

— 140 



* 



Fasciculus olivaecus I. nigroscenti — olivaecus ramosis- 

 simus; ramis ramulisque subhorizontalibus, srcpius oppositis, 

 in placida aqua intj-icutissimis, cellulh oorticalibua diametro 

 subduplo longioribus iastigiatis, usque in mediam planta-, 



partem in structural!) polysiphonoideam seu sphacelarioideam 



ordinatis, inferius endochromate largiore repletis ct longi- 

 tudinaliter elongatis; cellulis Bpoiiferis transfo matione celfu- 

 laruni corticalium exortis magis distantibus; apicibua siin- 

 plici — confer voideis polis oppositos gerentibus. Cfr. Gobi 1 c. 

 tab. II, tig. 12-15 (eximie). 



Ihec planta, quam ad Dalaro legimus et cum vera 

 Phloeosp. subartieulata (Alg. Scand. exs. n. 104) confudimus, 

 croscit in i'undo pluriorgyali copiosissime, retibus piscatorum 

 inimica, Junio usque in Augustum a nobis lecta, et forsan 

 totum per annum in fundo persistens. 



Crcspcs densus, indeterminate formac, conglobatus ; rami 



ramulique intertexti ita, ut specimen integrum extrieari 

 nequeat. Inde et nostra et Ruprechtii c mari ochotensi 

 specimina sunt tantum fragmenta. 



Videtur nobis species notis anatomicis ct biologicis dis- 

 tincta, ab Euprecht ex oris lapponicis et o sinu Finnico 

 quoque visa. Est itaque planta mari glaciali et orientali 

 communis. Forsan pracedentis varictas, sed utraque pluries 

 in vivo examinata notisque distinctivis inventis, pnecedentem 

 cum bac conjungere nondum audeo. Utraque denuo in- 

 quirenda est. 



3) Von Ralfsia verrucosa Aresch. Phyc. Scand. 

 mar. p. 140 unterscbeidct Verf. folgende 3 Varietiiten: 



a. rupincola: crustis per longa spatia stratiformiter con 

 fluentibus; strato parmeliwformi circuitus indeterminati ; piano, 

 supra verrucoso, denique e rape sccedente subtusque rubes- 

 centc. Phyc. Scand. J. c. Alg. Scand. exs. n. 265. 



b. lignicola: crusta orbiculari, crassa ; margine submem- 

 brana-. a, in disco crassiori et denique fatiscento, subtus 

 rubescente Phyc. Sc. 1. c. 



c. cocblcarum: crusta arete adnata subtus vix rubes- 

 cente orbiculari tenui, margine membranaceo; vcrrucis fruc- 

 tiferis in disco. Forma a et b jam in Phyc. Scand. mar. 

 distiucta;; c in concliis in ipso limite maris in Balmsia. 



Zu dem oben citirten Gobi'schen Werke giebt Herr 

 Areschong noch folgende Berichtiguugen: 



"Sphacelaria radicans (Dillw.) Ag." Gobi p. 8 non est 

 Sph. radicans Dillw. et Auctorum, sed Sph. cirrhosaj (Roth.) 

 forma corticata et radicans. Sph. Clevei Grunow in Bot. 

 Not. 1874 p. 37 est eadem forma. Uiec vulgaris est estate 



