2 



ARAUACEAE. 



nv.ti ct si attcntc comparaveris, paullo minorcs, ad gynoecei imperfechonem man.fosto prochves mv - 

 n u 1 varu adcst^^ sacpo adhuc ovuliferum, sed styli stigmataque exigua funchom haud apta 

 sT In pneis perfect sexussepa ratio obtinet, characterem sistens genencum xn plensque autern po- 

 Ima iUa, ut ha dicam, imperfecta, ad genera condenda nullius valons m.h. esse videtur, quum 

 infer species alioquin valde affines hermaphroditae et diclmes repenantur. - Cal,. margine mteger- 

 rimo vel dentato characterem praebet cum aliis characteribus semper conmnctum. - PetaJa, aestiva- 

 tione fere in ommbus valvata, intus secxis lineam medianam vario gradu mcrassata, naargmibus apiceve 

 nunc leviter inflexis, in eadem specie ad aestivationem imbricativam transeunt, m ns scd. flonbus quorum 

 scxus masculinus magis quam femineus efFormatur, ex. c. in compluribus Arahae spiuosae flonbus 

 (Cmnment. ph,tor;r. p. 99). In generibus constituendis hi characteres mmoris pretu sunt habcndi; pa- 

 riter ac iUi qui' e petdis liberis vel calyptratim coalitis petmitur. In eadem specie videre licet inter 

 flores quorum petala expanduntur. alios ubi haec apice conjuncta cadunt. Inter Paratropias et Trcve- 

 sias species exstant alioquin afhnes, aliae petalis liberis aliae calj^tratis donatae. — Stamtnum struc- 

 tura per totmn ordinem est valde uniformis. Filamenta, infra discum epigynum mscrta, basi crassiora, 

 sursum pedetentim attenuata. aestivationc versus floris centrum arcuato-deflexa et disco epigyno 

 styloque plane incumbentia; eorum longitudo tantum variat, Antherarimiloculi him ^^mWdi, haudraro 

 levi arcu rccurvati, plerunique oblongi, dorsi stcrilis media parte in parvulum coimectivum (cui postice 

 filamontum insertum est) coniuncti, antice poUiniferi et rima longitudinali aperti. Antherae hinc oblon- 

 gae, ellipticae aut loculis basi magis divergentibus subcordatae sunt, sub anthesi sacpe incumbentes 

 vel subreversae. Eximios characteres praebet staminum numerus, cum petalorum vel stigmatum nu- 

 mcro coniparatus. In omnibus propemodum Araliaceis stamina petalorum numcro sunt iisque altcnia ; 

 in quibusdam tamen androeccuiu duplex, triplex, quadruplcx rel. inventum est, unde eximii charac- 

 teres generici derivantur. Hi sane eo maioris sunt habcndi quum in reliquis Araliaceis quatuor tan- 

 tum verticilli florales siniplices adsint, partium numero vulgo quinario, in eadem specie tamen in qua- 

 ternarium vel senarium passim abludentc. In paucioribus speciebus e maiore partium numero verticilli 

 singuli compositi sunt, sed et hoc charactere, per se Gonsiderato, generis essentia contineri r.equit, Pa- 

 ratropiae, generis vere naturalis exemplo, ubi e numero quinario ad maiores numeros natura pedeten- 

 tim adscendit. Itaque, si huic discrimine quod e numero partium absoluto petitur, alii characteres haud 

 accederent, illud neglexi. — Bi^cum epigymm stylorum communem basin esse, uti stylopodiiim in Umbel- 

 liferis, ex eo iam constat quod carpella sen ovarii loculi vol stigmata cum staminibus semper exacte 

 alternantia invcniuntur. In generibus describendis multo minoris pretii est varia disci forma quam 

 in distingnendis speciebus. Styli pracsentes vel nulli, i. e. ad discum reducti, liberi vel vario gradu 

 coaliti, atymatibus parvnlis acutiusculis vel dilatatis, integris vel sulcatis instructi, inter characteres 

 gcnericos satis mihi valere vidcntur. — Ovarii loculi mox demissiores mox altiores, fere superi, re- 

 periuntur, sed limites certos hie haud inveni. Omilomm insertio et structura per totum ordinem uni- 

 formis videtur, ea tantum differentia, quod praeter ovula perfecte anatropa hemianatropa inveniantur. 

 Carpellorum, quibus gynoeceum conflatum est, numerus, cum illo reliquorum vcrticillorum comparatus, 

 a LiNNAEo iam in censum vocatus est, quum genus Panax constitueret. In eadem specie vulgo con- 

 stans vel inter arctos saltem limites varians, in speciebus alioquin affinibus idem vel parum divcrsus, 

 in plurimis Araliaceis staminum numero par, ad genera dislinguenda tunc praesertim haud negligen- 

 dus est, si numero staminum coustante lege est valde inferior, si v, c. ovarium 2- vel 1-loculare ex- 

 statj semper enim haec nota cum aliis consociata reperitur. Si vero staminum numerum sequitur, haud 

 rare huic paullo inferior est, unius alteriusve carpelli abortu, v. c. ovarium 5-merum cum androe- 

 ceo 6-mero caet.; nunc autem in eadem specie nonnihil variare solet, in specie describenda tan- 

 tum utilis. — Carpellorum numerum ilium staminum excedentem, quod rarissime cvenit, inter cha- 

 racteres genericos recipere non dubitavi. — Fructus drupa pyrenifera est, carnosa A^el siccior. 

 Fyrenae extubcrantes frtictum angulatum et sulcatum efficiunt, vel haud extuberantes sub pcricarpio 

 undique laevi reconditae sunt. Drupae monopyrenae et dipyrenae (quae nunc passim trip^Tcnae) essen- 

 tiales characteres sistunt, computata simul ea differentia, an pyrenae a lateribus vel a dorso compressae 

 sint, uti V. c. in Panacis et Macropanacis generibus. Pyrenae ipsac, quae inter se discretae, crusta- 

 ceae, perganiaceae aut rarius chartaceae, semper monospermae sunt, sterilesque snperstites ovarii primi- 

 tivam striicturam palam faciunt. Seminum testa membranacea, rhaphc vidgo manifesta. Embryi situs 

 et forma uniformes; cotyledones etiam vel paullo longiores vel breviores, ad genera discriminanda haud 

 adhibendi. Maioris momenti hac in re albumen est, et valde doleo, me plurimarum spccierum semina 

 examinare ha'id potuisse. Hoc in plerisque Araliaceis omnino homogeneum, compage carnosura vel 



r 



