140 



J. Miiller. 



143. Ramalea myriocladella Mull, Aig.; thalU laxe caespitose 

 crescentcs, tanluni 4—6 mm alti, fere e basi in lacinias circ. 2—4 

 indivisas autiteriim flabcllatim divisas abcuntcs; laciniac primariae2mm 

 latac, altero latere late semitubiiloso-concavae, iiltcriorcs comprcssae 

 et angii?^ti()rrs, Jdrso convexo laeves , non striatac, omncs supcrne 

 ad niargincs pcctinalim et apice nal)cllatim in ramillos pcrexiguoSj 



9 I 7 



mm latos cylindricos divisae; ramilli ultimi confcrti, 2— 5-plo 



100 



1 



4-partiti, imo apice saei)e 



emarginati, non sorediosi. — Apothecia ignota. — Minutie partium 

 el ramillis ultimis valde numerosis et brevissimis et tenuissimis in- 

 signita est, caelerum habitu et characteribus proxinie ad cubensem 

 R. tribulosam Nyl. accedit. — Corticola, Caracas: Dr. Ernst n. 105. 



144. Sticta patagonica Miill. Arg.; thallus circ. 6 8 cm latus, 

 us(|ue ad medium aut brevius lobatus, lobis breviter et obtuse lobulatis 

 et crenatis, totus subtenuis, parte mediana praescrtim scrobiculatus, 

 e lurido-glauco v. subcinereo fuscescens, versus ambitum lurido- 

 violascens ct laevior v. laevis, subtus fulvo-fusccsccns et dense 

 floccoso-tomentosus , sub indumento demum rarescente reticulato- 

 rugosus; pseudocyi)hellae albae, planae, hinc inde fere deficicntcs; 

 goniilia globosa, 7 — 10 fi lata; apothecia ignota. — Inter seriem 

 S])ecierum pseudocyphellis albis distinctarum valde peculiaris nee 

 ulli arete affinis, attamen prope St. granulatam Bal>. (quae non 

 est St icti n a) inserenda , haud parvam offert similitudinem cum 

 Stictina Gaudichaudii Nyl., sed differt supcrficie, pseudocyphellis 

 et gonidiis. A St, cinereo-glauca differt pseudocyphellis et supcr- 

 ficie thalli et demum a St. orygmaea Ach., ubi specimina sub- 

 similia etiam occurrunt, distat pseudocyphellis multo majoribus, haud 

 tubercuhformibus, albis nee citrinis et thallo tenui. — Tn Patagonia: 

 Moreno ct Tonini n. 26, 220 (comm. cl. Otto Kuntze). 



145. Parmeliella Cheiroloba iMiill. Ar^^; thalUis dense imbricato- 



squamulosus; squamulae 1 '/a — 5 mm longae, spathulato-oblongae, 

 profunde 2— 3-fidae, apice digitiformi-lobulatac, cinereo-fuscescentes 

 V. majores cmereac, supra subtilissime subfarinaceo puberulac, subtus 

 albo-villosulae, divisiones omnes firmae et convexae et adscendentes ; 

 gonimia ut in congeneribus; apothecia ab origine biatorina, primum 

 margine haud promincnte pallidiore tenui cincta, dein immarginata, 

 ^.'4 — 1 "ini lata, convexa, rufo-fusca et nuda; hypothccium pallidum; 

 sporae in ascis biseriatim 8-nae, ellipsoideae, circ. 16 u longae et 

 S^'a ff latae. — ITabitu bene ad Pannariam leucostictam Tuck, 

 accedit, sed apothecia sunt biatorina. Juxta japonicam Parmeliellam 

 incisam Mull. Arg. L Yatab. n. 60, cujus squamulae angustius 

 divisae ct sporae multo majores, inserenda est, — Ad Columbia 

 Falls in distr. Montana Americae sept.: Dr. Eckfeklt n. 78. 



