturis totidem ad basin 
usque tubi decurrentia, quo decemstriatus exorditur tubus. Sed 
nunquam omnia perfecta sunt stamina, semper deletum vel maximé 
incompletum est superius, frequenter aboliuntur vel imperfectiora 
prodeunt duo inferiora. Singularis est in hac familia locellorum 
situs haud raró inæqualis remotiorque, connectivo interjecto cras- 
siore. Hæc verd pendere videntur a nisu generali omnium hujus 
familiz plantarum, quo ad dichotomiam inzequalem, i. e. altero furcæ 
ramo vel debilitato vel deficiente, feruntur. Hinc oriuntur inæqualia 
parium eorundem folia, hinc foliorum magisque etiam bractearum 
bases oblique, spice secundæ binis bractearum ordinibus sterilibus 
juxtapositis binisque alterius lateris florigeris, hinc calyces sæpe in- 
æquales, v. c. Barleriæ calyx e binis paribus foliorum inæqualium 
in spiram resolutis constructus.  Antherarum locello altero penitüs 
evanescente, exoritur anthera bilocellata, et tum feré semper an- 
theræ cujusque paris ante pollinis emissionem cum interiore margine 
coherent. Alterá autem viå producitur anthera, specie magis quàm 
re verá unilocellata, cum locelli duo juxtapositi arctissimeque con- 
tigui lateribus inzequalibus ita convergunt, ut angustiora latera con- 
juncta quasi in dissepimentulum retrahantur unius locelli, ab oppo- 
sitis utrorumque locellorum marginibus clausi. 
Carpella quatuor, sepalis alterna, quinto, sepalorum duorum in- 
feriorum spatio medio responsuro, deficiente in omnibus. | Carpella 
hec in capsulam unam concrescunt, cujus sutura labiis respondet, 
dissepimentum autem sepalis lateralibus.  Carpellorum conjunctio 
in ovario tenero facilis conspectu, ex eo indé tempore ad statum 
usque maturitatis continuå observatione persequenda. Constat ova- 
rium e quaternis foliolis situ modó descripto dispositis et facillimá 
operá separandis, quæ nervulo singulo medio ternisque undatis 
potiusque venulis quàm nervis dicendis ad basin instructa sunt* et 
sese marginibus contingentia immediate (valvatim) connectuntur.— 
Diversa autem est ratio hujus juncturæ; scilicet: margines carpel- 
lorum, e regione supera et infera floris sibi contigui, post modicam 
flexuram, costulam introrsum projicientem (trophospermium igitur 
molientem nec perficientem ideoque aspermam), extenuati ita coa- 
lescunt, ut facilé tamen in linea ista tenuissima partibiles suturam 
construant. Contra ea veró margines collaterales carpellorum ad 
latus dextrum et sinistrum floris conversi, flexurá simili factå costu- 
lamque introrsum elevantes, his ipsis costulis arctê coalescunt, 
trophospermia fertilia perficientes, simulque membranam internam 
centrum versus propellunt, dissepimentum, axin fructüs ut plurimüm 
attingens, rariüs lacunam centralem relinquens, secundum axem se- 
parabile in omnibus conficientes, quod dissepimentum quidem e 
binis lamellis coalitum, plerumque seu simplex lamina diverse cras- 
situdinis et rigiditatis persistit, rarils post maturum fructum a strato 
suturali exteriore incrassatoque costularum geminarum solutum, 
arcu elastico sursüm versus attollitur, vel etiam, liberum aut costis 
inhærens, rursüs in duas, e quibus exortum est, lamellulas discedit. 
Hee partium constituentium origo atque conjunctio in capsula ex- 
planata proditur costis senis obscurioribus, quarum due laterales, 
binz autem superiores sunt et inferiores. In sicco autem et in sese 
contracto fructu his costis respondent totidem sulci, quorum bini 
superiores et inferiores suturam relevant e duplicatura spatii illius 
membranacei constantem, qui singuli veró ab utroque latere decur- 
runt sulculi, hi dissepimenti originem, intrante inter costulas conti- 
guas membraná interiore septum conficiente, designant. 
Cum hac pericarpii et dissepimenti structura conjunctus est reti- 
naculorum, seu fulcrorum seminum, apparatus memorabilis. Etenim 
ubicunque ovulum e margine carpelli spermatico et dissepimentali 
propullulat, ibidem et processus ipsius dissepimenti, sive carpelli, 
* Qui bracteolam Adhatode Betonice vend mediå laxê ramificatå ramisque 
furcatis circa margines in plexum undatum confluentibus instructam intuitus 
fuerit, vix diversam a carpello hujusmodi structuram esse fatebitur. 
Vor. III. 
