PROLUSIO FLORAE IAPONICA E. 119 
verticillis numerus eorumque forma perquain variabiles sint. Sic specimina americana habeo e Missouri et 
asiatica e regione Amurensi glabra omnibus partibus simillima. Eodem modo iaponica variant. In specimine a 
b. textor lecto caulis foliaque subtus puberula, folia quaterna elliptica vel ovato-elliptica acuminata ar- 
gute serrata subscssilia; racemns spicaeformis elongatus glaber, bracteis sublanceolatis ; sepala ad basin libe- 
ra oblongo-ovata acuta albido-marginata; filamenta basi pubera; ovarium cum stylo glabrum. — In aliis 
speciminibus spicae graciliores vel abbreviatae, rhachi glabra vel pubera, Jloribus sessilibus vel subsessilibus, 
baud raro subfasciculato-aggregatis ; sepala ovato-lanceolata vel sublanceolata, constanter albido-marginata ; 
corollae lobi ovati subobtusi, faux parce pilosula; stamina nunc alte nunc minus alte exserta. In sp. iaponicis 
tamen plerumque flores longiuscule pedicellati, pedicellis patentibus, bracteam linearem excedentibus. Passim 
sub racemo terminali plures (4 — 5) breviores caeterum conformes exoriuntur. — Iulio florentem legerunt 
siebold et textor; in promontorio Nomo Saki ins. Kiusiu pierot. — Ku kai soo iap. 
2. Veronica, panicueata linn. — dc. Prodr. X. p. 465. sieb. et zucc. /. c. p. 143. 
Specimina nostra praesertim formam angustifoliam referunt. V. spicatae valde affinis, quae passim etiam plures 
racemos e caulium apice profert. Nee folia semper iis V. spicatae angustiora, nam haec in regionibus frigidio- 
ribus contracta folia saepe perangusta obfert, teste specimine prope Holmiam lecto, olim a b. avickstroem 
mecum communicate Pedicelli in V. paniculata longiores, calyx brevior, sed illi non semper calyce longiores, 
saepe aequales. Foliorum serraturae in V. spic. densiores, apice deficientes, in V. pan. distantiores, usque ad 
apicem. — Specimina iaponica 2 — ^-pedalia, radice fasciculata, caulibus foliisque praesertim subtus in costa 
adpresse puberulis, alia simplicia monostacliya, alia pauciramosa maiora, racemis paniculatis. Folia fere opposita 
vel in eodem ramulo opposita, 1 — \h poll, longa, lanceolata, superiora saepe sublinearia et tota fere serrata, 
in aliis speciminibus magis spathulata obtusiuscula deorsum angustata et integerrima, versus apicem serrata, 
serraturis omnium rigidis apice induratis rectis vel incurvulis. Racemi sub fructificatione pedetentim elongati, 
pedicellis simul paullo auctis, in minoribus sp. etiam capitati abbreviati racemi observantur. Racemorum 4* — 1 
poll, longorum numerus in universum ab 7 — 1 ludit. — Iul. fl. et fr., incolis Jamo torano woo dicta; in 
m. Higosan frequens, Aug. fl. : siebold; loco non adnotato: Buerger, quo teste Juri toranoo iap.; locis 
udis umbrosis circa Nangasaki: pierot. 
■ 
3. Veronica longifolia linn. — dc. Prodr. X. p. 465. a. gray On BoL lap. p. 402. 
Speciei in infinitum ludentis formae in Asia orientali ortae ab europaeis saepe valde recedunt (conf. reget. Fl. 
Ussur. p. 111). — In Iaponia non nisi specimina oppositifolia occurrere videntur. Sequentes formas habemus. 
cc. subsessilis, foliis oppositis brevissime petiolatis, basi rotundata vel obtusa in petiolum marginato-productis, ovato- 
oblongis acutis simpliciter serratis, subtus praesertim in nervis cum ramulis adpresse pubescentibus, racemis 
elongatis, rhachi incano-pubescente, sepalis puberulis et tenere ciliolatis. — Specimina robusta; folia 3f — 2f 
poll, longa; racemi 1| — |-pedales densiflori, fructiferi graciliores longiores, solitarii usque terni, 2 lateralibus 
turn brevioribus, foliis parvis sufiultis ; pedicelli calyce breviores hirtelli; calycis lobi oblongo-ovati; corollae 
lobi rotundati ; bracteae lineares pedicello multo longiores; flores in sched. coerulei dicti, in una schedula pur- 
purei vocantur. — Detexit siebold; in ripa fluvii Joso-Gawa inter oppida Kanaki et Osacca; pierot. 
/9. petiolala, foliis petiolatis ovatis vel oblongis subtus puberis, spicis minoribus, magis laxis, formis europaeis 
similis. — Buerger misit. 
/. albifora, foliis distincte petiolatis ovatis vel ovato-oblongis basi brevi-cuneatis, argute subduplicato-serratis, 
spicis modicis albifloris. — Culta in h. bot. Desimae. 
d. ovala, foliis breviter petiolatis lato-deltoideo-ovatis, spicis modicis. — In regionibus arenosis principatus Fizen 
ins. Kiusiu : siebold. 
4. Veronica spicata linn. — dc. Prodr. I. c. p. 466. Var. iaponica miq. foliis longe petiola- 
tis deltoideo -ovatis vel oblongis. 
Primo obtutu a vulgatioribus formis europaeis, quibus folia obovato-oblonga vel sublanceolata, longe recedit, certe 
tamen conspecifica. Caules foliaque adulta glabra, novella floccoso-pubera. Folia opposita, axillis haud raro 
foliolosis, petiolis circiter pollicaribus, e basi concavo-truncata ad petiolum nunc vel non brevi-protracta ovato- 
oblonga usque ovato-lanceolata vel deltoideo-oblonga, praeter basin usque fere ad apicem serrata, serraturis 
rigidis, venis costalibus utrinque 4—5 patule erectis, 4} — 2 poll, longa, If — 1 lata. Spicae terminales sub- 
sessiles solitariae vel teniae, strictae, densiflorae, maiores ineunte anthesi 2^- poll, longae, rhachi tomentello-pu- 
bescente, bracteis lanceolato-linearibus calycis altitudine calyceque puberis vel subglabratis ; flores subsessiles ; 
corollae tubus calyce brevior. — In ripa lacus Oots prope urbem Miako insulae Nippon : tie rot, — m. Iulio 
loco non indicator siebold. 
5. Veronica sieboldiana miq. Caulis cum foliis glaber; haec opposita basi contracta sessilia 
80* 
