exostomium respondet, terminatur. Membrana prima et secunda 
conformes ferd, tenues, cellulosæ, structuræ ejusdem, quam in aliis 
ovulis invenimus ; tertia, que nucleum construit, in ovulo jam pe- 
nitüs reverso obovata, basi superå obtusâ rotundatâgue, apice infero 
conico obtusoque angulum ovuli prominulum explens. Retinaculi 
generationem bené si consideraveris, simile id esse dices cylindro 
illo Statices accessoris vel eminentiæ illi extinetorii forme Luphor- 
biacearum, quas partes, a funiculo umbilicali ab initio discretas, de- 
mim exostomium attingere crescendo et cum semine coalescere 
ab oculatissimo Mirbelio edocti sumus. Conf. Ann. des Sc. Nat., 
Juil. 1829, p. 311. t. 15. f. 5. et t. 18. f. 1—6. R. Br. Verm. Bot. 
Schr. ed. N. ab E. iv. p. 628 sqq. t. 5. f. 11—17. Differentia omnis 
in eo quærenda, quod processus ille accessorius seu secundi ordinis 
exostomio respondens, (ductus auræ seminalis Aug. de St. Hil.) 
non aliundé accrescat ovulo, sed statim ab initio funiculo conjunctus 
exspectet quasi ejus conversionem. In Statice ovulum, primó deor- 
süm spectans, erigitur ut processum accessorium, a parte supera 
descendentem, ore continget, in Euphorbiis primitüs adscendens 
eminentiæ succrescenti denique sponte occurrit; hec autem utraque 
quæ diximus anatropica sunt ovula, Acanthaceis autem nostris CAM- 
PYLOTROPICA. 
XII. Semen (Justicie Ecbolii). Oblique cordatum, altero lobo cui 
radicula seu exostomium respondet, productiore, compressum, mar- 
gine tumido solidoque cinctum. Pellicula non mucilaginosa, in tu- 
bercula sicca pallida inæqualia corrugata. Testa crassa, transversa- 
liter fibrosa, coriacea in maturo semine pallidé fusca. Hilum in sinus 
cordiformis basi media, lineare. Membrana interna tenuis, hyalina, 
nitida, a testa solubilis. ` Chalaza parva, depressa, hilo exteriori sub- 
jecta, paulló obscurior in basi membrane interne. Albumen nul- 
lum. Embryo figurá cavi seminis interni, quæ eadem atque ipsius 
seminis. Cotyledones magne, carnoso-molles, oblique cordate, 
lobo productiore basin constituente ubi radicula sita est. Mem- 
brana, que embryonem cingit vel cum membrana interna confluit, 
vel tenuissima, vix apparet. Radicula obtusé conica, prominula ; 
gemmula subrotunda, compressa. ` 
Characteres genericos hoc ordine disposuit cl. R. Brownius, a 
gravissimis ad leviores progrediens (Prodr. FI. N. Holl. p. 474; ed. 
2. p. 330): “Semina cum vel absque retinaculis. Dissepimentum 
valvis adnatum vel liberum. Antheræ biloculares vel uniloculares. 
Stamina antherifera duo vel quatuor. Corollæ irregularis limbus 
bi- vel uni-labiatus. Calyx æqualis vel inaequalis. Capsule loculi 
di-polyspermi.” Quibus, ut vacillantes, subjunxit, gui seguuntur: 
corollam subregularem, et tunc modo hypocrateriformem antheris 
duabus exsertis, vel infundibuliformem antheris quatuor inclusis ; 
corolle irregularis labiatæ formam et divisionem labiorum ; anthe- 
rarum locellorum situm diversum, a connectivi forma et volumine 
pendentem, eorundemque appendices varias ; filamentorum sterilium 
in diandris accessum vel defectum ; capsularum valvulas compressas 
vel naviculares, sessiles vel in unguem contractas. 
Et mihi quoque, post multas observationes, in plurimis utriusque 
hemisphere nostræ plantis Acanthaceis diligenter institutas, istos 
characteres sola et vera generum stabilium fundamenta prebere per- 
suasum est. In nonnullis tamen, quod ad dignitatem characterum, 
a clarissimi magistri sententia discedere coactus sum, cujus rei ra- 
tiones hic brevi exponam. Quod ad retinacula attinet, fundamenta 
hic mihi sunt tribuum, primoque sane loco inter omnes reliquos 
characteres æstimata. Reliquorum autem characterum ordinem non 
minus gravem et fideliter observandum ad dispositionem famili: ha- 
buissem, si in pauca tantum genera commode dissolvi posse Acan- 
thacearum agmen cognovissem. Sed in hoc moliendo summis dif- 
ficultatibus implexus eram, quas quomodo illæsis summi magistri 
mei præceptis superarem, nusquam inveni. Nam ubicunque, ad sin- 
gulos graviores quosdam characteres totus conversus, ampliora 
Acanthacearum genera construxeram, inter alias maximè familiares 
nonnullas deprehendi species a me receptas, quie toto coelo differre 
et longè, ut ita dicam, dissitæ regionis cives esse viderentur. Hæc 
mihi cum iterum: iterumque accidissent, in causam cæpi inquirere 
tantæ inter conjunctas discrepantiæ. Que certiora reperisse puto, 
hac sunt. Nihil magis esse in se conveniens et congruum istå fa- 
miliâ—unum tamen innatum esse omnibus ejus membris veluti 
vitium congenitum, cui omnia diversissimo modo obnoxia, a com- 
muni tramite in regularem quandam neque inelegantem perturbatio- 
nem atque luxuriem, niti cogantur. Hane causam esse summæ 
multiplicisgue diversitatis, sub specie summe congruentiæ latentis, 
neque prius genera pura, i. e., quæ primo intuitu distinguantur, cir- 
cumscribi posse, quam discrepantiæ cause pateant, et characterum 
generalium vi et congruentiå quasi emollitæ ex odio prisco in gra- 
tiam reducantur. Igitur, cum duplex typus evolutionis in hac fa- 
milia existat, alter concinnitatis symmetric, alter concinnitatis 
asymmetric, neuter autem horum per se solus vel dominetur vel 
serviat, sed potiüs uterque ex utroque procedat et in eundem locum 
revertatur, tot genera proponenda esse censebam, quot modi inve- 
niantur oppositorum in puncto quodam communi congruentium. 
