De, „7 
ee. . 
Plantae Stübelianae. 243 
paleis majoribus nigro-fuscescentibus dense obtectis; pinnis maximis 
in folio unico sterili c. 2!/; cm longis, 4 mm latis; pinnis foliorum 
fertilium supra paleas ferrugineas minutas juventute gerentibus, 
denique glabratis, venis lateralibus non perspicuis praeditis, ceterum 
pinnis sterilibus similibus; pinnis fertilibus maximis in specimine 
6 cm longis, 4 mm latis. 
Species Bl. Stübelii Hieron. valde affınis, differt foliis fertilibus 
et sterilibus similibus, pinnis multo crebrioribus magis approximatis 
plerisque sessilibus, venis lateralibus pinnarum sterilium supra (nec 
subtus) in sulcos immersis et indumento petiolorum et rhachium; 
a Bl. loxensi (Kunth) Salomon differt pinnis patentibus crebrioribus 
indumento petiolorum et rhachium. 
Columbia: specimina collecta sunt in itinere a pago Cumbal 
ad La Ceja de Mayasquer, alt. s. m. 2500--3100 m (n. 347). 
23. Bl. Sehomburgkii (Klotzsch) C. Chr., Ind. (1905) p. 159 
excl. syn. 
Species incaute a cl. Hooxzro (Spec. Fil. III, p. 28) cum 27. 
magellanico (Desv.) Mett. (syn. Zomaria magellanica Desv.) conjuncta, 
optime enim distinguenda est pinnis sterilibus basi sensim angustatis 
nunquam auriculatis venis lateralibus supra prominulis, pinnis fertili- 
bus parum latioribus. A 27. tabulari (Thunb.) Kuhn part. emend. 
Hieron. specie in Africa insulisque africanis nec in America meri- 
dionali indigena differt ut B/. magellanicum (Desv.) Mett. jam 
palearum baseos petiolorum structura, quae in speciebus americanis 
affınibus omnibus rigidiores linea mediana praesertim crassiores latius 
nigro-fuscescentes solum ad apicem versus tortae sunt. Species 
affınis fortasse cum DV. Schomburgkii conjungenda est Zomaria obtusi- 
folia Presl (Tent. Pterid. p. 143: nomen solum) quae in Brasilia 
habitans pinnis sterilibus minus acutis obtusiusculis vel breviter 
acuminatis venas supra minus perspicuas gerentibus differt. 
Var. squamulosa Hieron. nov. var. 
Differt a forma zypica pinnis sterilibus venas minus perspicuas 
gerentibus, petiolis rhachibus juventute paleis subpeltato - deltoi- 
deis longe acuminatis linea mediana nigro-fuscescentibus basi pallide 
ochraceo - marginatis denique deciduis ornatis, costis subtus paleis 
similibus ovato-peltatis medio ferrugineis vel nigro-fuscescentibus 
minus longe acuminatis ornatis. An fortasse huc pertinet Lomaria 
aurata Fe& (Mem. VIII, p. 71)? 
Columbia: specimina collecta sunt in itinere ab urbe Pasto 
ad lacum Cocha et montem Patascoy (n. 266a) in regione »Päramo« 
dicta; supra Pasca, alt. s. m. c. 3000--3500 m (n. 444); in monte 
Päramo de Guasca, ubi specimina collecta sunt in itinere ab urbe 
Bogotä ad campos Llanos de San Martin dictos (n. 719); prope 
La Ceja de Mayasquer in silvis (n. 348). 
16* 
