majoribus ovatis reticulatis amplis inæqualibus, superiore maximá 
spinoso-ciliatå amplectente inferiorem integram denticulatamve cilia- 
tam.— Barleria noctiflora Linn. Suppl. p. 290. Vahl. Symb. 1. p. 46. 
Willd. Sp. Pl. 111. 1. p. 877. Wall. Cat. n. 2496 b, (Hb. Madr.) c, 
(Hb. Heyn. ex parte) d, (ex Hb. Wight). Barleria mysurensis 
Roth Nov. Pl. Sp. p. 313. Justicia lanceata Forsk. Descr. p. 6? 
Barleria bispinosa Vahl? Wight Herb. ppr. n. 10. Barleria cri- 
stata Lam. Enc. Méth. 1. p. 380. n. 6, excl. synon. 
Habitatio ignota (Wight). E Vendavor, (Wight in Wall. Cat. l.c.); 
e Courtallum et Zeylona (Hb. Madr.) | 
Frutex, a Rothio l. c., pro more, benê descriptus. Spine in hac 
specie bracteolæ sunt floris singuli axillaris, cui folium subjectum 
bracteæ loco inservit.—Quas bracteas Rothius appellat, calycis laci- 
nias majores esse persuasum est illis Barleriæ cristate affiniumque 
omni numero similes.—Folia in nostro exemplo 9 lin., cum petiolo, 
longa et proxime ab apice 3 lin. lata. 
Adnot. Vahlius, ut a Barleria buxifolia. distingueret B. nocti- 
Jloram, bracteas “ glabras" dixit, “nec hirsutas," neque in hoc a 
. vero aberravit, cum strigositatem calycis valdè scariosi pubescentiæ 
evidentiori calycis Barleriæ buxifolie opponeret. Rothius autem, 
hac in re justo scrupulosior, novo jam nomine eandem reddidit 
speciem. i i 
23. Barleria buxifolia Linn. : fruticosa, patenti-hirsuta, bracteolis 
axillaribus geminis spinosis oppositis divaricatis alternis unifloris 
alternis sterilibus, foliis ellipticis basi acutis spinoso-mucronatis, 
calycis spinå brevioris laciniis subconformibus strigosis, inferiore 
obtuså emarginatáve. — Barleria buxifolia Linn. Sp. Pl. p. 887. 
Willd. Sp. Pl. mr. 1. p. 377. Spr. S. V. 11. p. 827. n. 1. Burm. FI. 
Ind. p. 136? Roth Nov. Pl. Sp. p. 313. n. 1.! Wall. Cat. n. 2504 
a ex parte, b, c, d ex parte. Wight Herb. propr. n. 9 ex parte. 
Crescit in India orientali. (Linn., Roth.)—In montibus Courtallum. 
(Wight I. c.)—Vidi exempl. Herb. Heyn. (Wall. Cat. n. 2504 b.) 
Herb. Madr., H. b. Calc. 
Fruticulus ramosus, teres. Folia caulina majora pollicaria, 5 lin. 
lata, ramea 4—5 lin. longa.  Bracteole inferiores omnes steriles, 
spinosæ, å poll. longæ. . Calyx 3 lin. longus. Corolla pollicaris, pu- 
bescens, cærulea. i 
Adnot. 1. Synonyma Linneana et discipulorum Linnei omnium 
dubia sunt ob spinas oppositas “ solitarias” dictas, que in nostra 
axillares geminæ. Subesse autem errorem in his adnotationibus eo 
magis probabile, cum non solim spine axillares “ solitaria,” quas 
tim bractearum vices gerere supponendum esset, generis typo con- 
trariæ forent, sed etiam facilé fieri potuerit, ut spinæ ex ejusdem 
folii angulo horizontaliter divergentes, opposite dicerentur, præser- 
tim ubi fors alterum par oppositarum deficeret. 
Adnot. 2. Quod ad calycis structuram species hæc cum Barleriis 
Prionite, Hystrice, maximêgue cum noctiflora convenit, longiüsque 
hac ex parte distat a B. bispinosa, cui habitu universo non absimilis 
videtur. 
24. Barleria bispinosa Vahl: fruticosa, bracteolis spinosis axilla- 
ribus geminis divaricatis simplicibus unifloris, foliis obovatis spinoso- 
mucronatis strigoso-hirtis, floribus axillaribus sessilibus solitariis, 
calycis spinas æquantis laciniis majoribus æqualibus ellipticis mu- 
cronulatis ciliatis strigoso-hirsutissimis,—Barleria bispinosa Vahl. 
Symb. 1. p. 46. Poir. Enc. Méth. Supp. 1. p. 588. n. 11. Willd. Sp. 
PJ. mu. 1. p. 377. Spr. S. V. u. p. 827. n.6. Barleria buxifolia Lam. 
Enc. Méth. 1. p. 380. n. 5. (excl. syn. Linn.) Wight Hrb. propr. 
n. 9 ex parte. Wall. Cat. n. 2504 a (Herb. Madr.) ex parte, et 
2504 d (H. b. Calc.) ex parte. Justicia bispinosa Forsk. Descr. p. 6. 
Lam. Enc. Méth. 1. p. 633. Cara Schulli Rheed. Hort. Mal. n. 
p. 91.t.47.— Lingua Bramanâ Rana Gondu,” Rheed. l. c. 
In montibus Courtallum. (Wight l.c.) Vidi in Herb. Madr. et ex 
H. b. Calc., nomine B. buxifoliæ cum Barleria acuminata promiscua. 
Calycis foliola interiora exigua, triangulari-acuminata. Corolla 
coerulea. Capsula ovali-oblonga, compresso-tetragona, acutiuscula, 
a basi ad medium tetrasperma. 
