AHAr.IACKAi;. • 7 



tcrales s. inferiorcs ovario stylisque dimimitis saepins steriles. — In rej^Hone inonfana ArcUipehigi indici ma- 

 iore uiuuero vigeut, per jVsiam orieutalum e Cochiucliiiia et Imperio Sinensi in t«rram Amiirensem intraii- 

 tes, in laponia atque in America boreali teiuperatiore etiam distributae. 



a. Plores unibellulati, in umbellulis scil. distiucte peclicellati. 



1. Aralia spiwosa linn. Spec. pi. p 390; ad spccimiiia americaiia a li.n.naeo coiistituta, adjcc- 

 tis iconibus pluckx. Ahna^. tab. 20 et praescrtim commelin. Horf. Amstehd. I. tab. 47, e "Virginia 

 in Angliam introducta et saeculo superiore lam in hortis europacis divulgata. Plirasis spoeifica: »arl)o- 

 rescens, caule foliolisque aculeatis," manifesto ad specimina liorteiisia iuvenilia descripia. in Ilerbarns 

 ROYENi, MEERBURGii cact. cjusniodi sicca adservantiir. — Errorc typographico in quii)usdam libris 

 bacca 3-gona ei tribuitur, ex. c. in reichardi editione Spcciorum plautarum. 



Stirpeni chinensem, ab osbeckio reportatam, distinctani liabuit linnaeus et Jraliae c/ww/mf! li- 

 fulo enumeravit {Spec. pi. I.e.), a superiore diversam .'foliolis inermibns villosis/' ndiectis synonymis 

 ex RUMPHii et RnEEDii operiI)us allegatis, quae potiori iure ad Leeae speciem truusferenda. Vix pbiva 

 autem de specie cliincusi linnaei tempore compcrtuni est, nisi a sparmanno {Iter Chlnense, Amoen. 

 Acad. VII. p. 301), qui earn prope Canton vidit, sed ait: » tota glabra." — Spccieni in lavae mon- 

 tibus cresccntem pro A. chinensi habuit b. blume {Bijdr. p. 879); CANnoLLEOS autem {Prodr.W. 

 tj. 259) de identitate dubia jam movit, et diversam esse non est quod mino dubitoimis. (Conf. infra 

 gUb A. dasvphylla). CI. siebold e laponia Araliam cbinensem reporlavit, (luani postca liic at(iue zrc- 

 carinius a*^ specie Linuacana divci-sani, A. canescenfh nomine enumeraverunt. Haec eadcm est (piam 

 Dimorpkanthi elati titulo olim descripsi {Comment. phyto(jr. p. 93-100, ^«<5. 12). — Stlrps mncricana 

 a pluribus botanicis ultro illustrata est; ex. gr. a pursh Flor. Amer. Sept. 1. p. 319: « caule arbo- 

 resccnte foliisque spinosis, foliis duplicato-piiumtis, foliolis leviter aerratis, [tanicula ramosissima, um- 

 bellis numerosis." — .'i^ canle spinoso glauco, foliis inermibns." — Crescit co tcstante in sylvis liu- 

 milioribus fertilibus Virginiae inferioris et Carolinac, in regionc Illinois, Aug. et Sept. florens. — Var. (5 

 prope Charlestown in Carolina australi. 



Plures adlmc huius spcciei varietates enumeraverunt Illustr. torrey et asa cray {Flora of yorth 

 America \. p. 647): "Caulis arborcsccus cum pctiolis aculeatus, folia bipiimatim rompositn,. foliolis 

 ovatis acuminatis sen-atis, utplurimum glabris, subtus glaucinis; umbellae in pauiculani maximam yaldc 

 ramosani pubcscentem dispositac, in ramis snbraccmosac ; involucro exili ot oligopliyllo." (Specimen 

 archetypum Linnaei comparaverant). 



..jS peilolw inermlbus: A spinosa inermis PURsn." 



»/ lota glabra, foliolis cordatis ovatis leviter serrulatis vel subinfcgerrimls: folin infcriora vulgo 



inermia: A. spinosa / glabra nutt. ?;m." 



>. Crescit in sylvis humidis Virginiae usque ad Floridam, Loui^^ianam et Arkansas, Innii et Augusli 



mensibus florens." 



Teste ELLIS vulgo plures caules fruticosos efibrmat, inferno nudos atipie aculcatos ; teste Prof. 



carpenter baud raro in arborem excrescit, in solo fertlli 30— 40-pedalcm, imo 00 pedum nltilndincm 

 attingentem, diaraetro 3— 12-pollicari. Polygamam quandoqnc esse etiam statuunt. 



CI. ASA GRAY in Manual p. 160 patriaiu laudat: alluvies fluviornm in Pcnsylvnnia usque ad 

 Kentucky et versus regiones australiores ; frequenter etiam culta occurrit. 



Stirpem asiaticam codeni fere modo formae variationibus obnoxiam esse, recentiorum iiidagationilms 

 comprobatum est, et quum in illius esscntiales characteres ultro iuquirercm, lianc ab amcricana spe- 

 cie baud diversam esse vidi. Linnaeus, qui speciem americanam praesertim ad specimina culta iu\e- 

 nilia magis aculeata, asiaticam vero iuxta specimina adulta spontanea descripsit, formae mutationes 

 quae ab actatis diserimine pendent, baud perspexit, omnesque auctores ad nostra u.sque tempora cum 

 eo lubentius secuti sunt, quum eandem speciem in Asia atqnc in America simnl crcscere, olim ni- 



mis incredibile visum fuerit. 



Aralia nostra autem in Asia orientali temperata ab reyione amtraJi Imperii Sinensis ttsque in syl- 

 vis frondosis ad odia Jlamhm Usuri et in -syicis montium Samur ad flumen Amur mpdUm dlsfributa ed, 

 in laponlam etiam inirans. Bimorphantbi mandshurici titulo in maximowicz Primit. p. 133, Avaliae 

 mandslmricae in rupr. et maxim. PL Mamm. p. 427, rupr. PL Maack. p. 546 ennmeratur, qnam 

 a Dim. elato meo baud sejungendam esse cl. regel {Tent Flor. Ussur. p. 74) nuper dcclaravit. 



laponlcae stirpis numcrosa specimina a siEBOLmo, biirgero et a botanicis iaponicis collocta, 



iuvenilia et adulta, examinavi eaque nee ab americanis nee a sincnsibus dittcne, - non est, quod 



2* 