Discrepantia autem seu typus concinnitatis asymmetricze, ab altera 
parte in fructificatione patet, ab altera per inflorescentiam evolvi- 
tur, idemque valet de altero typo, qui ducit ad communem symme- 
triam. Quatenüs igitur alienam a typo aliquo inflorescentiam, neque 
ex eodem rectå viå derivandam, cum fructificatione in gravioribus 
congrua conjunctam inveni, advocato in auxilium charactere infe- 
rioris quidem note, sed earundem ut ita dicam partium, i. e., con- 
cinnitatis vel symmetricæ vel asymmetricæ, novum genus. exstruxi, 
idemque feci, simulac idem casus ab altera quaqua parte recurrebat. 
Seguebatur ex his, characteres, quos inter vacillantes posuit. ill. 
Brownius, imprimis eos, qui a corollæ et antherarum structura peni- 
tiore pendent, cum quoque superiorum seorsim vel plures junctim 
compositos ad distinguenda genera advocatos esse, ipsumque nume- 
rum seminum, in una capsula contentorum, dignitatem in plerisque 
haud spernendam recuperasse. Sic, v. c., capsula, basi longo tractu 
angustior valvisque plano-contiguis aspermisque instructa, suå ex 
parte visa, est ut corolla tubo elongato, ut stamina altius inserta, ut 
flores etc. longioribus pedunculis sublati. Sic antherarum locelli 
diversâ ratione a situ communi concinnogue aberrantes in ipso flore 
sunt ut inflorescentia secunda vel asymmetrica, ut folia inæquilatera, 
vel diverse in eodem pare magnitudinis, et s.p. Id autem probê 
notandum, non pari lege concinnitatem et inconcinnitatem partium 
conjungi, sed rationibus maximê diversis, quæ quidem vera et præ- 
cipua causa est generum multiplicium intra eosdem limites instruen- 
dorum et exstructorum. Si v.c. artificiosis combinationibus uti 
placeret, triplex in universum posceretur conjunctio, scil. concinni- 
tatis, inconcinnitatis, et utriusque cum altera conjuncte. Qui tres 
modi tim in singulis partibus per se, tum in pluribus conjunctis ex- 
pressi, genera artificialia preeberent,—naturalia autem ea tantum ex- 
istimo, quæ per se spectata, unum et integrum corpus exhibent, ab 
omni parte congruum et Acanthacearum aspectum communem, ad- 
ditâ vel deletâ aliguâ picture lineâ, excolere videntur atgue perficere. 
Quæ cuncta e tabula synoptica generum, ad quam nunc transimus, 
clarius apparebunt. 
Tabula synoptica Generum ACANTHACEARUM INDIÆ ORIENTALIS. 
Tribus I. THUNBERGIEÆ. Semina retinaculis in cupulam corneam 
dilatatis seminigue adnatis suffulta. 
1. Thunbergia Linn. Corolla infundibuliformi-campanulata fau- 
cibus inflatis, limbo horizontali. 
margine ciliatæ. 
Antheræ omnes basi unicalcaratæ 
Stigma bilabiato-infundibuliforme.—Flores axil- 
lares, solitarii vel racemosi. 
2. Meyenia. Corolla infundibuliformis tubo brevissimo annulo 
piloso clauso. Anthere apice barbatæ, staminum majorum locelli 
obliqui inferus bimucronulatus, minorum paralleli mutici. Stigma 
bilabiato-infundibuliforme.—Flores axillares, pedunculati. 
3. Hexacentris. Corolla infundibuliformi-campanulata limbo ob- 
liquo, tubo brevissimo. Antheræ glabræ locellis parallelis; majo- 
rum staminum altero basi calcarato altero mucronulato, minorum 
utroque longissimé calcarato.—Racemi axillares et terminales mul- 
tiflori. 
Tribus II. NELSONIE. Retinacula in papillæ formam contracta 
semina ferentia nec fulcientia. Semina parva, scrobiculata. 
