XANTHOPHYLLUM. 273 



mae florigenae axillares parvae ovatac. InJIoreseentlae axillares et simul ad folium supremum terminalis in unain 

 maiorem minoremve folia saepe superantem coiiflaentes, siugulae cum pedunculo brevi vuigo 4 poll, lougae, 

 terminalis longior et magis composita; ramis primariis alteruis, oppositis vel gemiuatis, sursum decresceutibus, 

 singulis vel eorum ramulis racemoso-floriferis, vel iu ramulis his abbreviatis flores fasciculatim dispositi, Pedi- 

 celli calycis circiter longitudine, bractea ovata bracteoHsque exilibus suffulti. Calyx linea paullo longior et la- 

 tior, in sicco flavesceiis; sepala 3 exteriora subconformia ovato-rotundata acuto-obtusa coriacea, duo extima, 

 tertium horum altero \ obtectnm; 2 hitima paullo longiora, ovata obtusiuscula, dorso leviter carinata. CoroUae 

 alahadmm oblongo-ellipsoideum, petalis convoluto-imbricatis, florens 3 lin. adaequaus. Petala basi subungui- 

 culatim contracta, praesertim postica prope basin ciliolato-erosula, caeterum lineari-oblonga obtusiuscula, ante- 

 riora parumper latiora. Carina basi abrupte unguiculata, caeterujn cymbiformis, dorso aclpresse hand dense 

 pubescens. Stamina 8, quorum nunc 4, nunc pauciora petaloruin basi leviter adnata, vulgo abruptis petalis, unum 

 tantum petalum posticum stamina munitum, reliqua 7 vel et 5 stamina regulariter circa ovarium disposita re- 

 manent, Jilamentis basi ima leviter attenuata inter se unitis, indeque incrassatis et praesertim antice pilosis, sur- 

 sum attenuatis, totis magis minusve compressis, antleris angustis. loculis antice praesertim discretis, basi pauci- 

 pilosis, pilo uno vulgo utrinque maiore. Qvariuni brevissime stipitatum, piloso-hirsutum, sti/h piloso, apice 

 glabro, stiymaie pallido obtuso sulcato? 



Species foliorum et panicularum raagnitudine ludens. Stirps iuvemlisy foliis maioribus, inflorescentiis contra mino- 

 ribus insignis exhibet X. longifolmm bt- I. c. [lacjcia I. e.) hassk.. [conf. supra). Tlorum autem essentiale discrimen 

 nullum reperi, et folia eo tantum ditferunt, quod plerumque sint maiora, et ratione habita paullo angustiora, 

 inflorescentiae vero pauciores, minores, llornm minori copia ornati. In herbario nostro numerosae exstant for- 

 mae iuter utramque intermediae, ita ut de iis coniungendis nullum mihi dubium sit. Polia haud raro 8 — 6 

 poll, longa, basi subtus satis distincte biglandulosa, apice passim obtusata. — ■ lava: blume, zippei.ius, cact. 



Specimina sterilia, unum iavanicum, a b. zipfei.io lectum, a blumeo X. affine inscriptum, alterum ceylanicum. ex 

 l^rb. BURJtANNij X. diversifoUum salutatum, a nostra specie vix diversa habeo; e foliis saltem, in hoc paullo 

 diversiformibus, inferioribus obtusis, superioribus fere lanceolalis, discrimen sufficiens eruere haud potui. An 

 haec eadem species quam cl. thwaites in Enum. PL Ceyl. p. 23 tanquam X. flavescens roxb. proposuit, 

 serins vero in emendationc ad X. virens roxb. retulit, adiecto citato X. flavescens (roxb.) wight Illustr. 

 I. p. 50 ? Secundum observatiouem cl. hasskaill, qui thwaitesii specimen vidit, revera ad X. virens per- 

 tineret, nostra specimina zeyl. herb. burm. autem foliorum forma et colore ab hac specie nimis recedere vi- 

 dentur. An itaque duae species in Ceylania crescunt? 



Adnot. Ovula in hac specie 4, utrinque gemina, cl. hasskarl et ego vidimus, blumeus in charactere generis 

 lackiae 4 — S statuit, in singulis autem speciebus ovulorum numerum haud commemorat. Si recte ovarium 

 8-ovulatum vidit, hoc ita esset in sequenti specie, cuius vero non nisi specimina alabastrifera ab eo coUecta 

 prostant, in quibus ovulorum numerum haud explorare potui. 



« 



4. XANTHOPHYLLUM EXCELSUM BL. Fl. lav. Pmef. I c. MTQ. Fl. Ind. bat. I. %, p. 129 excL 

 syn. ROXB. Rarauli subcrassi terctiusculi supenie angulati, glabri; folia e basi acuta subtus utrinque 

 imn, passim secus petioli apicem, impresso-glandalosa lanceolato-oblonga, minora subelliptica iu acumen 

 breve vulgo acutum desincntia, subcoriacca, supra lucida, subtus pallidiora, costnlis tenuibus utrinque 

 circiter 6- vix 8 distinctioribus erecto-nrcuato-patulis tenercque venoso-Teticulatis; paniculac axillares 

 et terminales in unam maiorem saepe foliosam confluentes, cum calycibus gilvogriseo-tomentellam; 

 flores solitarii vel fasciculati pedicellati; bractea ovata concava parva, bracteolis geminis obtusis duplo 

 longior; sepala 3 exteriorn ovata acuto-obtusa, 2 interiora paullo longiora obtusiora; ovarium birsuto- 

 velutinuni. lackia bl. Bijdr. p, 62. 



Arbor excelsa, prime adspectu X. paniculatum miq. refert. — Petioll 3^—2 lin. longi. Folia in sicco supra lacida 

 ■ fuscula vel viridula, costa costulisque subdistinctis, subtus pallida, sed vix glauca, marginibus undatis, suprema 

 praesertim quae paniculam terminalem comitautur, minora, vel laiiceolata vel elliptica, reliqua fere omnia lato- 

 lanceolata diceuda, 4^-2 poll, longa, fere 2-1 lata, Paniculae praesertim versus ramulorum apices cfTorma- 

 tae, paucae vere axillares, plures e axillis supremis et pleraeque e vertice ramorum subfasciculatae, folia aequan- 

 tes vel saepius supcrautes, singulae subpyramidatae, ramis racemose floridis, floribus secus .i-acemorum axes 

 fasciculatis (raro solitariis), fasciculo rarius ramulo conimuni abbrevlato suffulto; pedicelU breves, in eodem 

 fascicule bractea unica et bracteolis geminis caducis suffulti, accedentibus passim magis irregulariter bracteis 

 pro reliquis pedicellis. Floret tantum virginei suppetunt. Calyx linea brevior, extus uti inflorescentiae ra- 

 muli et pedicelli griseo-tomentello-pubescens. Sepala 3 exteriora ovata obtuso-acuta, 2 interiora paulisper tan- 

 tum longiora, dorso obsolete carinata. Reliquae florum partes haud satis eflbrmatae, in universuni autem ad X, 



vitelliui et X. paniculati normam constmcti videntur. — Iava>: blume. 



69 



