243 



an dicto Iiaec specimina ad speciem Braunianani possnnt referri, nisi forte 

 S, muUiflora Lindl. ejnsdeixi sit synonymon. Neutrum auderem affirnuue. 

 ftuodsi vero ratloneiu habeanins chararternm in omnibus hisce sppciminlbns, 

 Baucriains et Preissianis, obvionnn cum phrasi diaj;nostica (prodr. 581) 

 comparatorum vix probabile videtur unnm eandemipie esse sneciem. Nam 

 folia adulta sunt exquisite ovalia nee cuneata. Spicae panicufatae nee sim- 

 plicissimae; stylus tota lougitudine nee solo apice est barbatus. Caeteros 

 characteres confer supra pag, 407, quibus adde coroUae faucem esse dense 

 barbatani, et laminae niargines cilih instrnctos. 



Herbarium viri nobil. De Lesscrt speciem habet ut videtur hue quoqne 

 referendam, sed bracteis den(icul;»tis instructam (de A'riese). 



Pag. 407. 



n. Scaevola flaceida de FHese. 



Ex comparatione speciminum Ildgelianoruni, quorum copiam mibi fecit 

 celeb, Fenzl, oblatis nimirum Goodeniaceis herbarii Musei Caesarei Vindo- 

 bonensis, valde probabile videtur speeimina Preissiana, hand novaui con- 

 stituere speciem sed ad S, thesioidem Beutb. in Endl. Enumerat. plant. 

 Hiigelii I. pag, 68 No, 225 esse referenda. Hane igitur speciem sequentia 



porro illnstrent. 



Planta suffruticosa, ramosa, adscendens, glabra; ramis valde congestis. 



s 



brevibusque, vel remotis et longissimis, ly^ -pedalibus; foliis inferioribu; 

 lineari-lanceolatis, basi valde augustatis, snperioribus linearibus, valde elon- 

 gatis acutis, glabris subtilissime et naucidentatis; spicae terminales et la- 

 terales, floriferae contractae, fructiterae admodum elongatae, interruptae, 

 bracteae lineares in'tegerriinae in fructu aeutae, longissimae ; calycis laciniis 

 linearibnSj in fructu persistentibus; coT'oZ/fl^^ coeruleae, stylo vxWo^o^ stigmate 

 subnudo aut margine subtilissime albido- eiliato; drupa ovato-compressa, 

 glabra, bilocnlaris, disperma. 



Diagnosis speciminis Hiigeliani et specie! Bentbami superstructa est plan- 

 tae fructiferae, bine non mirum est earn non quadrare cum speciminihus 

 floriferis Preissianis, quae liabent spicas eontractas, teretes et folia magis 

 spathulato-oblonga, quam sublanceolata. 



S. panicufata de Vriese h c. a S. thesioide differt: statura multo ma- 

 jore, foliis longioribus latioribusque recurvJs. Caeterum negari non potest 

 magna cum priori affinitas, (de Vriese.) 



Pag. 409 No, 19. Scaevola -^phacrocarpa dc Vriese est S. anchusnefolia Bentli. 



In: End!. Eniuuerat. plant. Hiigel. p. 68 No. 2"27 quod constat codato 



specimine Hugelii, herb. Viudobonensis, multo majore, et in quo denies 



disparuerunt. Caiilis tamen in nostro specimine erectus dicebatur, (de Vriese.) 



— 410 No. 20. Scaevola longifolia de Vriese? Post No. 147-i. Herb. Preiss, 



adde: et No. 1483. 



Pag. 410 No. 21. Scaevola glaucescens de Vriese proxime accedere videtur ml 



S. canescentem Benth. in: Endl. Enuraerat. plant, piigei. p. 69 No • 229 

 (juani video in lierbor.' Vindobon. adscriptis hisce: Huge! King Georges 

 Sound. Quod tamen specimen vix conipietuni est, si&tens tantumiuodo in- 

 florescentiae partem cum bracteis. Ex quo igitur Deqnaquam judicium 

 terri potest an utrumiiue, Preissianum et Hugelianum specimen ad eandeni 

 debeat trahi speciem Benthameanarn, quod argueres ex flonim similitudine 

 et colore atque villositate foliaturae. Caeterum in Preissianis fulia sunt 

 obovato-oblonga vel spathulato-oblonga (nee oblongo-linearia), fere omnia 

 integerriraa, et paucis tamen repando-dentata; bracteae lineares sunt (nee 

 ovatae); stylus est glaber (nee pilosus). 

 Hue pertinet Scaevola No. 412. Herb. Delessert e collectione Drummondi, di 

 versa tantum coJore obscnrjore et majore villositate (de Vriese). 



Pag. 410 No. 22. Scaevola humifusa de Vriese. Pro Sept. ISiO lege: Sept. 1839. 

 411 No. 21. Scaevola Benthamenna de Vriese est S, calliptera Benth. in; 

 Endl. Enoraemt. plant. PlJlgel. pag. 70 No, 2;J2 nti mihi constat collatis 