Additam. | Ynserimus hic, ob affinitatem, extraneum genus ex re- 
centioribus : 
94 
Lopnostacuys, Pohl. 
Calyx profundé quadripartitus, laciniis superå et inferå latioribus, 
hac sæpé bifida, lateralibus angustioribus (brevioribusque). Corolla 
tubulosa, bilabiata, labio superiore obtuso retusoque, inferiore trifido. 
Stamina quatuor didynama, exserta. Antheræ oblongæ, basi sagit- 
tatæ, bilocellatæ, locellis parallelis æqualibus muticis. Stigma obli- 
quum, ovatum, transversim emarginatum (bifidum ?). Capsula ad 
basin usque bilocularis, ad inferiora tetrasperma, semina retinaculis 
subtensa.—Inflorescentia: spice, circa apices caulium aggregate, 
secunde, compress; bracteis dorsalibus distiché incumbentibus 
sterilibus paulld latioribus ; bracteis florigeris bracteolisque coloratis 
conformibus subæqualibus calyce colorato pallidiore brevioribus ; 
corollis puberulis. 
Adnot. Genus plantarum Brasilicarum, a cl. Pohlio (Plant. 
Brasil. 11.) optimé expositum, et tribus speciebus enumeratis illus- 
tratum, cujus quartam satisque distinctam speciem hic adjiciam. 
Lophostachys laxifolia N. ab E.: foliis longè petiolatis oblongis 
utrinque attenuatis cauleque glabris, bracteis lanceolatis acuminatis 
pilosis ciliatisque, calycis laciniis majoribus oblongis æqualibus. 
In sylvis umbrosis Serre dos Orgãos, prope Semidorio legit 
Beyrich. 
Lophostachyi floribunde (Pohl |. c. 11. p. 95. t. 162) propinqua, 
differt: foliis confertis longioribus angustioribus in petiolum feré 
pollicarem cuneatim attenuatis pendulis acuminatis, bracteis calycis 
laciniis majoribus plùs duplô (nec 3 tantüm) brevioribus, extììs hirtis 
(nec glabris) etc. ; corollá violaceå, nec coccineà.— llla igitur defi- 
nienda : 
Lophostachys floribunda Pohl: foliis brevipetiolatis oblongis 
utrinque acutis subtüs pilosulis, bracteis oblongis acutis glabris cilia- 
tis, calycis laciniis majoribus ovatis inzequalibus. 
XXVII. AETHEILEMA R. Br. 
Calyx guinguepartitus, lacinià superiore maxima, bracteiformi. 
Corolla bilabiata, labio superiore bifido, inferiore trifido ;—vel sub- 
ringens, labio superiore integro vel minuté bidentato. Stamina 
quatuor didynama, inclusa, per paria consociata ; antheræ bilocel- 
late, locellis parallelis contiguis. | Capsula bilocularis, bivalvis, ad 
basin tetrasperma ; lateribus membranaceis ; dissepimento sponte in 
lamellas duas spermophoras secedente. Semina compressa.—Inflo- 
rescentia: spice vel racemuli axillares, foliosi. Bracteæ (pedun- 
culos rectiüs diceres) in axillis foliorum alterne, ideóque secundæ, 
2—5-floræ, venosæ. Bracteole proprie nullae. 
1. Aetheilema reniforme: caule herbaceo foliisque ovatis basi 
inæqualibus repandis pubescentibus, altero folio minore, bracteis 
reniformibus calycisque laciniå superå ovatå membranaceis ciliatis.— 
Ruellia reniformis et R. justicioides Wall. MSS. Burman. Ruellia 
imbricata Vahl Symb. 11. p. 73 (excl. synon. Forsk.) Willd. Sp. 
Pl. 11. 1. p. 366. Wall. Cat. n. 2353 a—h. Ruellia dorsiflora Retz. 
Obs. vi. p. 31. Ruellia imbricata et glomerata Herb. Madr. 
In montibus Prome a, 1826 ; in jugo Taong Dong, d. 25 Novbr. 
a. 1826. (inflorescentiå juvenili ante anthesin) ;—in Sillet Fr. de 
Silva; in Phuranbari cl. Hamilton, d. 8 Febr. a. 1809.—Vidi ex- 
empla Herbb. Madr., Hamilt., Heyn., Hort. b. Calc., Gomeziana e 
Sillet, etc. 
Caulis tener, tetragonus, erectus, nodosus, foliis oppositis, altero 
5—54 poll. (cum petiolo) longo, altero vix 2-pollicari. Bractea 
floribus amplior, reniformi-orbiculata, 4 lineas longa, 54 lin. lata, 
Corolla vix calyce longior, pallida, glabra.—Memorabilis est hujus 
speciei inflorescentia. Scilicet flos unus cum binis bracteolis solitis 
ternos indicat flores; quorum duo laterales sunt abortivi. 
igitur communis reverà semper est triflora. 
Bractea 
In ista tres perficiuntur 
flores, bracteolæ autem desunt, quarum vices subeunt laciniæ caly- 
cum superiores amplificatæ. Horum autem florum duo illi, bracteolis 
respondentes, (bracteolares quos diceres,) etiam bracteæ coherent 
communi; terminalis autem flos, per se quidem liber, ex axilla 
bractez bifloræ juxta axin egreditur. In inferioribus spice axillis 
florum numerus sepê accedentibus aliis duobus floribus augetur. 
