688 
lignosum fasciculi componunt, dum corpus fibrosum e tribus 
aliis cellularum speciebus formatur. Mediae enim inter illos ra- 
dios duos inveniuntur: 1) Cellulae paucae magnae polygonae vix 
incrassatae, quarum parietes transversi horizontales magis incras- 
sati, convexi et poris parvis pertusi sunt, quare cellulae cribrosae 
appellantur (tab. 71 fig. 18c. 19¢., tab. 72 fig. 14¢.). 2) Infra 
has cellulas proxime ad vaginam fasciculi strata nonnulla cellu- 
larum angustarum, admodum  incrassatarum inveniuntur, quae 
in sectione longitudinali fibrosas sese praestant (tah 71 fig. 19b., 
tab. 72 fig. 14b.). 3) Praeterea denique cellulae cribrosas cir- 
cumdantes adsunt, quae polygonae, paullum incrassatae sunt 
et septis transversis а se invicem disjunguntur. 
Cellulae illae, quae extra fasciculos sitae singulos fasciculos 
a se invicem disjungunt, laxae et elongatae nec tamen incrassatae 
esse solent. 
Infra vaginam internodii cujusque Septum transversum 
internodium claudens et complura strata cellularum crassum adest, 
in quo vasa totius internodii abbreviata et horizontaliter curvata 
annulum completum effingunt, ex quo fasciculi vaginae, ramorum 
.et internodiorum contiguorum exeunt. 
3. DE CAULIS ET RAMORUM VAGINA. 
Vaginae structura anatomica structurae caulis similis, revera 
tamen ab ea diversa est; nam parenchyma viride et cellulae 
fibrosae interdum desunt. In foliolis, e quibus vagina composita 
est, lacunae aéreae omnino deesse solent, semper tamen fasci- 
culus vasorum centralis (tab. 75 fig. 3c.) ovalis adest. Pagina 
externa vaginae aspera stomatibus instructa exstat, quae in pa- 
gina interna laevi rarissima esse solent. Epidermis paginae in- 
ternae saepe materie rubra tineta est, quae totam cellulam explet. 
4. SPICA. 
Pedunculus spicae aut solidus aut fistulosus est, et cel- 
lulis fibrosis, fere semper quoque chlorophyllosis carere Solet ; 
neque lacunae valleculares semper adsunt, carinales tamen con- 
stanter inveniuntur. Tota tela cellulosa laxa et succulenta est. 
Etiam rachis spicae nunc solida nune cava est; dissepimenta 
verticillos singulos receptaculorum disjungentia desunt , praeterea 
quoque lacunae carinales, valleculares et tela fibrosa et chloro- 
phyllosa. Ubi fasciculi vasorum verticillo receptaculorum sese 
appropinquant, situm horizontalem accipiunt et ut in caulis inter- 
nodio in annulum completum clausum confluunt. Ex hoc annulo 
fasciculus in receptaculum intrat, qui complura vasa spiralia et 
annulata continet; hic fasciculus siquidem in pelta ipsa advenit 
modo infundibuli se extendit, vasa ejus numero augentur et basin 
sporangiorum petunt, sub qua desinunt. Pelta receptaculi sto- 
matibus sparsis instructa esse solet, epidermis e cellulis flexuosis 
composita. 
Pedunculus receptaculi non raro furcatus, receptacula ipsa 
nunc spiraliter nunc verticillatim disposita sunt. 
Sporangia omnino e cellulis spiriferis et annulatis compo- 
sita sunt. Sporae globosae, granula viridia perparva et cyto- 
blastum centralem continent (tab. 71 fig. 1. 3.). Duo fila elastica, 
elateres dicta, inaequalia hygroscopica apice spathulata loco 
tenuiore sporae affixa sunt eamque eo modo circumvolvunt, ut 
elater alter alteram dimidiam sporae partem obvelet, alter alteram 
minorem; nunquam vero elater alter alterum secat. Sporae et 
elateres granulis minutissimis conspersa sunt (tab. 71. fig. 2. 3.). 
