421 
ut propterea non omittendam censeamus speciem valde notabilem, 
sperantes fore ut eo magis in illam animadvertant Botanici Indiam 
perscrutantes. i 
Hab. айх cortices arborum Javae, Ткүзм. 
11. PARMELIA RELICINA Ел S. 0. V.1825 pag. 285; P. 
limbata Laur. in Linnaea И 1827 pag. 59 tab. I fig. 5 
a-d; P. pulvinata?? Fíg Essai pag. 125 tab. XXII fig. 
1; P. angustifolia Pers. in Gavpicun. Uran. Bot. p. 195; 
P. sinuosa var. angustifolia Мтск in Ann. sc. nat. 2e 
ser. tom. XVI 1841 pag. 115. 
Colore thalli pertinet ad seriem ochroleucam videturque ad P. 
sinuosam sese habere ut P. caperata ad Р. perlutam, P. conspersa 
ad P.-tiliaceam etc. Practico usui series a Ёвтезто statutae optime 
inserviunt, licet theoretice nondum sint explicatae. Caeterum non 
negandum, thallo hujus speciei excepta magnitudine summam esse 
cum thallo P. sinzosae similitudinem [specimina vero Javanica uni- 
verse multo sunt minora]. Nihilominus P. relicinam specie distinctam 
servamus ob morphosin apotheciorum ab illa specie diversam. Nimi- 
rum apothecia centripeta mox explanantur, quo fit ut margo , primum 
erectus, mox reclinetur et attenuetur, qui serius crenulatus verrueu- 
lisque atris eleganter adspersus persistit; discus vegetus laete colo- 
ratus, vetustus facile est deciduus. 
Diagnosis et icon cl. LAURER 1. 1. satis bonae sunt, at nomen Frie- 
sianum jure prioritatis gaudet. Notandum quoque hunc cl. auctorem 
l 1. villum crispum laudare et huic inprimis characteri fidem tribue- 
re, quem vero in Lich. Eur. pag. 70 silet omnino. Recte; nam fi- 
brillis hypothallinis а P. sinuosa nullo modo differt P. relicina. 
Hab. ad cortices Javae, Ноле. TEYSM. 
12. PARMELIA INTERTEXTA Мтсе et v. р. В. in Montg. 
Sylloge p. 527. 
'Thallo membranaceo epunetato stramineo livido subtus fuscescente 
fbrilloso lineari-laciniato, laciniis angustis irregulariter sparsis im- 
bricatisque,, apice cervicorni-dissectis, apotheciis sparsis tandem pla- 
nis, margine erenulato, disco badio ambitu prominente subduplicato, 
sporis in ascis clavatis осіопіѕ perexiguis ovoideis continuis hyalinis. 
Speciminibus minutis P. conspersae haud absimilis, a qua vero 
praeter staturam differt: thallo non orbieulari sed irregulariter ех- 
panso, ejus divisione lineari, apotheciorum margine jam primitus 
crenulato, ascorum forma, quae obovata in P. conspersa et spora- 
rum magnitudine (vix 0,»»005 long.) quae duplo quam in hac spe- 
cie minores, habitatione tandem in arborum cortice. 
Hab. ad cortices Javae (m. Gedé), TEYSM. 1. 
