158 CXLIII. LAURINE.E. IPerseaem, 



halanus et Camphoromcea, excl. spccicbus 7ionmtllis). H. B. et K. Nov. Gen. ct Sp. t. 645 {Cri/ptocarya). 

 Webb, Phytogr. Canar. f. 205 {Oreodaphnc). BoL Mag. t. 3931 {Oreodaphw). Ttnh et Pav. Fl. Per. 

 et Ohil. Ic. ined. t 346, 363, Sr)4, 357, 359, 365, 368 {Laiinis, nonuuUas speciniinibus fmctiforis 

 .tantum cTepictis adhuc clubise). 



Genus yastum, quoad flores sdt constans, PersetB affine, differt floribus stepius (nee semper)' 

 abortu dioicis, stamiuodiis ordinis quarti raris niinutis v. ssepius deficientibus, et perianthii tubo sub 

 fruetu aucto indurato truncato cupulato v. rarius ad discum cavum rediicto^ limbi segmentis 

 ssepissime deciduis. A Neesio et Meissnero in genera plurima dividitur, imprimis ex fructus 

 indole, quorum tria forte pro seetionibus retinenda etsi limitibus valde ineertis separata : 1. Mespi- 

 hdaphne, bacca juniore perianthii tubo subinclusa, demum exserta, basi v. ultra medium cupula 

 ndurata arete cincta. 2. Orcodaphne, bacea adliuc paullo aucta jam cupula) laxiori insidens. Et 

 3. Strychnodaphne, cupula ad discum caviim cum pcdicello ssepius incra.ssato continuum reducta. 

 .Species tamen alitor quam in Prodromo distribuendse, paucas fere a;quo jure ad unam vel alteram 

 sectionem roferas, et, inter descriptas, ultra 100 fruetu adhue ignoto quoad seetionem dubiae 

 remanent. 



Mespilodapjine, Nees in Lhmaa viii. 45, genus imprimis ad M. pretiosam, Nees, constitutum, 

 quod in sectionem supra definitam retinomus, cum plurimis aliis jam a Meissnero ab Oreodaphne 

 transiatis V. ab eo adhuc in Orcodaphne servatis, e.g. species typica generis, 0. guiancnsh, AyxXA,, 

 cum speciebus Americmiis arcte affinibus, 0, glomerata, 0. opifera, 0. jiorihnnda, etc., cui bacca 

 junior iuclusa, semimatura exserta omnino Mespilodaphncs . In O. hullata, ex Africa australi et 

 0. fatentc, ex ins. Canariensibus, bacca primum subinclusa, matnra cupula miijore arctius cincta 

 quam in Mespihdaphne euptdari, Meissn. ex ins. Ma=:carensibus. 0. Schombtirgllmia, 0. vemihsa, 

 aliseque plurimae American.-e pariter ad sect. Mespiloda pJuicm trausfcrL'nclffi. 



Oreodaphne, Nees in LimKEa viii. 39, quoad characterem, includit sectioues nostras Mespilo- 

 daphiem et Orcodaphncm et nomen Aubletianum rejieit verisimiliter ob errorem Aubletii in fructus 

 descriptione, emendatione Jussiici neglecta. Meissnor identitatem Orcodapknes cum Ocotearecog- 

 novit, sed neseimus quare nomen Neesii Aubletiano Jussiseanoque antoposuit. 



TELEiANDitA, l^ees in LiniKBa viii. 46 ; Petai^anthera et Leptodaphne, Nees, Lcim. Expos. 15, IG ; 



et EvoNYMODAPHXE, Nees, Syst. Laur. 263, genera omnia ad species unicas proposita a Meissnero 



rite ad Ocoteam {Oreodaphnem) reducuntur. His addenda Nemouaphne, Meissn, in DC. Prod. xv. i. 



109, species unica Cubonsis nuUo charactere gcnericc soparanda. Flores eidem; staminodia ordinis 



quarti mimina lincaria v. 0; fructus cupula majnscubi, sed bacca ipsa in speciminiljus monstruosa 

 deformis. 



STRYciixoDAPirvR, Nces in Linn(Ba.y\u. 39; GymxobaiaxVus, Nees, I.e. 38; et Camphorom^a, Nees, 

 Lour. Expos. IG, genera a Meissnero servata, omnia tamon ad sectionem nostram tertiam OeotciE 

 reducenda. Cupula in omnibus fere ad discum cavum reducta; pedicellus in Sirychnodaphii et 

 Gymnohalano crassus; perianthii lobi in priore diutius persistentes quam in GT/mvohalaoio, HGd.\n 

 utraque ea^pius demum decidui; in CampJioromcea pedicellus minus incra^satus, lobi sapius diu 

 persistentes. Inter species a Meissnero in Oreodaphii servatas, 0. commuiata, 0. Icucoxylon et 

 O. lucida charactcres omnino Strychnodap/uies ostendunt. 



Oreodaphne fragrans, Meissn., e Jamaica, ex spcciminibus ab auctoribus determinatis, est eadem 

 ac Nectandra staminea, Griseb., a Meissnero Prod. xr. i. 176 ad Synandrodaphiem relata. Nobis 

 Tidetur potitis Perse<E species floribus hermaphroditis staminodiis ordinis quarti bene evolutis et 

 inflorc-scentia P. densijlorw, Meissn. (ex Ic. Fl. Bras. t. 5o), Fructus nobis ignotus et a Meissnero 

 nounisi statu monstruoso visus. 



Oreodaphne #Msa, Meissn., e Mexico, habitu et inflorcscentia PhceU c//«(5, Meissn., simillima, 

 flores eosdem ostendit nisi minores, staminodiis ordinis quarti bene evolutis. Fructus in utraque 

 specie ignotus, sod melius sub Persca quam sub Oreodaphii militant. 



Orcodaphne crassiramca, IMeissn., ex spcciminibus Burchellianis quam Pohlianis perfectioribus, 

 cliaractcrcs pra-bet Misanteccc, staminibus ordinis tertii solis perfectis extrorsum 2.1ocenatis in 

 columnam ovarium obtegentcm connatis. 



Orcodaphne Mannii, 0. minutifiora et 0. gahooniensis, IMeiasn., ex Africa tropica, antheris 

 2-locellatis esetorisquo characteribus ad Bcihchmiediam {Biifelandiam) pertinent. 



Oreodaphne Kawairmis, H. Mann in Mem. Bost. Soc. Nat. Hist. i. 536, ex ins. Sand^vicensibus, 

 ex specimine nostro fructifero est Cryptocarya species, 



Mespihdaphne aurautipdora, Meissn., e Peruvia, cujus fioros noii nisi ex icone Kuiz et Pav. Fl. 

 Per. et Chil, t. 349 noti sunt, nobis potius Nectandrw 6pecies videtur. 



