PRAEFATIO. 
neruis adípirare ad candem ipfiffimam veritatem, quorfum cer- 
tior jucundiorque via nulla datur Natura. Nequaquam tamen 
greffu fugitiuo et quafi hinc inde lambendo. . Veri fiquidem car- 
do in mifteriis Naturae verfatur, quae adeo alte recondita la- 
tent intimis rerum receflibus, vt nequaquam fefe manife(tent fu- 
gitiuae, feu minus circumípectae obferuationi aeque ac quaefti- 
tationi haud affiduae; ^ nedum folis commentis emimenti(Iimi 
ingenii, folae meditationi capitis doctiffimi. 
Quae ego hactenus botanico orbi communicaui, et quae 
adhuc communicare in praefenti meditor, fundamenta accom- 
modata greffui tandem firmiori conftantiorique per omnes par- 
tes nobilis adeoet homini dignae fcientiae, non vanae gloriolae, 
non turpis lucelli, non immaginationis nec fertilis ingenii funt fru- 
&us hybridi, fed genuini, longa laboriofaque obferuatione et 
quaeftitatione circumfpe&tiffima haufti e gremio ipfius Naturae. 
Edat ingenii commenta cui lubet; ego ad vsque meos manes 
manebo unius fincerae veritatis. Nihil non eft fluxilitati obno- 
xium; at haec, haec furiente etiam infernali linore, ftabit 
illibatiffima per fecula cuncta. 
L4 
L 
