 Amminem] | LXXX. UMBELLIFERJE. . 891 
* 
' 1. Petroselinum. Herb: annue biennes (v. perennes?). Folia ternato-pinnatim deconiposita, 
segmentis angustis v. filiformibus. Calycis dentes obsoleti, Fructus ovatus, glaber. Petala flavo- 
virentia v. lutea.—Species 2 v. 3, C. Petroselinum (Apium .Petroselinum, Linn.; PETROSELINUM 
(quoad P. sativum), Koch in Nov. Act. Nat. Cur. xii. 127; Reichh. f. Ie. Fl. Germ. t. 1866), 
C. Ridolfia (Anethum segetum, Linn. Rrporria, Moris, Fl. Sard. ii. 212. t£. 75), et forte species 
tertia A meriez tropic, C: Petroselino valde affinis nisi eadem (Bolivia, Mandon, n. 587). WypLE- 
disR1A, DC. Prod. iv. 103, e£ Mem. Ombell. 36. t. 7, videtur C. petroselinum verum in cultis ins. In 
occidentalis inquilinum. 
2. Zizia. Herbs perennes.: Folia pinnata, segmentis paucis latis v. indivisa cordataque, seg- 
mentis folüsque dentatis. Calycis dentes minuti v. eonspicui. Fructus ovatus, glaber. Petala 
flaya.— Species 2, boreali-Americanst.  ZiziA, Koch in Nov. Act. Nat. Cur. xii. 128; DC. Prod. iv. 
99 (excl. Z. integerrima, ad Pimpinellam referenda). Torr. Fl. N. York, t. 33. 
8. Trachyspermum. | Herbie annus biennes (v. perennes?). — Folia ternato-pinnatim decomposita, 
sepe tenuia, radicalia tarius subpinnata. Calycis dentes obsoleti v. rarius minuti. Fructus swpius 
ovatus, papillosus v. hirsutus.—Species ad 14, regionis Mediterranes, Asi; medise et Indis orientalis 
et Afric; australis incole,  ThacuvsPERMUM, Link, Enum. Hort. Berol.i.207. PrYcWoTIDIS sect. 
Trachyspermum, DC. Prod. iv. 108; Walp. Ann. ii. 696; Harv. et Sound, Fl. Cap.ii. 537. Huc re- 
ferendz Píycholis dichotoma, Coss. (Pimpinella dichotoma, Yinn. ex Coss.) ; P. anethifolia, DC.,- 
P. Roaburghiana, DC. (Apium involucratum, Roxb. ; Wight, Ic; t. 567), P. coptica, DC., P. Ajowan, 
DC. ; Wight, Ic. t. 566, P. hispida, Sond. 
— TnaonxsciADIUM, Eekl. ef Zeyh. Enum. 841 (Helosciádium capense, Sond. Fl. Cap. ii. 536), ob 
carpophorum, 2-partitum et fructum ovaii-oblongum ad Carum nee ad Api referendum, fructu his- 
pido inter TracAysperma militat, etsi fructus quam in ceteris speciebus longior sit. In Píychotide 
didyma, Sond., contra, fructus parvus, late didymus, carpellis demum eurvatis, et habitus fere 
Apiastri, melius tamen pro. Cari (Trachyspermi) specie anomala habenda videtur. Ptycho««dis sect. 
Heteroptycha, DOC., ad Pinpinellam referenda est. 
4. Bunium. Herbs rhizomnte perenni tuberiformi subterraneo, caulibus annuis, Folia radicalia 
ternato-pinnatim decomposita. Calycis dentes minuti v. obsoleti. Fructus ovatus v. sepius ob- 
longus, glaber. Petala alba.—Species fere 20, nonnulle tamen fructu maturo ignoto adhüc dubirm, 
Europs, Asic temperate et mediz et Africse borealis incolee.—BuNiÜw, Linn. Gen. n. 335 ; Desf. 
Choiz Pl. Tourn. f. A3 ; Reichb. f. Ic. Fl. Germ. t. 1874, 1875. BULBOCASTANUM, Schuur. Enum. 
Pl. Transsylv. 249, non Lag.—Sectio quam maxime Piínpinelle sectioni Bulbocastano et generi Conó- 
.podio habitu similis, e& eum iis ab auctoribus pluribus in genus naturale quidem sed charactere - 
nullo limitatum jungitur, et si vittas negligimus distinetio inter Punpinellam et Carum evanescit. 
ELWENDIA, Boiss. in Ann. Sc. Nat. Ser. 3. i. 140, nobis est Cari (Bunii) sp., a formis nonnullis 
C. ferulacei vix distinguenda, Fructus swpe nec semper teres est, verisimiliter ob carpella ante 
maturationem imperfecte evoluta quod etiam hine inde in C. ferulaceo occurrit, et in speciminibus 
nostris Elwendie, fructus nonnullos observavimus bene evolutos a latere compressos, 
- Butinia cretica, Boiss. Diagn. Pl. Or. x. 50, et B. macrocarpa, Boiss. in Ann. Sc. Nat. Ser. 3. ii. 
" 62, seminibus teretibus facie non suleatis, jugis prominentibus valleculisque l-vittatis nobis omnino 
eum Cari sect. Bunio convenire videtur. (Vide infra sub Conopodio, p. 896.) 
HuvzriA, Boiss. Diagn. Ser. 2. ii. 103 (Bunium alpinum, Sibth. Fl. Gr. t. 774), pro genere proprio 
ab auctore distinguitur ob stylopodia elongata et semen facie subsuleatum. 
GxocanYUuM, Coss, et Dur. Pl. Nouv. et Crit. Esp. 112; Walp. Ann. iii. 899, quoad specimina 
Bourgeauana, a Bunio distinguitur stylopodiis angustius conicis et stylis rigidioribus Conopodii, sed 
ab hoc differt seminibus facie haud suleatis et vittis solitariis Cari. JBuniwm vero capillifolium, 
Bert., ab auct. cit. ad eandem speciem relatum, est Conopodii species genuina semine facie sulcato 
et vittis oo, nee multum ab ipso C. denudato differt. 
5. Edosmia. Herba, rhizomate (v. radice) fusiformi v. in tubera 2-3 diviso, erecta ramosa. 
Folia integra v. pinnata segmentis perpaucis linearibus. Calycis dentes prominuli. Fructus ovatus, 
glaber, vittis latis tenuibus et interdum parum conspicuis. Flores albi v. flavicantes.—Species 1, 
Ameries boreali-occidentalis incola. ATXNIA, Hook. et Arn. Bot. Beech. 349. Eposwria, Nut/. in 
Torr. et Gr. Fl. N. Amer. i. 612; Walp. Rep. v. 862. Sectiones Peíroselinum, Bunium et Carvi 
. arcte connectit. 
6. Carvi. Herbs annus v.caudice perenni. Folia inferiora pinnata, pinnis dentatis incisis v. - 
eapillaceo-multifidis, caulina sspe tenuiter decomposita, nune pauca parva. Calycis dentes plus 
minus prominuli, rarius obsoleti. Fructus ovatus v. oblongus, glaber, Petulu alba.—-Species ad 12, 
orbis veteris incolie, in subsectiones 3 distribuenda: : 
