CINNAMOMI GENERIS REVISIO. 



AUCTOBH 



F. A. GUIL. MIQUEL 



Camphoram^ invita natura, a beato neesio in egregio Laurinearum Systemate, a Cmnamomu genuinis seiunc- 

 tam fuisse, complures species, vel antea cognitae vel e Museo nosiro nunc primum in lucem prolatae, abuude cle- 

 monstraiit. Utriusque generis fliscrimen lis praesertim characteribus continetur, qui diversa coeli, sub quo singulae 

 species vivuut, temperie gignuntur. In Camphofoe nimirum speciebus, climate temperatiori adaptatis, gemmae folii- 

 ffenae perulatae exstant, eandemque autem naturae providentiam in Cinnamomi speciebus iaponicis et sinensibus con- 

 spicere licet, veluti in C. peduncnlato, aliisque. FoHis in- vel triplinerviis omnes exornantur, nervorumque axIUas 

 subtus glandulis cavis instructas, quae Cinnamomis deesse olim credebatur, in genuina hiiius generis specie, quam 

 KoaTJiALsiua in Borneo detexit, reperi. Principia cAemica essentialia utrique cohorti simillima concessa esse, eo 

 ,etiam confirmatur, quod materies campliorea radicibus complurium forte omnium Cinnamomi specierum continea- 

 tur, eamque caulis corticibus et foliis hand sempor deesse, odore et sapore harum partium haud raro camphoratis 

 dictis satis constat. Graviores etiam quas neesius e fmctu Jlonhusque differentias derivavit, nequaquam certas esse 

 obscrvavi. Ferigonii enim lobi., quos in CampJiora totos, in Cinnamomo pro parte tantum deciduos statuit (unde 

 cupula sub fructu vel truncata vel lobata sit), singulis generibus haud privos characteres efficere possunt, post- 

 quam in Cinnamomi speciebus haud paucis eupulae truncatac detectae sint. Nullum adeoque superest discrimen 

 nisi androecely subquadruplex in Camphora iaponcnsium, triplex in Cinnamomi speciebus, in quibus tamen, naturae 

 lusu, staminum numerus adauctus passim observatur. Hisce rationibus rite ponderatis, Cinnamomi genus vix in duo 

 subgenera, Camphoram et Cinnamomum dividendum esse censeo, et sectiones potius generales, a gemmis nudis 

 vel perulatis derivatas, statuere satins ducerem. Quum autem omnes species hac in re iiondum satis exploratae 

 sint, in sequenti enumeratione ab hoc etiam charactere abstinendum esse putavi. 



In NEEsii et BLUMEi de hisce stirpibus eximias commentationes plures irrepsisse errores, eo praesertim ex- 

 plicandum quod eo tempore, quo bcati auctores huic studio incumbereut, roxbtjrghii Florae Indicae volumen, 

 quo Laurineae pertractantur atque wigiitii Icones iis nondum iunotuerint. Blumeus eo etiam lapsus est, quod spe- 

 cies quasdam vel ad unum alterumve folium in Pharmacopoliis inventum, vel ad icones nimis rudes rumphii, 

 nullis visis speciminibus, coDstituerit. 



Caeterum huius generis species eximie variabiles esse, uberrima specimiimm quae examinavi copia ultro edoc- 

 tus sum. Foliorum forma^ iu singula specie imo in singulis individuis figura ac magnitudine mire ludit, quibus 

 accedunt discrimina quae ab aetate individui pendent. Sic ex. c. folia C. dulcis, C. Burmanniy C. SintoJc 

 (probabiliter complurium specierum) in plantis iuvenilibtis multo maiora atque angustiora, nervorum decursu 

 . etiam diversa valdopere ab iis differunt, quae in stirpe florente reperies. Flores complurium, nisi omnium 

 specierum, quamvis utriusque sexus organis satis perfectis donatos, physiologice monoclines esse, beatus blumeus 

 Cinnamomi nitidi exemplo iam demonstravit; alii in paniculis minoribus obvii maiores foecundi, stigmate crassiore 

 saepenumero tnangulari instructi, alii in paniculis maioribus numerosiores minores, gyuoeceo paullo minore (sed 

 quod ovulo haud caret) et stigmate magis exili convexiusculo muniti, steriles esse sclent. Quomodo autem hac in 

 re complures species sese habeant, e siccis speciminibus aegre eruendum, in solo natali ultro inquirendum erit. 



CLAVIS SPEGtEEUM. 



I. Foliorum nei-vi prlmarii indivisi, venis Iransversis teneris, 

 a. venae transversae subtus suhohtectae, 



a. nervi laterales usque prope apicem ducti. 