Vv 
prominet, varia figura, cum funiculo umbilicali conjunctus semen- 
que fulciens. Tres hucusque mihi cognitæ sunt retinaculorum forme, 
valdé diverse: a) papillaria, brevia, funiculum umbilicalem non su- 
perantia, illique a parte infera et ex utroque latere connata, simplicis 
funiculi papilliformis speciem exhibentia ; ejusmodi sunt retinacula 
Nelsoniearum, quorum similia fortasse et in aliis plantarum familiis 
reperiuntur; b) cupudaria, cartilaginea, crassa, funiculum per cen- 
trum suum transmittentia, seminis ferê latitudine idque basi arcté 
amplectentia atque cum eo tam intime connata, ut simul a tropho- 
spermio cadentia, seminis pars esse videantur; talia sunt Zhun- 
hergiearum retinacula; c) uncinata, que magis obvia et frequentior 
retinaculorum forma Æehmatacanthis communis est. Sunt processus 
subulati vel laminiformes, acuti vel obtusi, vel bidentes, plani vel a 
latere curvaturæ interioris magis minusve excavati, quandoque coch- 
leariformes, semen ab inferiore et interiore parte amplectentes et 
fulcientes, basi cum funiculo umbilicali coalescentes. Communiter 
sessilia sunt ista retinacula uncinata, aut ad basin, aut proxime a 
basi, semen in funiculo brevissimo ferentia. Occurrunt autem et 
stipitata retinacula, que spatio aliquo cum funiculo connata eåque 
parte angustiora, propiüs ab apice semen proferunt, a reliqua parte 
retinaculi, breviori quidem, latiuscula squamiformi fulcrata. Stipi- 
tata hee retinacula a dissepimento cadunt; sessilia persistunt. A 
prevalenti nisu, bracteas bracteolasque, sæpð secundas producendi, 
apparatum istum retinaculorum hac in familia provocari haud im- 
probabile videtur. Obliquitas partium in foliis carpellaribus, uno 
tantüm latere ovuliferis, satis evidens est. Quales autem bracteæ et 
bracteolæ in nonnullis generibus, præsertim in Lepidagathi inæqui- 
lateræ sunt, et ex uno tantìm margine cilia rigidula, serraturas 
æmulantia, producunt, sic etiam in his margines carpellorum latiores 
retinacula, in axillis suis ovuligera, i. e. gemmipara, edunt. Quod 
quidem, in uno hoc bractearum exemplo exhibitum, in omni plantæ 
ramificatione, inflorescentia, ipsaque florum structura haud magno 
negotio demonstrandum. 
X. Æstivatio corollæ regularis contorta, spirå dextrorsum ver- 
gente. Hæc æstivatio per se quidem constans in omnibus Acan- 
thacearum floribus regularibus, sed duplici modo ipsæ in his se 
tegunt laciniæ. Quæ integræ sunt, planæ per se quidem sibi in- 
cumbunt rotamque simplicem obliquam exhibent. Ubicunque autem 
emarginatæ existunt laciniæ, alter cujusque laciniæ lobus in- 
trorsìm flexus a proximæ laciniæ lobo ejusdem lateris intüs con- 
tortim obtegitur, ita, ut transversaliter detruncato corollæ limbo 
decem se tegere lobi, vel potiüs laminæ totidem in angulum fractæ 
circulo sibi incumbere videantur. In corolla bilabiata labium infe- 
rius sursüm inflexum superius apicibus laciniarum concavis arctis- 
simê amplectitur. Laciniæ dua laterales labii inferioris mediam, 
gus paullô interior, tegunt. In hisce igitur floribus æstivatio con- 
torta in imbricatam transit. Stamen interstitiis laciniarum duarum 
superiorum respondens deest. Stamina duo illa, que in spatio labia 
dirimente proveniunt, perficiuntur. Illa, quæ laciniis labii inferioris 
interponuntur, vel breviora sunt, vel imperfecta, vel obliterantur. 
Quó magis labiorum divisiones coalescunt, ut in Dicliptereis ple- 
risque, eó constantiore lege desunt staminum inferiorum rudimenta. 
In Hypoéste resurgunt cum labio inferiore, in tres lacinias jam ad 
basin ferè soluto. 
XI. Ovulum. Pars illa, quam in semine maturo retinaculi nomine 
appellamus, ante evolutionem ovuli cum eodem tam arcte conjuncta 
apparet, ut suturá tantüm obliquå distinguatur. Tune temporis au- 
tem ejusdem est masse atque texture subcartilagineæ, quam in ipso 
ovulo, presertim in ejus nucleo seu tertia membrana observamus. 
Forma ejus est coni obliqui, obtusi, basi dilatati, in facie inferiore 
convexi, in superiore, cui ovulum incumbit, canaliculati, ad utrumque 
latus inferiora versus lobulo seu alulå parvá latera ovuli amplec- 
tentis, qui lobuli haud raró cum semine arctiüs conjuncti perstant et 
aream parvam rotundatam pallidiorem ad ejus basin ab utroque latere 
construunt. Retracto retinaculi apice funiculi fasciculum vides in 
ovuli basin intrantem. Ovulum ipsum plerumque ovatum et com- 
pressiusculum mox introrsum, i. e. centrum versus, ad basin retina- 
culi recurrit ibidemque angulo altero baseos magis prominulo, cui 
. U 
= 
