CLXXVI. DIOSCOREACEJE. 743 
connata v. circa ovarii rudimentum distincta omniaque perfecta, nune 3 perfecta cum 
staminodiis 3 alternantia, v. 3 absque staminodiis ; antherc parvze, loculis contiguis v. ad 
Fi connectivi filiformis separate. ^ Ovarii rudimentum crassum carnosum v. 0. 
. 9 : Perianthii segmenta 6, parva, distincta. Staminodia 3-6, minima, v. 0. Ovarium 
Eo. 3-loculare ; styli 3, 1 imi, stigmatibus terminalibus integris v. 2-fidis 
supra stylum reflexis ; dU in loculis 2, superp , Sub apice lateraliter affixa. Capsula 
S-quetra, angulis v. Aem valde prominentibus a latere complanatis fere alcformibus, 
costa li loborum a valvis scpius dehiscentia solvenda. 
Semina valde compressa, nunc deorsum alata idea, nunc ala membra- 
nacea cincta, v. omnino exalata, nucleo irregulariter suborbiculato v. "fere reniformi ; 
albumen valde v. fere cartilagi , in laminas 2 margine solo 
connatas divisum ; embryo interlaminas brevis, ab hilo parum distans, oblongus, cotyledone 
suborbieulata terminatus.— Caules e tubere interdum magno hypogreo v. epigzeo tenuiter 
volubiles, alte scandentes v. rarius humiles flexuoso-procumbentes. Folia alterna v. 
interdum opposita sicut inflorescentia variationes in charact ordinali descript; 
probent. 
Species ex speeiminibus in herbariis serratis ad 150, per totam aream ordinis dispersc, plures 
tamen masculis solis notis adhue incertze.  Kwnth, Enuwm. Pl. v. 325 ad 440. Walp. Ann. iii, 647 ; 
vi.147. Philippi in Linnea, xxix. 64; xxxii 254. Linn. Hort. Cliff. t. 98. Jaeg. Ie. Har. t. 
626, 627. Salisb. Parad. Lond. t. 17. Wight, Ic. t. 810 ad. 815, 878, 2060.  Griseb. in. Mart. Fl. 
Bras, iii. i. 25, 4. 6. Wawra, in Pr. Mazim. Reise, t. 88. Bot. Mag. t. 2825, 6409. De embryone 
efr. Beccari in. Nuov. Giorn. Bot. Ital. i. 149, &. 4, et Solins Laub. in Bot. Zeit. 1878, 81, t. 4. 
Genus quoad specierum ordinationem adhue valde confusum, speciminibus masculis eum fcemineis 
male comparatis, et monographo perito sedulo commendatur. Kunth aliique ad seminum indolem 
genera sequentia proposuerunt, que tamen ad specimina mascula sola nequaquam distinguenda, et 
sectiones parum naturales formant :— 
1. Bonpznza, Migev. in. Bull. Soc. Bot. Fr. xiii. 374, est D. pyrenaica, Bub. ; Gren. in Bull. Soc. 
Bot. Fr. xiii. 380, t. 1, species nana, patria ab omnibus longe distans, 6-andra, filamentis brevissimis, 
capsula normali sed seminibus omnino exalatis. 
2. ErrPETRUM, Philippi in Linnea xxxii. 253, est D. humilis, Bert. ex Colla, Pl. Chil, Rar, in 
Mem. Acad. Torin. xxxix. 12, t. 01, f. 2 (D. pusil/a, Hook. Ie. Pl. t. 678) species Chilensis, nana, 
D. pyrenaice subsimilis, et flores d' pariter 6-andri, 9 tamen sepius ad axillas solitarii, peduneulo 
tenui spiraliter torto post, anthesin intra terram penetrante, capsula matura sepulta; capsulz lobi 
minus compresse et vix alzeformes. Semina ut in D. pyrenaica exalata, sed minus compressa. In 
uno specimine capsule adsunt fere mature ad axillas foliorum breviter tantum pedicellatz, nec 
hypogzsre. 
3. Hxrwr, Kunih, Enum. Pl. v. 414 (Hawarnrs, Salisb. Gen. Pl. Fragm. 11) ab auctore dis- 
tinguitur seminibus samaroideis deorsum in alam produetis, character constans quoad species 
Asiaticas, etsi nec cum habitu nec floribus masculis consociatus. In D. /riphylla, Linn., et D. enta- 
phylla, Linn., stamina alterna ad staminodia sterilia reducta, in plerisque speciebus stamina perfecta 6; 
in D. CEA Roxb., a qua D. (Helia) Dregeana, Kunth, ex Africa, non ifferro videtur, stamina 6 
perfeeta dicuntur, in speciminibus tamen pluribus 3 alterna ad dia redueta i 
Species Americans haud numerose, nonnullee 6-andrz, plereque tamen 3-andree absque staminodiis, 
'in D. éonvolvulacea, Cham. et Schlecht, semina interdum non perfecte samaroidea ala etiam in margine 
superiore anguste prominente. "Bormrosvoros, Hochst, im Flora, 1844, Beil. 3, species Abyssinica 
olim perperam ad Passifloreas relata, a D. (Helia) pentaphylla, Linn., non differre videtur. 
4. Drosconga, Kunih, Enum. Pl.v. 325 (MxnroNE, DrosconzA et. Pirat! Salisb. Gen. PI. Fragm, 
12) ad speciés quarum semina ala membranacea undique cincta limitatur, charactere tamen eum. 
nullo alio constanter comitato, species plures (e.g. D. triphylla et D. pentaphylla) quarum auctor 
semina non vidit et ad Dioscoreaz retulit, semina prebent omnino Hel»ie. 
Grisebach, in Mart. FI. Bras. iii. i. 27, genus in sectiones dividit ad formas varias lorum 4, quie 
tamen fitis eum variationibus seminum conveniunt. Perianthium d fere ad basin 6-partitum, 
in speciebus omnibus gerontogeis et in plerisque Amerieanis, in non- 
nullis debis perianthium presertim floris 9, majus, late eupulatum semi-6-fidlum. | Huc 
pertinere videtur SrswoxDpza, Delponte in Mem. Acad. Trin. ser. 2, xiv. 394, £. 1, species evidenter 
,eadem ae 2D. (Helinia) subhastata, Vell, Fl. Flum. Ic. x. t. 121, a Kunthio ad D. furcatai, Griseb., 