Sporae germinantes exosporium disrumpunt (tab. 71 
fig. 4), dum membrana interna sporae in radiculam elongatur 
EQUISETACEAE: EQUISETUM. 
634 
(tab. 71. fig. 5), quae mox dissepimento horizontali sejungitur, 
ita ut cellulae duae formentur (fig. 5), quarum altera chloro- 
phyllo infareta mox dissepimentis vario modo dividitur (fig. 6. 7. 8.), 
ita ut denique prothallium Hepaticis nonnullis simile evadat, 
in quo organa mascula, antheridia dicta (fig. 9x. 10.), sper- 
matozois (fig. 12. 13.) repleta,' et postea organa feminea seu 
archegonia (fig. 11.) procreantur. Archegonia cellulis quatuor 
uncinatis ornata cellulam globosam continent, ex qua denique 
caulis Equiseti enascitur. 
5. DE CAULE ADHUC QUAEDAM. 
l. Caulis apicem versus omnino ramorum naturam assumit 
et externam et internam, etiam in iis speciebus, quarum rami a 
caule diversissime formati sunt. 
2. Cum crassitie caulis non aequo modo numerus angulorum 
apicem versus diminuitur; in apice caulis, qui e. gr. decies te- 
nuior est, quam caulis medius, non anguli decies pauciores 
offenduntur, sed numerus eorum parumper tantum minor est. 
3. Ubi caules basi ramosissimi inveniuntur, rami basilares 
indole externá et interna intermedii sunt inter ramos et caules 
normales. 
DE SYSTEMATE EQUISETORUM. 
Equiseti species 25, quae a me accipiuntur, in duas sectiones 
dividuntur, quae optime tamquam genera duo probari possint. 
Notam autem gravissimam, qua hae sectiones: Equisetum sensu 
strictiori et Hippochaete, а se invicem distinguntur, stomata 
praebent. Sin vero reliquas etiam notas et structuram. anatomi- 
cam Equiseti cum Hippochaete comparare velis, effugere nequit, 
duas has sectiones summopere naturales esse, et ab eo, qui iis 
operam dat, primo visu discerni posse. Insequentes nominantur 
differentiae. 
Equisetum s. str. Hippochaete. 
Stomata series binas inor- 
dinatas sive unam seriem latis- 
simam in valleculis efformantia, 
saepe oblique posita, cum epi- 
dermide in eadem planitie; sin- 
gula stomata non lege certa a 
Stomata series binas ma- 
xime regulares in valleculis ef- 
formantia., semper exacte verti- 
caliter posita, in depressione pro- 
funda epidermidis sita; singula 
stomata cellulà quadrata a se 
se invicem disjuncta. 
Stoma exterius lamina si- 
licea circumcirca libera obtectum, 
rima verticali angustissima, ostio 
stomatis respondente, media in- 
structa. 
Radii stomatis exterio- 
ris pauci, 7—10, rarius 14, 
jam a basi divergentes, saepe 
furcati. 
Ochreola plerumque 5-ca- 
rinata; carina exterior reliquis 
melius evoluta, sola fasciculo et 
stomatibus praedita. 
Caules homomorphi vel di- 
morphi. Rami lacuna centrali 
praediti vel en destituti. 
invicem disjuncta. 
Stoma exterius lamina si- 
licea continua foramine amplo 
transverso irregulariter pertuso 
obtectum. 
Radii stomatis exterio- 
ris numerosi, 16—24, primum 
paralleli, tandem divergentes, ra- 
rius furcati. 
Ochreola atrofusca fragilis 
ex parte vel omnino epidermide 
velata, stomatibus et fasciculo 
sempe destituta videtur. 
Caules homomorphi. Rami 
lacuna centrali praediti. 
