PROLUSIO FLORAE IAPONICA I : 
188 
SAUSSUUEA DC. 
1. Saussurea iaponica dc. Prodr. VI. p. 530. sieb. et zccc. L c. p. 191. bknth. Fl. Hongk. 
p. 161. Serratula iaponica thunb. Fl. p. 305. Sauss. linearis champ, in Kew Gard. Misc. IV. 
p. 236. 
Variis locis legerunt keiske, siebold, Buerger et textor; ad ripas lacus Oots prope urbein Miako ins. Nip- 
pon : pierot. — Majago azami vel Asagami iap. 
2, Saussurea nipponica miq. Cnulis angulatus cum foliis utrinque (supra scabriuscule, subtus 
praesertim in nervis) pubernlus, folia inferiora longe petiolata e basi concavo-truncata ad petiolum 
obsolete cuneato product a integerrima ovata vel triangulari-ovata praeter acumen grosse anrute 
dent.ata, superiora inflorescentiam sumilcientia subsessilia minora angustiora, suprema sublanceolata ; 
pedunculi 4 — 6 corymbose terminales, di- tetracephali, bracteis demum linearibus ; involucri subcam- 
paniformis squamae pluriseriales, extcriores breviores ovatae vel subovatae obtusae infimae apiculo 
foliaceo terminatae griseo-navidulo-pallidae villosulae et villoso-fimbriatae, iuteriores longiores intimae- 
que sublanceolatae acutae scariosae glabrae; achnenia glabra, pappi albi series exterior brevis paucisct a. 
Folia membranacea, subtus pallida, infima inaiora, venis costalibus utrinque 6 — 7 infima vena a basi ramosa, 
4-3 poll, longa, 3 — 2^ lata, acumine integerrimo terminata; suprema vix pollicaria. Cauh* penna corvina 
paullo crassior angulatus pedunculis 6 — 1 pollices longis terminatus, pedicellis capitulo plerumque perspicue 
longioribus, raro subaequalibus. Involucrum semipollicare, squamis exterioribus apice saturate coloratis, apiculo 
infimorum herbaceo. — In regionibus montosis sylvaticis prope pagum Susokatogi ins. Nippon detexit pie- 
rot; loco non indicato legit Buerger. 
Adnot. Saussureae, probabiliter § Theodoreae species? prostat, ad sp. mancum non definienda; folia pinnatifida, 
segmentis pluribus; involucri squamae exteriores appeudice scariosa dentata auctae. 
APLOTAXIS DC. 
1. Aplotaxis multicaulis dc in deless. Icon. IV. tab. 68. Prodr. VI. p. 540. a. gray in 
perry Exp. p. 314. — Serratula tinctoria herb. sieb. 
Nostra sp. hue referenda esse omnia suadent, sed sp. auth. comparare haud licuit. Caules saepe robusti striato- 
sulcati bipedal es, vulgo haud a basi sed superne ramosi, passim inde a basi ramos pedunculiferos proferen- 
tes. Rami oligo- usque pleiocephali, pedunculi monocephali elongati, inferne axillares solitarii superne corym- 
boso-conferti, unde fere ad § Eriocoryne apud dc. I. c. p. 541 referenda. Folia caulina profunde lyrato- 
pinnatipartita, supra glabra, subtus araneoso-albo-tomentosa, segmentis inferioribus linearibus, reliquis oppositis 
et alternis elliptico-oblongis vel cuneato ellipticis plerisque acutis et integerrimis, passim unidentulis, supremo 
maiore decurrente, reliquis anguste decurrentibus. Suprema folia vulgo floralia linearia, in bracteas decrescentia. 
Pedunculi nudi vel minutissime hie illic filiformi-bracteolati. Involucri subglobosi glabri squamae interiores 
pallide fusculae striulatae lineari-lanceolatae non appendiculatae acutissimae, exteriores valde abbreviatae acutae 
apice unilateraliter fusco-microphyllo-appendiculatae. Corollae tubus gracillimus, lobis longior. Antherarum cau- 
dae longae lacero-plumosae. Achaenia glabra. Pappi exterioris in provectioribus nullum vestigium, sed in im- 
maturis achaeniis vel ovariis una alterave exilis setula exstat; interior basi in annulum connatus, setis a basi 
inde plumosis fragilibus. — Locis non adnotatis siebold et Buerger legerunt, in montibus Hakone prope 
Oda Wara ins. Nippon pierot. — Kamuro Asami iap. 
jj tenera; caulis simplex apice racemose tricephalus albido-araneosus ; foba sparsa, lobis utrinque 3 anguste 
ellipticis acutis, 1- fere 2 poll, longa. — Siebold legit. 
Observ. Cynarea prostat in m. Sukejama in Higo lecta, foliis lanceolato-ellipticis parvis subserrulatis; capitula 
pauca superne corymbose subfasciculata ; antherarum caudae tenues apice plumosae. — Probabiliter Aplotaxis n sp. 
* 
ATRACTYLIS LINN. 
1. Atractylis ovata thunb. Fl. p. 306. Atractylodes dc. Prodr. VII. p. 48. 
Haec et sequens foliis adeo variant, ut certi fines aegre statuendi; an florum colore vel aliis notis ad vivum 
observandis distinctae sint, ultro inquiretur. Thunbergius manifesto specimina incompleta descripsit, foliis su- 
premis indivisis tantum instructa. Folia (quae compage oinnino Carthami tinctorii similia) superiora semper 
indivisa, ovalia, ovata vel obovata, quae magis inferiora tripartita, subtriphylla, lobis extimis secus petiolum 
4,6* 
