92 PROLUSIO FLORAE IAPONICAE. 
Huius etiam e Iaponia in Iavam introductae specimina tanquam iavanicara atque indescriptam speciem a b. blumeo 
olim acceperam. — Si speciem quam cl. hasskarl descripsit hue etiam referendam esse comprobatur, haec 
certe baud ex Europa sed e Iaponia advecta fuerit. — Affinis autem videtur Pr. undulatae ham. sed racemi 
semper solitarii occurrunt. Caeterum monendum folia haudquaquam, uti zuccarinius habet, constanter serrata 
esse; saepius enim fere integerrima marginibusque perspicue undata, apice tantum spinuloso-pauci -serrata in- 
I veniuntur. — An in Iaponia revera indigena sit, e schedis nostris haud satis constat. — Tadeki vel Hira 
gemoJcsi iap. ex siebold, Hiragihai ex Buerger. 
8. Pruncs btiergeriana miq. Folia longiuscule petiolata, e basi acuta oblongo-elliptica acu- 
minata cum acumine dense argute serrata, serraturis apice subglandulosis, imarum una alterave pas- 
sim in glandulam conversa, novella subtus in axillis venarum quarundam barbulata, submembrana- 
cea; racemi infra folia innovantia ex axillis nudis orti solitnrii graciles laxinori dense patule pubes- 
centes, pedicellis sparsis et hie illic confertis; calycis semigloboso-cupularis glabriusculi dentes ovato- 
triangulares in fructu diutius persistentes et serrulati; petala unguiculata calyce duplo longiora orbi- 
cularia glabra; drupae ellipsoideae. 
A Pr. spinulosa, cui haud absimilis, differt foliis tenuioribus totis serratis haud abrupte acuminatis, subtus in axillis 
barbulatis, racemis e ramorum parte defoliata ortis dense hirtellis, calycis dentium figura, petalis glabris, stigmate 
aequali peltato, caet. — Cl. siebold hue cum dubio citat P. ellipticam thunb. (Conf. Pr. macrophylla) . — 
Kami vetustiores cortice pallido lenticelloso-punctato obducti, novelli subangulati in sicco fuscescentes glabri. Folia 
sparsa alterna vel passim in ramellulis subfasciculato-conferta, petiolis haud crassis antice canaliculars eglan- 
dulosis } — ^ poll, longis suftulta, novella in sicco viridula, vetustiora fuscescentia, subtus pallida et tota 
glabrata, haud crassa nee rigida, vix chartacea, versus apicem plerumque leni passu raro subabrupte nee longe 
nee anguste acuminata, serraturis densis apice glandulosis demum subimbricatis, venis costalibus tenuibus pa- 
rum perspicuis, 3? — 2i poll, longa, i\ — f lata. Racemi e ramis biennibus ex axillis denudatis simul cum 
nova foliatione orti, itaque infrafoliacei, raro ex ramellulo subfasciculati, alioquin solitarii, cum pedunculo 3 2 
raro 4 poll, longi, fructiferi glabriusculi haud incrassati nee pedicelli nore subbreviores perspicue longiores 
evadunt. Bracteae caducae. Flores lineam parum excedentes. Calyx lato-cupulatus profunde 5-dentatus, in alabastro 
subglobosus brevi-5 -dentulus, glaber vel glabriusculus. Stamina haud alte exserta, filamentis nunc crispulis, 
antherarum loculis subsemigloboso-ellipticis, connectivo haud incrassato. Stigma peltato-capitellatum subumbilica- 
tum. Drupae nondum maturae calyce patelliformi-explanato et filamentis diutius persistentibus sufiultae, parvae 
ellipsoideo-globosae vel globoso-ovoideae, iuniores acutiusculae, parum succosae? glabrae, putamine laevi ellip- 
soideo. — Maio florentem, Mome-sakura dictam, legit siebold, in sylvis montis ignivomi Wunzen insulae 
Kiusiu pierot invenit. 
§ 5. Padus mill. Characteres fere § praecedentis, sed folia annua, racemi ramulos foliosos terminantes. Pu- 
tamen subrugosum. 
9. Prunus padus linn, varietas iaponica mtq. — Conf. a. gray On Bot. Jap. p. 386. 
Nisi hanc speciem in plures varietates abiere cognitum haberem, stirpem iaponicam vulgari P. Pado adscribere 
haud ausus fuissem. Foliorum enim forma diversa, racemis strictis erectis, floribusque multo minoribus primo 
obtutu valde di versa videtur. Multis equidem numeris accedit ad var. arcticam m. i. roem. Syn. Monogr. III. 
p. 83 (haud var. pubescens regel et tiling Tent. Fl. Ajan. p. 79), diversa tamen pluribus characteribus. 
Specimina nostra a botanicis iaponensibus probabiliter in boreali Iaponia lecta, nee a collectoribus nostris qui 
., praesertim insulas Kiusiu et Nippon exploraverunt, haec stirps observata fuisse videtur. Fortassis eadem est 
ac Pruni species floribus Pruni Padi, foliis Betulae similibus pallas N. Nord. Beytr. IV. p. 131, in ins. 
Kurilensibus crescens. Cum Pr. virginiana ob foliorum formam et compagem caet. coniungi nequit. — Hamuli 
foliosi tenues cum foliis adultis glabri \ folia breviter (1—2 lin.) petiolata, petiolo haud glanduloso, e basi 
rotundata ovata vel haud raro oblongo-ovata vulgo subabrupte longiter acuminata, tota cum acumine argute 
mucronato-subduplicato-serrata, chartacea, circiter 4 poll, longa, basi non glandulosa, vel uno dente ad basin 
in glandulam converso, in ramis fructiferis semper paullo minora et magis ovata, novella aut statim glabra 
aut subtus in nervis parce pilosula. Stipulae deciduae anguste lineares membranaceae tenerae glabriusculae, 
petioli circiter longitudine, glanduloso-ciliato-denticulatae, in sicco a lateribus involutae. Racemi ramulos ter- 
minantes stricti erecti glabri, pedicellis sub anthesi patentibus. Flores quam in forma europaea et himalaiana 
multoties minores, in universum vero conformes ; calyx consimilis, dentibus subovatis margine ciliato-pubes- 
centibus ; petala linea breviora magis abrupte et distincte unguiculata, lamina ovato- rotundata basi subtruncata 
subcrenulata alba venulosa. Stamina petalis longiora. Racemi drupiferi 3-4 poll, longi stricti, firmuli, erecti, 
pedicellis sparsis vel et binis ternisve confertis, tenuibus, 1}- fere 2 lin. longis, patentissimis, in provectio- 
nbus demum reflexis. Drupae immaturae ovatae acutae, calycis basi cupulae parvae specie persistente sufiultae, 
