132 PROLUSIO FLORAE IAPOXICAE. 
latifolia vel an<>ustifolia, maior vel depauperata. — Prope Nangasaki (an in hortis?) legeru.it sie- 
bold et buergkr. — \? ibidem in arvis rarius; in ophthalraiis adhibetur: siebold et piebot. — 
Jun kad-situ iap. — Lusuiri spicis apice cristatis reportavit textor. 
Observ. An ad unara harum specierum referenda C. iaponica mart. Hort. Erlang. ^.70? 
AMARANTUS LINN. 
1. Amarantus caudatus linn. — moqu. tand. in dc. Prodr. I. C. p. 255. 
Folia in nostris demum glabra — siebold legit (an cultus?). 
2. AMARANTUS MANGOSTANUS LINN. MOQU. TAND. /. C. p. 261. 
Folia novella subtus in nervis cum petiolis ramulisque minute pubera. Caeterum satis congruit cum speciminibus 
ab hookero jil. in Puvjab lectis. Folia e basi anguste cuneata subrhombeo-ovata obtusa emarginata cum 
mucrone. Spicae terminales usque 21 poll., fasciculi axillares brevi-pedunculati. — In Iaponia probabiliter 
tanquam olus colitur, nam cl. siebold A. oleraceum dixit {Verh. Batav. Gen. XII. p. 21). 
Var. |? iaponica miq. foliis longiter petiolatis, e basi cuneato-decurrente rhoinbeo-ovatis acuminatis, acumine 
obtusiusculo emarginello mucronulato, 4y — 3 poll, longis; glomerulis axillaribus et in apice ramulorum saepius 
in spicam terminalem interruptam collectis. — Flores ab illis speciei non diversi; sepala oblonga angustiuscula, 
nervo atroviridi in parte sup. ramuloso setiformi-excurrente ; semen fusco-atrum. — Habitu multum difi'ert, nee ab 
A. gangetico longe distare videtur. A buergero A. oleraceus sieb. vocatur. — An cultus P 
EUXOLUS RAFIN. 
1. Euxolus viridis moqu. tand. /. c. p. 273. |? caudatus hook. fil. kerb. lnd. or., spica ter- 
niinali elongata non obtusa. — An hue Amarantus Blitum thunb. Fl. p. 57. sieb. et zucc. /. c. p. 210? 
siebold legit. 
Var. cc rubens miq. Amarantus tricolor thunb. Fl. p. 57 P sieb. herb., vulgo parvulus, sed etiam maior: Am. 
sanguineus sieb. herb. 
Var. p emarginata miq. foliis parvis longe petiolatis ellipticis apice lato-emarginatis ; spica terminali nulla. 
Amarantus iaponicus houtt. ex siebold. (A. inamoenus willd. ex eodem in Verh. Batav. Gen. XII. p. 21). — 
a et ^ probabiliter cultae. — Nohiju iap. 
Observ. Amaranti (et Euxoli) haud tarn multas species reperi ac b. zuccarini in herbario nostro adesse cre- 
didit, qui formas nondum accurate exploratas probabiliter pro speciebus habuit. — Con/, sieb. et zucc. I c. p. 210. 
achyranthes linn. 
1. Achyranthes bidentata bl. — - moqu. tand. /. c. p. 312. Var. iaponica miq. (Ach 
aspera thunb. Fl. p. 105. sieb. et zucc. /. c. p. 209 ewcl syn.), bracteolis e basi exili fere bilo- 
bula subciliolata in aristam longam ultra J— J noris aequantem excurrentibus; staminodiis brevis- 
simis vix \ ovarii altis. 
A speciminibus iavanicis nostra differunt notis tantum levioribus, in hoc genere haud magni faciendis; cum A. as- 
pera autem nequaquam coniungi posse, florum examen demonstrat. — Caules erecti tetragon i glabrati ad 
nodos puberi. Petioli \— 1J. poll. \ongi;/olia e basi acuta elliptica vulgo haud longe acute acuminata, mem- 
branacea, iuniora subtus subsericeo-griseo-villosa, adulta molliter adpresse pubescentia, (supra etiam sed minus 
dense), costulis haud crassis sed distinctis utrinque circiter 8 arcuato-erecto-patulis, maxima usque 4 \ poll. 
longa. Spicae ramos et ramulos terminates, in pedunculo communi vel ramulo axillari 3—1, singulae foliis 
depauperatis suffultae, supra haec folia sessiles vel brevi-pedunculatae, iuniores breviter ovato-oblongae purpu- 
rascenti- vel pallide griseo-nitentes, jloribus patentibus densis lanceolatis If— lj lin. longis, maturis reflexis, 
spicis nunc ad \{—2 poll, elongatis adspectu minus crassis; bracteae ovatae setoso-mucronatae, seta laminam 
vix aequante, florem |— j tantum attingente; bracteolae illis longiores, apice demum recurvae; perigonii phylla 
canaliculata extus obsolete subtrinervula; ovarium obovoideum; stylus filamenta paullo excedens; antherae ellip- 
t.cae; staminodia brevissima in flore obsolete bidentula, in fructu erosa vel subintegerrima. - In sp. iavani- 
m spicae graciliores, flores demum magis recurvi, bracteae longius aristatae perigonium fere aequantes, bracteo- 
lae pengonio duplo breviores. Iaponicis proprius accedunt specimina in Khasia et Himalaia bor. or. 
+ 7000 alt. loeta. _ tuunberg et Buerger locis uon indicalis, in regione montana siebold. in promou- 
tono Nomo Saki ins. Kiu,m pierot invenit. - Inoko Dsvt.n ,ap. 
