IsacocE IN RzM HrnsantAM. $9 
putant, debetur. Non agitur hic de naturz fine aut partium nobilitate; (ed de 
inveniendá ratione plantarum in genera diftribuendarum, in qua quidem igno- 
biliores earum partes , czteris eflent anteponendz , fi magis facerent ad com- 
modum Herbariorum- E UPS 
*  Exploratis fingulis plantarum partibus, certum eft duas aut tres ex his ad ge: sed ex duis, 
nerum formam adhibendas effe ; ideoque bino vel terno ordine conjungendas; «?mbioandi 
rejectis iterum caulibus ad inftitutum nofttum inutilibus. Radices i bino 
ordine jungi poffunt vel cum foliis vel cum floribus, vel cum fructibus. Folia 
fumi poffunt, vel cum floribus vcl cum fructibus : Flores demum & fructus fi» 
mul ufurpari. t E 35 às 
Radicam & foliorum conjunctio nullius omninó ufus eft : Ranunculi enim: Won ex caaici. 
fpecies qua: foliis funt Aconiti & radice fibrosà, à fpecicbus qua foliis funt p; ^""! & e- 
harophylli & Rutz radice grumofa fcjungi deberent. Vitium idemoccurres sus 
ret in combinatione radicum & floris,aut radicum fimul & fructus; nam plan- Bur hon A fio 
te umbelliferz quz radicibus & floribus fimiles funt; ad unicum genus fpecta- pide us 
rent ; perindeac quz fimilibus funt radicibus & fructibus ut Gentiana; Nico- 
tiana , Scrophularia : nec majoris effet emolumenti foliorum & florum co- 
pulatio, Quot, quao, occurtunt plant: leguminofz, quarum: flores & folia won pariver ex 
funt Ejuídem conformationis ? quid cx foliis (i cum feminibus tur au- e hee 
xilii ? Digitalis & Nicotiana qua foliorum forma, & fitu, fru&dtuumque ftru-. & Judi, "n 
éturá parüm differunt, unius effent. gencris. f : ; Uit Godd 
Hzc cüm ita fint,genera plantarum fatui non poffe liquet, nifi ores fimul — ^ ; 
& fructus adhibeantur. Eamque methodum vim feré demonftrationis habere sea «x &ocibus 
exiftimo ; cum exploratis czteris omnibus, fola videatur ad ufum revocanda. Wes & fru&i- 
Enimveró fimilitudo feu affinitas florum & fructuum longé magis abfoluta pe 
eft quàm cterarum partium, fi fingulz cum fai fimilibus comparentur; Qui 
magis accedit ad florem. & fructum, v. g. Antirrbini vulgaris, quàm flos '&c 
fructus alterius fpeciei Antirrhini ? an tam perfecta fimilitudo inter folia Plan: 
Í raginis vulgaris & caterarum plantarum qua foliis Plantaginis effe dicuntur 
| Quid pulchrius quàm tot fpecies Ranunculorum. & Rofarum, quarum flores 
& fructus in. fingulis corum generum fpeciebus adeà fibi formá & ftructura 
refpondent ? Quis varias Campanulz fpecies ad idem genus. refcrendas cffe 
: non concedat, ratione florum & fructuum ? om 
Harum rationum virn effugere conantur,qui methodo non opus effe conten ragc. medio- 
dentes in Re Herbaria , objiciunt argumenta qua ratione. Analytica deduci 4:7 à przjudi- 
videntur à przjudiciis potius , feu ex iis quz apud Herbarios longo ufu rece- 4, TT 
pta funt, defümi. Cur enim, petunt, quz Ranunculi fpecies appellatz funt ra^ 
tione floris & fructus aliis nominibus donari nequeant , ratione foliorum aut 
radicis: Cur huic ufui quem hominum arbitrium adduxit neccflarió parere 
cogimur ? His tria refponderi debent. 
I. Methodum accuratam in appellandis plantis adhibendam effe , ne plan- 
rarum noinina in rantam abeant multitudinem , quantam ipfz plantz' quód 
haud dubié eveniret, fi fingulas ad libitum unicuique appellare licerer. Hinc 
«nim non folüm maxima oriretur confufio, fed memoria dum - 
Ar. 
tc conjun&is,. 
